The 6th Day (2000) Review

 

Η 6η ΜΕΡΑ

Επιστημονικής Φαντασίας, Δράσης
Διάρκεια:123'

 

 

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

  Στο όχι πολύ μακρινό μέλλον, έχουν αλλάξει αρκετά πράγματα. Η τεχνολογία και η επιστήμη έχουν προχωρήσει αρκετά και οι ζωές των ανθρώπων φαίνεται να έχουν γίνει αρκετά εύκολες. Αυτοκίνητα μετακινούν αυτόματα τους επιβάτες απο το ένα σημείο στο άλλο, οι πιλότοι οδηγούν ελικόπτερα εξ αποστάσεως, ενώ και για τα νοικοκυριά δεν είναι λίγες οι ανέσεις που προσφέρει η εξέλιξη της τεχνολογίας. Η μεγαλύτερη επιτυχία της επιστήμης είναι η κλωνοποίηση, η οποία είναι πια εφικτή αλλά επιτρέπεται μόνο για τα ζώα, με την εταιρεία RePet να είναι πρωτοπόρος στον τομέα. Η ανθρώπινη κλωνοποίηση είναι παράνομη και προστατεύεται από το νόμο της Έκτης Μέρας, που θεσπίστηκε κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 2000.

 Ο Άνταμ Γκίμπσον κοιτάζει την αντανάκλασή του στον καθρέφτη του μπάνιου του, εντοπίζοντας νέες ρυτίδες στο πρόσωπό του, που σήμερα έγινε ένα χρόνο μεγαλύτερο, ενώ μόλις απέκτησε κι ένα κόψιμο από το ξύρισμα, με τον κλασικό πατροπαράδοτο τρόπο. Το αυτόματο ξυραφάκι που ακόμα ο Άνταμ σνομπάρει, δεν θα έκανε ποτέ σημάδι στο πρόσωπό του. Αφού τρώει το πρωινό που ετοίμασε αυτοσχεδιάζοντας η κόρη του, φιλάει τη γυναίκα του, στέλνει τη μικρή σχολείο και μπαίνει στο αυτοκίνητο του συναδέλφου του, Χανκ Μόργκαν, με προορισμό την έδρα της επιχείρησής τους. Μια μικρή εταιρεία αεροπορικών εκδρομών, με δύο υπερσύγχρονα ελικόπτερα, που πετάνε ο Άνταμ και ο Χανκ, είναι η βάση των δύο ανδρών.

 Η σημερινή μεταφορά τους είναι μια ομάδα ορειβατών στην κορυφή ενός χιονισμένου τοπίου. Αμέσως μετά όμως τους περιμένει μια αρκετά σημαντική δουλειά, όπου στο ίδιο σημείο θα πρέπει να μεταφέρουν έναν από τους πιο πλούσιους μεγιστάνες της εποχής, τον Μάικλ Ντράκερ. Τα μέτρα ασφαλείας που επιθυμεί ο Ντράκερ απαιτούν έλεγχο των δύο πιλότων με μια ειδική συσκευή ανίχνευσης ναρκωτικών ουσιών αλλά και γενικότερο τσεκ απ, ώστε να βεβαιωθεί ότι οι πιλότοι είναι απολύτως υγιείς. Ειδικά ο Γκίμπσον που είναι αυτός που θα μεταφέρει τον Ντράκερ.

 Ο Άνταμ όμως έχει πάρτι γενεθλίων, οπότε ο Χανκ, σαν καλός φίλος, αναλαμβάνει αυτός τη μεταφορά, αφήνοντας τον Άνταμ ελεύθερο για την υπόλοιπη μέρα. Ένα δώρο για τη μικρή του από το εμπορικό κέντρο και επιστροφή στο σπίτι λοιπόν για τον Άνταμ. Εκεί όμως το πάρτι έχει αρχίσει χωρίς αυτόν. Τουλάχιστον έτσι πιστεύει μέχρι να πλησιάσει στο παράθυρο του σπιτιού του και να δει τον εαυτό του να σβήνει την τούρτα και να διασκεδάζει με τους καλεσμένους και την οικογένειά του. Πριν προλάβει να αντιδράσει, ο Άνταμ βρίσκεται κυνηγημένος από τέσσερα άτομα, τα οποία φαίνεται ότι θέλουν να τον σκοτώσουν. Το μυστήριο φαίνεται να πυκνώνει και ο Άνταμ Γκίμπσον από ένας απλός καθημερινός άνθρωπος με μια ήσυχη ζωή, θα βρεθεί μπροστά σε μια συνωμοσία παράνομων κλωνοποιήσεων και θα πρέπει να παλέψει για να σώσει τη ζωή του αλλά και τους δικούς του.

.......................................................................................................................................................

 Βρισκόμαστε στο 2000 και είναι η εποχή που η καριέρα των action heroes της δεκαετίας του 1980 έχει αρχίσει να ξεφτίζει. Σιλβέστερ Σταλόουν και Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ  δεν κόβουν πια τα εισιτήρια που έκοβαν. Ο Άρνολντ έρχεται απο τα Μπάτμαν & Ρόμπιν και Το Τέλος Του Κόσμου και όπως και σε αυτές τις ταινίες έτσι και στην 6η Μέρα, προσπαθεί να δείξει ένα διαφορετικό πρόσωπο. Δεν είναι ο απόλυτα άτρωτος τύπος που πετάει έξω τα μπράτσα του και καθαρίζει ορδές αντιπάλων. Στο Το Τέλος Του Κόσμου προσπάθησε να παίξει έναν πολύ πιο σκοτεινό γήινο χαρακτήρα ενώ στην 6η Μέρα είναι ένας απλός οικογενειάρχης, που τριγυρνάει με φαρδιά παντελόνια και μπλούζες που δεν επιτρέπουν στους μύες του να ξεπροβάλουν. Αυτό που δεν αλλάζει είναι οι ατάκες του Άρνολντ, τις οποίες φροντίζει να υπάρχουν παντού στην ταινία!

 Ο Ρότζερ Σπότισγουντ σκηνοθετεί εδώ, ο οποίος είναι γενικά ένας περίεργος σκηνοθέτης, με κάποιες καλές ταινίες αλλά και με αρκετές αποτυχημένες, τόσες που θα μπορούσαν να του κοστίσουν την καριέρα του. Κι αν η δεκαετία του 1980 πήγε λίγο καλύτερα για τον Ρότζερ, με επιτυχίες όπως το Under Fire, Turner & Hooch και το αρκετά καλό Shoot to Kill, η δεκαετία του 1990 τον βρίσκει με ταινίες όπως το Ο Μπάτσος...Της Μαμάς, Air America και μερικές τηλεταινίες.  Όμως το 1997 έρχεται η σειρά του Τζέιμς Μποντ, με το Tomorrow Never Dies να ανεβάζει για λίγο τις μετοχές του Σπότισγουντ και να τον οδηγεί έτσι στο The 6th Day, με τον ίδιο μάλιστα να απορρίπτει την πρόταση που του έγινε για να σκηνοθετήσει και τον επόμενο Μποντ.

 Η 6η Μέρα, παρά τους κακούς διαλόγους της, έχει μια ενδιαφέρουσα κεντρική σεναριακή ιδέα. Η κλωνοποίηση ήταν ένα επίκαιρο θέμα εκείνη την εποχή και τα ηθικά και θρησκευτικά διλήμματα που εγείρει, μπορούν να δώσουν τροφή για καλή επιστημονική φαντασία, πράγμα που εδώ συστυχώς δεν έχουμε. Τίθονται τα θέματα, γίνεται κουβέντα μεταξύ των χαρακτήρων αλλά το σενάριο του ζεύγους Γουίμπερλι μένει στην επιφάνεια του θέματος και το αντιμετωπίζει απλοϊκά. Τους δίνεις μερικούς πόντους για την ανατροπή στα μέσα της ταινίας αλλά μπορείς να τους πάρεις πίσω με τη λύση που δίνουν στο φινάλε, αν και εδώ μπορεί να μπήκε και χείρα Σβαρτσενέγκερ.

 Ο Σπότισγουντ επιλέγει έναν τρόπο αφήγησης που είναι αρκετά περίεργος, με αργή κίνηση σε διάφορα σημεία της ταινίας και μοντάζ που θυμίζει τηλεοπτική εκπομπή. Είναι η εποχή που είναι η μόδα η αργή κίνηση αλλά ο τρόπος που τη χρησιμοποιεί ο Σπότισγουντ εδώ δεν είναι από τους πιο γοητευτικούς. Δεύτερο ζήτημα που αφορά τον σκηνοθέτη είναι οι ερμηνείες των ηθοποιών του. Είναι σαν να μην υπάρχει οδηγία σε κανένα σημείο από τον σκηνοθέτη και απλώς οι ηθοποιοί να βασίζονται στην εμπειρία τους και να λένε τις ατάκες τους όπως πιστεύουν. Αποτέλεσμα είναι η αμηχανία του Σβαρτσενέγκερ σε αρκετά σημεία και οι αδιάφορες ερμηνείες των περισσότερων. Μόνη εξαίρεση ίσως ο Τόνι Γκόλντγουιν, ο οποίος δίνει λίγο παραπάνω βάρος στον κακό της υπόθεσης.

 Οι περισσότεροι δεν θυμούνται σήμερα την 6η Μέρα και ίσως δικαιολογημένα. Είναι από τις πιο αδύναμες ταινίες του πρωταγωνιστή της, με μια σχετικά αργή πρώτη ώρα και μια πιο γρήγορη και με περισσότερη δράση δεύτερη ώρα, που μοιάζουν λίγο ασύνδετες μεταξύ τους, με το μοντάζ και την αφήγηση του Σπότισγουντ να παίζουν το ρόλο τους σε αυτό. Υπάρχει μια ανατροπή, όπως ανέφερα και παραπάνω, που δίνει ένα έξτρα ενδιαφέρον και χρησιμοποιείται έξυπνα και κατά την τελική αναμέτρηση αλλά μέχρι να φτάσεις εκεί έχει περάσει αρκετή ώρα με αδιάφορες υπό-πλοκές που δεν προσφέρουν τίποτα και εύκολα μπορεί να βαρεθείς.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Filmy.gr

IMDB

 

 

Iron Mask (2019) Review

 

IRONMASK:ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ

Φαντασίας,Δράσης,Εποχής

Σκηνοθεσία:Oleg Stepchenko
Σενάριο:Dmitry Paltsev,Alexey A. Petrukhin,Oleg Stepchenko
Πρωταγωνιστούν:Jason Flemyng,Xingtong Yao,Jackie Chan, Arnold Schwarzenegger,Rutger Hauer

Διάρκεια: 120'

 

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

  Φαντάσου στη δεκαετία του 1980 ή και σε αυτή του 1990 να σου έλεγαν για μια ταινία που θα έβλεπες στην οθόνη μια μονομαχία μεταξύ Τζάκι Τσαν και Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ. Οι φίλοι του σινεμά δράσης θα άλλαζαν τα παντελόνια τους λίγα μόλις δευτερόλεπτα μετά την ανακοίνωση της συνεργασίας ενώ στην αίθουσα, κατά τη διάρκεια της προβολής, άνδρες θα κρατιόντουσαν χέρι χέρι και θα αγκαλιάζονταν δακρυσμένοι στο τέλος, ευχαριστώντας το καλό Θεούλη που τους αξίωσε να ζήσουν αυτή την εμπειρία.

 Το 2019 μια Κινεζική - Ρωσική παραγωγή φρόντισε να μας δώσει αυτή την εμπειρία αλλά ήταν λίγο αργά για να φέρει ενθουσιασμό στο κοινό. Περιέργεια σίγουρα υπήρξε αλλά ενθουσιασμό δεν το λες. Τζάκι και Άρνι βρίσκονται μαζί στην οθόνη, έχουν και μια σύντομη μονομαχία αλλά μόνο σαν μικρή αναφορά θα γραφτεί στο βιβλίο του κινηματογράφου δράσης καθώς χρησιμοποιούνται περισσότερο σαν "κράχτες" για αυτό το σίκουελ του Ρωσικού φιλμ Viy, του 2014.

 Η ιστορία μας, όπως συμβαίνει με τις περισσότερες Ρωσικές ή Κινεζικές ταινίες φαντασίας, απλώνεται σε δεκάδες σημεία και έχει αρκετούς χαρακτήρες. Η βασική πλοκή έχει να κάνει με τον χαρτογράφο Τζόναθαν Γκριν, ο οποίος ξεκινά ένα ταξίδι από την Αγγλία στην Κίνα, με σκοπό να βοηθήσει τους κατοίκους ενός χωριού να απελευθερωθούν από έναν σκληρό άρχοντα. Τώρα το γιατί ένας Άγγλος ταξιδεύει στην Κίνα για να βοηθήσει και πως μπλέκεται ο Τσάρος της Ρωσίας, που βρίσκεται φυλακισμένος στον Πύργο του Λονδίνου μαζί με έναν μυστηριώδη Κινέζο, εξηγούνται όλα πολύ απλά με ένα ταξιδιωτικό περιστέρι που χάνει το δρόμο του! Το περιστέρι έχει σταλεί από τον Γκριν στην αγαπημένη του, αυτό βρίσκεται για λίγο εκτός πορείας, πέφτει στα χέρια του φυλακισμένου Τσάρου, αυτός στέλνει ένα νέο μήνυμα στην αγαπημένη του Γκριν για βοήθεια και το ένα φέρνει τ' άλλο κι εμείς πάμε από την Αγγλία στην Κίνα, στη Ρωσία, σε αχαρτογράφητους ωκεανούς και σε σπηλιές δράκων!

 Υπάρχουν θετικά πραγματάκια στην ταινία, όπως η έντονη χρωματική παλέτα που προσδίδει έναν παραμυθένιο τόνο, που ταιριάζει στην αφήγηση. Υπάρχουν και κάποιες συμπαθητικές σκηνές δράσης και μερικές φορές βλέπεις και καλά ψηφιακά εφέ. Εκεί όμως που τα ψηφιακά εφέ σε κερδίζουν, στο αμέσως επόμενο λεπτό μπορεί να σε χάσουν, οπότε αυτόματα αποτελούν θετικό και αρνητικό στοιχείο της ταινίας.

 Το κυριότερο πρόβλημα του Iron Mask είναι σίγουρα το σενάριο και οι διάλογοι, καθώς συμβαίνουν τόσα πράγματα και μπλέκονται τόσοι χαρακτήρες και τόσα μέρη, που με δυσκολία μπορείς να ακολουθήσεις εκατό τοις εκατό όσα γρήγορα συμβαίνουν γύρω σου. Ένα ακόμα αρνητικό στοιχείο είναι το ότι ενώ βλέπεις ξεκάθαρα μια μεγάλη, σχετικά ακριβή παραγωγή, τα σκηνικά μοιάζουν να είναι πολύ μικρά. Φορτωμένα μεν, αλλά σαν να περιορίζουν τον οπτικό ορίζοντα και τα κάδρα να θυμίζουν τηλεοπτική παραγωγή πολλές φορές.

 Από καθαρή περιέργεια λοιπόν φαντάζομαι ότι κάποιος μπορεί να παρακολουθήσει το Iron Mask αν και λίγοι νομίζω θα γνωρίζουν την ύπαρξή του. Μπορεί υπό προϋποθέσεις να περάσεις καλά, αν για παράδειγμα σου αρέσουν οι Κινεζικές ταινίες φαντασίας των τελευταίων ετών κι έχεις μια εξοικείωση ως προς τη ροή τους. Για τους περισσότερους όμως δεν αποτελεί ασφαλής επιλογή.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Filmy.gr
PopCorn

IMDB

 

Terminator: Dark Fate - Trailer!

Μετά το μπέρδεμα που άκουγε στο όνομα Terminator: Genisys (εμείς συμπαθητικό το είχαμε βρει ωστόσο), τα πράγματα σοβαρεύουν για τη περίφημη σειρά ταινιών. Όχι μόνο ο Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ επιστρέφει αλλά μαζί και η αρχική Σάρα Κόνορ, Λίντα Χάμιλτον. Τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Τιμ Μίλερ, του Deadpool, ενώ το χεράκι του στην ιστορία έχει βάλει και ο Τζέιμς Κάμερον, που εδώ φαίνεται να έχει μεγαλύτερη συμμετοχή.

  Άμεση συνέχεια της δεύτερης ταινίας, της τελευταίας που σκηνοθέτησε ο ίδιος ο Κάμερον, το Dark Fate κρατά ακόμα κλειστά τα χαρτιά του γύρω από την πλοκή, παρότι η πρεμιέρα του έχει προγραμματιστεί για το Νοέμβριο. Το πρώτο τρέιλερ δίνει αρκετά πράγματα γύρω από το ύφος και τη δράση της ταινίας αλλά δε μας αποκαλύπτει αρκετά πράγματα σε ότι έχει να κάνει με την ιστορία. Αρκετό είναι πάντως για μια πρώτη δόση.

Aftermath (2017)

Είδος: Δραματική, Θρίλερ

 "Το ερασιτεχνικό ανά διαστήματα μοντάζ, η ψυχρή προσέγγιση των φορτισμένων συναισθηματικά πρωταγωνιστών και η απόμακρη αφήγηση του Λέστερ κερδίζουν το παιχνίδι και στο τέλος το φιλμ χάνει πόντους. Κρατάμε τις καλές ερμηνείες των δύο ανδρών και τα καλά πρώτα τριάντα λεπτά αλλά μένουμε ανικανοποίητοι από την εξέλιξη μιας ιστορίας που θα μπορούσε να πει περισσότερα."

Σκηνοθεσία:Elliott Lester

Σενάριο:Javier Gullón

Παίζουν:Arnold Schwarzenegger,
Scoot McNairy,Maggie Grace

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

Ελάτε. Ας μεταφερθούμε νοητά πίσω στο 1985. Κλείστε τα μάτια σας και φανταστείτε ότι έχετε μόλις βγει από την κινηματογραφική προβολή του Commando με πρωταγωνιστή τον ήδη επιτυχημένο ήρωα ταινιών δράσης, Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ. Φανταστείτε λοιπόν ότι κάποιος σας λέει ότι έρχεται από το μέλλον, σαν άλλος Κάιλ Ρις, από την ταινία που έκανε είδωλο τον Άρνι (The Terminator), και σας πληροφορεί ότι το 2017, ένα από τα καλύτερα στοιχεία ενός δραματικού θρίλερ που φέρει τον τίτλο Aftermath, είναι η στιβαρή και καθαρή ερμηνεία του Άρνι. Χαμογελάτε ευγενικά, τον προσπερνάτε και γυρνάτε στην παρέα σας, η οποία σας ρωτά απορημένη τι συνέβη κι εσείς απαντάτε ότι πέσατε πάνω σε έναν τρελό που έλεγε ασυναρτησίες για το μέλλον και δραματικές ερμηνείες του Σβαρτσενέγκερ. Τότε ανοίγετε τα μάτια σας, βρίσκεστε στο 2017, το Aftermath έχει κυκλοφορήσει και αρχίζετε να αναζητάτε τον τύπο που σας προειδοποίησε το 1985, για να σας κάνει πλούσιο, δίνοντάς τα επόμενα νούμερα του Τζόκερ!

  

  Στο Aftermath, ο Σβαρτσενέγκερ υποδύεται έναν μεσήλικα, ο οποίος χάνει την γυναίκα του και την έγκυο κόρη του σε αεροπορικό δυστύχημα, μετά από σύγκρουση δύο αεροπλάνων στον αέρα. Υπεύθυνος για τη σύγκρουση θεωρείται ένας ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας που βρέθηκε στην λάθος θέση τη λάθος στιγμή. Ο συνάδελφος του φεύγει για ολιγόλεπτο διάλειμμα, η τηλεφωνική επικοινωνία του πύργου ελέγχου χάνεται για δευτερόλεπτα λόγω συντήρησης και ο άτυχος ελεγκτής προσπαθεί να κάνει τη δουλειά δύο ατόμων σε μια στιγμή που είναι αδύνατο, χάνοντας έτσι για λίγο τον έλεγχο μιας πτήσης, η οποία θα βρεθεί στο ίδιο ύψος και στην πορεία ενός άλλου αεροπλάνου. Ανθρώπινες ζωές χάνονται, οι αεροπορικές εταιρείες πληρώνουν χρυσές αποζημιώσεις, ο ελεγκτής απομακρύνεται και προστατεύεται, ζώντας πια με διαφορετικό όνομα και διαφορετική δουλειά σε άλλη πόλη και ο Σβαρτσενέγκερ δεν ενδιαφέρεται για αποζημιώσεις παρά μόνο να ζητήσει συγγνώμη κάποιος για το χαμό της οικογένειάς του. Με τη βοήθεια μιας δημοσιογράφου θα ανακαλύψει τον κυρίως υπεύθυνο για την τραγωδία και θα επιχειρήσει να τον προσεγγίσει.

  Αρκετά καλά αρχίζει το Aftermath αλλά καταλήγει ένα φιλμ διόλου ικανοποιητικό. Τόσο η ερμηνεία του Σβαρτσενέγκερ όσο και αυτή του Σκουτ ΜακΝέρι κρατούν το ενδιαφέρον μας αλλά ο τρόπος που χειρίζεται το φιλμ του ο σκηνοθέτης, Έλιοτ Λέστερ, δε βοηθά καθόλου. Θέλει να μιλήσει για την απώλεια, για τις συνέπειες των πράξεών μας αλλά ο τρόπος του όσο προχωρά το φιλμ δεν είναι αντάξιος των προσδοκιών που σου δημιουργεί το πρώτο ημίωρο. Δύο ιστορίες παράλληλες, δύο ανθρώπων που ο ένας χάνει την οικογένειά του και ο άλλος χάνει τον εαυτό του μετά το τραγικό συμβάν. Αν ποντάρεις κάπου, είναι η στιγμή που οι δύο πρωταγωνιστές θα βρεθούν πρόσωπο με πρόσωπο. Όταν, όμως, αυτό συμβαίνει, το μόνο που μένει είναι μια αιφνίδια σκηνή που συναισθηματικά σε αδειάζει καθώς η αλληλεπίδραση των δύο χαρακτήρων είναι μηδαμινή.

  Το ερασιτεχνικό ανά διαστήματα μοντάζ, η ψυχρή προσέγγιση των φορτισμένων συναισθηματικά πρωταγωνιστών και η απόμακρη αφήγηση του Λέστερ κερδίζουν το παιχνίδι και στο τέλος το φιλμ χάνει πόντους. Κρατάμε τις καλές ερμηνείες των δύο ανδρών και τα καλά πρώτα τριάντα λεπτά αλλά μένουμε ανικανοποίητοι από την εξέλιξη μιας ιστορίας που θα μπορούσε να πει περισσότερα.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

IMDb

Trailers : Aftermath - Snatched - The LEGO Ninjago Movie

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

Τρία νέα τρέιλερς για σήμερα! Στο πρώτο ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ θεωρεί υπαίτιο για το θάνατο της οικογένειάς του, την οποία έχασε σε αεροπορικό δυστύχημα, έναν ελεγκτή εναέριας κυκλοφορίας. Ο Άρνολντ αναζητά τον ελεγκτή και ζητά απαντήσεις αλλά και κάποιον να πληρώσει για το χαμό της γυναίκας και του παιδιού του. Δραματικό θρίλερ με τον Σβαρτσενέγκερ σε άλλη μια προσπάθεια ερμηνευτικών απαιτήσεων. Για να δούμε... 

Snatched λέγεται η νέα κωμωδία που πρωταγωνιστεί η Έιμι Σούμερ παρέα με τη Γκόλντι Χόουν. Μαμά και κόρη βρίσκονται για διακοπές στο Εκουαδόρ και πέφτουν θύματα απαγωγής. Ο δεσμός μεταξύ τους γίνεται πιο ισχυρός κάτω από αυτή τη δοκιμασία και σύντομα προσπαθούν να απελευθερωθούν, με κωμικές συνέπειες. Δε φαίνεται για κάτι καινούριο αλλά το τρέιλερ έχει μερικές καλές στιγμές...

Τελευταίο αφήσαμε το teaser τρέιλερ για μια ακόμα ταινία Lego. Μετά την πρεμιέρα του The Lego Batman Movie έρχεται το The Lego Ninjago Movie να κάνει ακόμα μεγαλύτερο το κινηματογραφικό σύμπαν των Lego. Χιουμοριστικό και καλοφτιαγμένο μοιάζει και αυτό το animation των διάσημων παιχνιδιών... 

Επιστροφή στα '80s: Commando (1985)

Είδος: Περιπέτεια, Δράσης

ΚΟΜΑΝΤΟ

Σκηνοθεσία:Mark L. Lester

Σενάριο:Steven E. de Souza,
Jeph Loeb & Matthew Weisman(story),

Παίζουν:Arnold Schwarzenegger,
Rae Dawn Chong,Dan Hedaya

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Τα μέλη της επίλεκτης ομάδας στρατιωτικών στην οποία ήταν επικεφαλής ο αποσυρμένος πια από τη δράση, Τζον Μάτριξ, δολοφονούνται ένας-ένας. Ο Τζον, που ζει πια ήσυχα, σε ένα σπίτι στο βουνό, συντροφιά με τη μικρή κόρη του, βρίσκεται κι αυτός στο στόχαστρο των κακοποιών, οι οποίοι καθοδηγούνται από ένα πρώην μέλος της ομάδας του Τζον, που έχει ανοικτούς λογαριασμούς μαζί του, κι έναν επίδοξο δικτάτορα σε μια χώρα της Νοτίου Αμερικής. Το σχέδιο τους θέλει τον Τζον στη Νότια Αμερική να διαπράττει πολιτική δολοφονία, ενώ η κόρη του έχει απαχθεί και κρατείται όμηρος, έως ότου ο Τζον τελειώσει τη δουλειά. Ο πρώην επίλεκτος στρατιωτικός, όμως, δεν πρόκειται να πάει με τα νερά τους κι έτσι αρχίζει ένα κυνηγητό στην προσπάθεια να βρει την κόρη του και να την πάρει πίσω.

ΑΠΟΨΗ: Νομίζω ότι αν ρωτήσεις κάποιον να σου πει μια χαρακτηριστική περίπτωση περιπέτειας από τη δεκαετία του 1980, το Κομάντο πρέπει να βρίσκεται στις τρεις πιο δημοφιλείς απαντήσεις! Όχι φυσικά γιατί αποτελεί υπόδειγμα περιπέτειας αλλά γιατί τα '80ς ήταν μια ιδιαίτερη εποχή, όπου τα ζητούμενα ήταν άλλα από τον κινηματογράφο. Ο ρεαλισμός και οι ανθρώπινοι χαρακτήρες μπαίνουν σε δεύτερο πλάνο και μπροστάρηδες είναι η αφέλεια, η φασαρία, οι τσαμπουκαλίδικες ατάκες και η διασκέδαση. Όλα αυτά, το Κομάντο τα προσφέρει απλόχερα!

  Ο Μαρκ Λ. Λέστερ, κυρίως σκηνοθέτης δεύτερης διαλογής ταινιών, σκηνοθετεί τον σούπερ σταρ της εποχής, Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ, σε μια ταινία που τοποθετούν και οι δύο μέσα στις αγαπημένες τους. Ο Λέστερ θεωρεί ότι είναι η καλύτερη δουλειά του (δε νομίζω ότι θέλω να δω τις χειρότερές του), ο Άρνι την ξεχώρισε ως την πρώτη που παίζει αρχικά έναν φυσιολογικό τύπο. Το φιλμ του Λέστερ έμελλε να αγαπηθεί γενικά κι από το κοινό όσο περνούσαν τα χρόνια, για τους λάθος, όμως, λόγους. Τα άθλια ντουμπλαρίσματα, οι κακές περούκες, τα αυτοκίνητα που στη μια σκηνή τρακάρουν και στην επόμενη εμφανίζονται άθικτα, τα ρούχα που αλλάζουν χρώμα από σκηνή σε σκηνή, οι κακές μακέτες, η υπερβολικά ξεκάθαρη παρουσίαση καλών και κακών χαρακτήρων και πόσα ακόμα, συνθέτουν με την απαραίτητη μουσική επένδυση μια τόσο βγαλμένη από τη δεκαετία του '80 ατμόσφαιρα, που μετά από λίγο δε μπορείς να τις αντισταθείς.

  Ο Σβαρτζενέγκερ, στο πικ της καριέρας του, χρησιμοποιεί όλα τα είδη όπλων σε αυτό το φιλμ και πετυχαίνει τους πάντες, ακόμα κι όταν στοχεύει σε διαφορετική κατεύθυνση από αυτή που βρίσκεται ο αντίπαλος! Οι καημένοι οι κακοί είναι τόσο χάλια στο σημάδι, που κι ελέφαντα να τους βάλεις στα τρία μέτρα (δεν απέχει και πολύ ο Άρνι από τον ελέφαντα) δε μπορούν να βρουν στόχο με κανένα τρόπο! Ούτε μία κατά τύχη σφαιρούλα δε τον βρίσκει τον αναθεματισμένο τον Άρνολντ!

  Η απόλυτη μορφή του φιλμ, όμως, φίλτατε Άρνι, δεν είσαι εσύ! Η πιο καλτ φυσιγνωμία δεν είναι άλλος από τον Βέρνον Ουέλς, που υποδύεται τον μισητό εχθρό πλέον του πρωταγωνιστή, πρώην σύντροφό του στην ομάδα, Φρέντι Μέρκιουρι! Μη μου πείτε ότι δε σας θυμίζει τον Μέρκιουρι στο πιο ατσούμπαλα γεροδεμένο του ο τύπος που υποδύεται ο Ουέλς! Εξαιρετική προσέγγιση του ρόλου!

  Μέσα σε όλο αυτό το χαμό που γίνεται κατά τη διάρκεια της ταινίας είναι προφανές ότι κανείς δεν ασχολείται με τους χαρακτήρες, τις χαζές αντιδράσεις τους και τα ένα σωρό λάθη στην πλοκή αλλά το ζητούμενο είναι να υπάρχει δράση και μάλιστα ανεγκέφαλη. Σε αυτόν τον τομέα, το Κομάντο, δε μπορεί να σε αφήσει παραπονεμένο. Ξύλο, εκρήξεις, ακροβατικά δε λείπουν ποτέ από την οθόνη ενώ όσο πάμε προς το τέλος γίνεται και λίγο πιο ωμό και βίαιο, εκεί που δεν το περιμένεις.

  Εν τέλει, το' χει το γούστο του το φιλμάκι του Λέστερ. Μπορεί για τελείως διαφορετικούς λόγους από αυτούς που θα ήθελαν οι συντελεστές αλλά ουσία έχει ότι βρίσκει το κοινό του μέχρι σήμερα. Διασκεδαστικό, αφελές, ηλίθια φιλομιλιταριστικό και προπαγανδιστικό σε βαθμό που λειτουργεί αντίστροφα, το Κομάντο είναι ένα σχεδόν τέλειο δείγμα του κινηματογράφου δράσης της δεκαετίας του 1980.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

IMDb

Terminator Genisys (2015)

Είδος : Επιστημονικής Φαντασίας, Περιπέτεια

ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΤΗΣ: ΓΕΝΕSYS

Σκηνοθεσία:Alan Taylor

Σενάριο:Laeta Kalogridis,Patrick Lussier

Παίζουν:Arnold Schwarzenegger,
Jason Clarke,Emilia Clarke,
Jai Courtney

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Το 2029 και ενώ η αντίσταση των ανθρώπων φαίνεται να πετυχαίνει την τελική νίκη απέναντι στο Skynet και τις μηχανές, το Skynet προλαβαίνει να χρησιμοποιήσει μια χρονομηχανή και να στείλει πίσω στο 1984 έναν εξολοθρευτή, για να σκοτώσει τη Σάρα Κόνορ πριν προλάβει να γεννήσει τον Τζον Κόνορ, ηγέτη της μελλοντικής αντίστασης των ανθρώπων. Ο Τζον Κόνορ στέλνει κι αυτός πίσω στο 1984 τον πιο έμπιστο συμπολεμιστή του, Κάιλ Ρίις, για να βρει και να προστατέψει τη Σάρα Κόνορ. Όταν ο Ριις θα φτάσει στο 1984, θα συναντήσει μια διαφορετική πραγματικότητα από αυτή που περίμενε, με τη Σάρα Κόνορ να μην είναι μια ανυποψίαστη γκαρσόνα αλλά κι έναν ακόμα εξολοθρευτή να την προστατεύει εδώ και χρόνια και να την προετοιμάζει για το μέλλον της. 

ΑΠΟΨΗ: Ο Άρνι επιστρέφει στον πιο χαρακτηριστικό του ρόλο 30 χρόνια μετά την πρώτη εμφάνιση του Εξολοθρευτή στον κινηματογράφο και θεωρώ ότι αποτελεί το πιο δυνατό χαρτί αυτού του φιλμ και τον κύριο λόγο χαλάρωσης των θαυμαστών του franchise, μπροστά σε μια ταινία που έρχεται να θυμίσει μερικές χαρακτηριστικές στιγμές της κινηματογραφικής ιστορίας που έγραψαν τα δύο πρώτα φιλμ. Όσοι βέβαια αναμένατε κάτι ισάξιο των φιλμ του 1984 και του 1992, κρατήστε μικρό καλάθι γιατί θα απογοητευτείτε. Απ' την άλλη, όσοι ελπίζατε για ένα καλύτερο φιλμ από τα τελευταία δύο, νομίζω ότι θα το διασκεδάσετε και θα βγείτε κερδισμένοι από την εμπειρία!

  Ο ίδιος ο Κάμερον, σε συνέντευξη που έδωσε για το Genisys, υποστήριξε αρκετά το φιλμ του Άλαν Τέιλορ, θεωρώντας ότι είναι ιδανικό για τους φίλους των δύο πρώτων ταινιών και η αλήθεια είναι ότι είναι τόσες πολλές οι αναφορές που γίνονται, που ιδιαίτερα όσοι έχουν εντρυφήσει στα πρώτα φιλμ του Κάμερον, θα βρουν πολλά σημεία ενδιαφέροντα. Από εκεί και πέρα το φιλμ του σκηνοθέτη του Game of Thrones, προσπαθεί να φρεσκάρει το franchise με τον τρόπο που του έδειξε το τελευταίο X-Men. Το ταξίδι πίσω στο χρόνο και ένα διαφορετικό χρονοδιάγραμμα πλέον από αυτό που έδειξαν τα δύο πρώτα φιλμ, δίνει τη δυνατότητα στο στούντιο να ανανεώσει τη σειρά και να βάλει περισσότερα χρήματα στα ταμεία του. Το σενάριο της Καλογρίδη και του Λίσιε προσπαθούν τουλάχιστον να το κάνουν αυτό με προσεκτικό τρόπο και κρύβοντας τα μικρά δωράκια που ανέφερα και πιο πάνω, για τους φανατικούς της σειράς αλλά και προσπαθώντας να δώσουν κάποιες εξηγήσεις για γεγονότα που συνέβησαν στα αρχικά φιλμ.

  Σύμμαχος σε αυτήν την προσπάθεια δεν είναι άλλος από τον αυθεντικό Εξολοθρευτή, Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, ο οποίος επιστρέφει με αρκετά καλή διάθεση και με μπόλικο χιούμορ, δίνοντας αρκετή ενέργεια στο φιλμ παρά τα χρόνια που βαραίνουν την πλάτη του. Ο πατρικός ρόλος που του δίνεται και οι μικρές κόντρες του με τον Ρίις είναι αρκετά χιουμοριστικές. Αρκετά συμπαθητική και η Εμίλια Κλαρκ στο ρόλο της Σάρα Κόνορ, υστερώντας όμως στον "τσαμπουκά" που περιμένεις να εκπέμπει η ηρωίδα της. Δυστυχώς απ' την άλλη, τόσο ο Τζάι Κόρτνεϊ όσο και ο Τζέισον Κλαρκ μοιάζουν αρκετά αδιάφοροι στην οθόνη. Ο Κόρτνεϊ δεν έχει δείξει ποτέ και κάτι ιδιαίτερο, ο Κλαρκ όμως μας έχει συνηθίσει σε καλύτερη δουλειά μέχρι τώρα. Δεν είναι κακοί, βγαίνουν όμως άχρωμοι στην οθόνη.

  Τελικά κάπως έτσι νιώθεις και στο τέλος για το νέο φιλμ του Εξολοθρευτή! Δεν είναι κακό. Είναι κάποιες στιγμές όμως άχρωμο. Είναι καλογυρισμένο αλλά δεν είναι ποτέ ιδιαίτερα θεαματικό. Αυτό που το έκανε περισσότερο συμπαθές στα μάτια μου είναι τόσο η ευχάριστη παρουσία του Σβαρτσενέγκερ όσο και η προσπάθεια του σεναρίου να παραμείνει όσο πιο ξεκάθαρο μπορεί παρά τα πολλά γεγονότα που έπρεπε να επεξεργαστεί, να εξηγήσει και να επαναδιατυπώσει. Ικανοποιημένος δηλαδή σε γενικές γραμμές, έχοντας παρακολουθήσει μια συμπαθητική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας. Τίποτα παραπάνω.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

Maggie (2015)

Είδος : Δραματική, Τρόμου

ΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ
Σκηνοθεσία:Henry Hobson
Σενάριο:John Scott 3
Παίζουν:Arnold Schwarzenegger,
Abigail Breslin,Joely Richardson

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Ένας ιός μετατρέπει τους ανθρώπους σταδιακά με το πέρασμα των ημερών σε ζόμπι. Τα άτομα που προσβάλλονται από τον ιό, μετά από μερικές ημέρες μπαίνουν σε καραντίνα και λίγο πριν το τελευταίο στάδιο της αλλαγής τούς τους χορηγείται ενέσιμη κοκτέιλ ευθανασίας. Η Μάγκι, η έφηβη κόρη του Γουέιντ, έχει προσβληθεί από τον ιό αλλά ο πατέρας της αρνείται να τη βάλει σε καραντίνα, θέλοντας να είναι μαζί της μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής της. 

ΑΠΟΨΗ: Το φιλμ του Χένρι Χόμπσον, Maggie, έχει δύο πρωτιές! Η μία έχει να κάνει με τον πρώτο καθαρά δραματικό ρόλο του Σβαρτσενέγκερ και η δεύτερη με το ότι προσεγγίζει ένα θέμα ταινιών τρόμου και σπλάτερ, με ένα τελείως διαφορετικό τρόπο. Στην τηλεόραση μπορεί το The Walking Dead να έχει παρουσιάσει επεισόδια που προσεγγίζουν με πιο σοβαρό και δραματικό τρόπο το φαινόμενο των ζωντανών νεκρών αλλά κινηματογραφικά έχω την αίσθηση ότι είναι η πρώτη φορά, που έχουμε ένα φιλμ που ασχολείται με τα ζόμπι και δεν κατηγοριοποιείται στο είδος του τρόμου. (Αν κάνω λάθος δεκτές οι παρατηρήσεις σας)

  Το Maggie είναι ένα φιλμ που θα το εξετάσω ως δράμα κι όχι ως μια δραματική ταινία τρόμου. Το κάνω ξεκάθαρο αυτό απ' την αρχή, ελπίζοντας ότι θα βοηθήσω και κάποιους από εσάς, οι οποίοι περιμένετε να δείτε ένα δράμα που εξελίσσεται σε ταινία τρόμου, με τον Σβαρτσενέγκερ να αναλαμβάνει δράση και να καθαρίζει ορδές από ζόμπι. Όχι. Το Maggie είναι ένα δράμα, που απλώς χρησιμοποιεί μια φανταστική ασθένεια ως κινητήριο μοχλό του. Δεν γίνεται ποτέ ταινία τρόμου. Αντιθέτως, στέκεται ίσως λίγο επικριτικά απέναντι στα φιλμ του είδους, στα οποία οι πρωταγωνιστές επιδίδονται σε σφαγές "ζωντανών νεκρών" χωρίς ενδοιασμούς.

  Ο Χόμπσον αποφασίζει λοιπόν να δώσει ένα δραματικό φιλμ γύρω από την "ασθένεια" των "ζωντανών νεκρών". Στέκεται στη σχέση πατέρα και κόρης και εστιάζει στα συναισθήματα που μας προκαλεί η γνώση της άμεσης μελλοντικής απώλειας ενός αγαπημένου μας προσώπου. Δείτε τη Μάγκι σαν ένα παιδί που πάσχει από ένα είδος καρκίνου, μη αναστρέψιμου. Όλοι μας θέλουμε για τους ανθρώπους μας την καλύτερη ζωή και τον πιο "εύκολο" θάνατο. Αυτό θέλει και ο πατέρας της Μάγκι. Θέλει να ζήσει φυσιολογικά τη ζωή που της μένει και όταν έρθει η ώρα να της "δώσει" την πιο ανώδυνη ευθανασία. 

  Πολύ καλός ο Σβαρτσενέγκερ στο ρόλο του πατέρα. Ήρεμος, στωικός, καταβεβλημένος, δίνει μια αξιοπρεπής ερμηνεία, καταφέρνοντας να μην ξεφύγει από το γενικό στιλ της ταινίας. Εξίσου καλή και η μικρή Άμπιγκεηλ Μπρέσλιν. Η Μπρέσλιν έχει το δύσκολο ρόλο της μελλοθάνατης έφηβης και νομίζω ότι έχει προσεγγίσει το ρόλο της αρκετά προσεκτικά.

  Το κομμάτι που θέλω να σταθώ είναι ο τρόπος που αποφασίζει να παρουσιάσει τους ήρωές του ο Χόμπσον. Δεν ακούμε από τον πατέρα ή την κόρη, ούτε μια στιγμή την ατάκα : "Γιατί σ' εμένα; Γιατί το έπαθα εγώ;". Προτιμά να τους στήσει με αρκετή αξιοπρέπεια απέναντι στην ανίατη ασθένεια της κόρης. Είναι φανερό ότι εδώ τα ζόμπι είναι ασθενείς κι όχι τέρατα. Η ασθένεια αυτή μπορεί να παραλληλιστεί εύκολα με τον καρκίνο και κάνοντας συνεχώς αυτόν τον παραλληλισμό όσο παρακολουθούσα το φιλμ, δε μπόρεσα να μη διακρίνω τον τρόπο που αντιμετωπίζουν την ασθένεια οι δύο πρωταγωνιστές. Είναι μια στάση που με βρίσκει 100% σύμφωνο και που την έχω θαυμάσει σε δικούς μου ανθρώπους.

  Όπως καταλάβατε, θεωρώ ότι το Maggie αξίζει της προσοχής σας. Οι απόψεις για την ταινία είναι μοιρασμένες στα δύο και μια βόλτα στο διαδίκτυο θα σας πείσει γι αυτό. Θεωρώ ότι αδικείται το φιλμ όταν παρουσιάζεται σαν μια διαφορετική ταινία τρόμου κι όχι σαν ένα δράμα με δανεικά στοιχεία από τη μυθολογία των ζόμπι. Επίσης, ο ντόρος γύρω από τον πρώτο δραματικό ρόλο του Σβαρτσενέγκερ ήταν υπερβολικός. Είναι μια αξιοπρεπής ερμηνεία από έναν άνθρωπο που βρίσκεται 35 χρόνια μπροστά από τις κάμερες, που κοντεύει τα 70 του και που έχει πλέον την εμπειρία (αλίμονο αν δε μπορούσε ούτε τώρα) να παίξει κάτι διαφορετικό, αν καθοδηγηθεί σωστά. Ο Χόμπσον το κατάφερε, όπως κι άλλοι παλιότερα πλησίασαν. Δε μιλάμε όμως για κάτι συνταρακτικό. Μια πολύ καλή ερμηνεία. Μέχρι εκεί. Δεν ήταν και δεν είναι ηθοποιός δραματικών ρόλων υψηλών απαιτήσεων ο Σβαρτσενέγκερ. Εδώ του βγήκε! 

  Δείτε λοιπόν το Maggie αν σας αρέσουν οι δραματικές, αργές ταινίες. Οι ταινίες που επικεντρώνονται στους χαρακτήρες και στη μεταξύ τους σχέση και που δεν έχουν υποχρεωτική κορύφωση λίγο πριν το φινάλε. Ακόμα και στο τέλος, οι τόνοι κρατούνται χαμηλά. 

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

Predator (1987)

Είδος : Περιπέτεια, Επιστημονικής Φαντασίας

Ο ΚΥΝΗΓΟΣ
Σκηνοθεσία:John McTiernan
Σενάριο:Jim Thomas,John Thomas
Παίζουν:Arnold Schwarzenegger,
Carl Weathers,Kevin Peter Hall

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Μια ομάδα καταδρομέων του Αμερικανικού στρατού βρίσκεται σε αποστολή διάσωσης ομήρων από τα χέρια ανταρτών στη ζούγκλα της Κεντρικής Αμερικής. Πέρα από τους αντάρτες θα έρθουν αντιμέτωποι και με ένα πλάσμα πολύ πιο ισχυρό και βίαιο απ' ό,τι έχουν συναντήσει μέχρι εκείνη τη μέρα. Το πλάσμα γίνεται κυνηγός και αυτοί τα θηράματα. 

ΑΠΟΨΗ: Ο Τζον Μακ Τίρναν βρίσκεται στην πιο δημιουργική του περίοδο και μας δίνει μια από τις καλύτερες και πιο δυναμικές περιπέτειες επιστημονικής φαντασίας όχι μόνο της δεκαετίας του ΄80 αλλά όλων των εποχών. Πρωταγωνιστές: ο Σβαρτζενέγκερ, ο αλησμόνητος Κυνηγός και η ζούγκλα!

  Η δεκαετία του '80 μας χάρισε απίστευτα διασκεδαστικές κινηματογραφικές στιγμές. Είναι η εποχή που το σινεμά του ποπ κορν δεν έχει χάσει τελείως το μέτρο και που κρατά τις ισορροπίες ανάμεσα στη διασκέδαση αλλά και την ποιότητα. Ο Κυνηγός είναι μια ταινία που ακροβατεί τέλεια πάνω σε αυτό το τεντωμένο σκοινί. Εκεί που τείνει να γίνει φιλομιλιταριστικό, κάπως το σώζει! Εκεί που τείνει να γίνει χαζο-ατακαδόρικο, κάτι δεν το αφήνει! Νομίζω ότι είναι ψυχαγωγικός κινηματογράφος που έχει τα πάντα σε σωστή δόση κερδίζοντας έτσι μεγαλύτερη μερίδα κοινού.
  Η στιβαρή σκηνοθεσία του Μακ Τίρναν δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης των ικανοτήτων του και απογειώνει το Predator. Η ζούγκλα κινηματογραφείται άψογα από τον Αμερικανό σκηνοθέτη και παίζει το δικό της ρόλο στην εξέλιξη της δράσης. Το σκοτάδι των τελευταίων σκηνών δίνει εξαιρετική ατμόσφαιρα στη μονομαχία κυνηγού - θηράματος.

  Μεγάλο μέρος στη επιτυχία του φιλμ παίζουν τα εξαιρετικά εφέ και το χαρακτηριστικό πλάσμα που υποδύθηκε ο Κέβιν Πίτερ Χολ, φορώντας το πρόσωπο που σχεδίασε ο Σταν Γουίνστον. Ο εξωγήινος Κυνηγός περνά στο κινηματογραφικό πάνθεον των πιο επιβλητικών και τρομακτικών πλασμάτων. Το καμουφλάζ του και ο τρόπος που λειτουργεί η όρασή του θα κοπιαριστούν αρκετές φορές στο μέλλον από ταινίες του είδους.

  Δυναμικοί χαρακτήρες, bad ass ατάκες και ένα απλό αλλά "αρκετό" σενάριο συμπληρώνουν τα θετικά στοιχεία του Predator. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, ειδικά όταν πρέπει να τα εκφέρει ο Άρνολντ, και το κατάλαβαν καλά οι σεναριογράφοι Τζιμ και Τζον Τόμας, δίνοντας στον Αυστριακό μπόντι μπίλντερ τόσα όσα μπορεί να υποστηρίξει και το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικότατο ακόμα και για μας που δεν ανήκουμε στους φαν του Άρνι!  

  Είκοσι οκτώ χρόνια μετά ο Κυνηγός παραμένει εντυπωσιακό φιλμ. Δημιούργησε ένα επιτυχημένο franchise και έπαιξε τεράστιο ρόλο στην καθιέρωση του Σβαρτζενέγκερ ως τεράστιου action hero στη δεκαετία του '80, μαζί φυσικά με το ρόλο του στον Εξολοθρευτή και τον Κόναν. Νομίζω ωστόσο, ότι το φιλμ οφείλει τη μεγάλη του διάρκεια στο χρόνο στον Τζον Μακ Τίρναν, τον χαρισματικό αυτό σκηνοθέτη δυναμικών και στιλιζαρισμένων περιπετειών που τα επόμενα χρόνια θα δώσει άλλα δύο φιλμ που θα μείνουν κλασικά στο είδος τους!

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

End of Days (1999)

Είδος : Θρίλερ, Τρόμου

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Σκηνοθεσία:Peter Hyams
Σενάριο:Andrew W. Marlowe
Παίζουν:Arnold Schwarzenegger,
Gabriel Byrne,Robin Tunney

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο Τζέρικο Κέιν είναι πρώην αστυνομικός και νυν σωματοφύλακας. Παραιτήθηκε από το σώμα όταν ληστές εισέβαλαν στο σπίτι του και σκότωσαν τη γυναίκα και την κόρη του. Λίγες ώρες αφότου προσπάθησε να αυτοκτονήσει ξανά θα βρεθεί να κυνηγάει έναν άστεγο που προσπάθησε να δολοφονήσει έναν πελάτη του. Ο άστεγος ήταν πρώην ιερωμένος που αυτοκτονεί μπροστά στα μάτια του Τζέρικο αφού έχει προσπαθήσει να τον πείσει ότι ο πελάτης του είναι στην πραγματικότητα ο διάβολος. Τότε ο Τζέρικο θα αρχίσει να ερευνά την υπόθεση και θα καταλήξει να προστατεύει ένα εικοσάχρονο κορίτσι, το οποίο σύμφωνα με μια προφητεία είναι αυτό που θα φέρει στον κόσμο το παιδί του Σατανά, με προϋπόθεση η τεκνοποίηση να γίνει λίγα λεπτά πριν τα μεσάνυχτα της αυγής της νέας χιλιετίας. 

ΑΠΟΨΗ: Επιτρεπόταν ο Σβαρτσενέγκερ να μην τα βάλει μία φορά στην κινηματογραφική του καριέρα με τον ίδιο τον Άρχοντα του Σκότους; Ε, όχι βέβαια! Πόσο ελλιπές θα ήταν το βιογραφικό του χωρίς αυτή τη σημαντική προσθήκη; Εύγε Άρνολντ! Σε ευχαριστούμε!

  Ο ερχομός του 2000 είχε προκαλέσει τσουνάμι εσχατολογίας και αυτό πέρασε φυσικά και στον κινηματογράφο. Πριν το 2012 και το ημερολόγιο των Μάγια, είχαμε το 2000, το οποίο αναμέναμε να ήταν και η τελευταία χρονιά αυτού του του πλανήτη. Μόνος τρόπος σωτηρίας το 2000 ήταν να θυσιαστεί ένα μεγάλο χολιγουντιανό όνομα. Οι αστέρες λοιπόν τράβηξαν κλήρο (όχι όλοι, οι γνωστοί action heroes) και ο τυχερός ήταν ο Τσακ Νόρις! Όμως, όχι, ο Τσακ είχε ήδη νικήσει μια φορά το διάβολο λίγα χρόνια πριν (Hellbound) και παρότι ο Τσακ θα μπορούσε να κερδίζει κάθε μονομαχία με το διάβολο, η κλήρωση έπρεπε να επαναληφθεί. Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, η κλήρωση δεν επαναλήφθηκε ποτέ και ο άγιος Άρνι ύψωσε το ανάστημα του, παραμέρισε Σταλόνε, Γουίλις ακόμα και τον Στίβεν Σιγκάλ, φωνάζοντας : "Ίσα ρε γατάκια που θα τα βάλετε και με τον Εωσφόρο! "Get to the chopper" και θα καθαρίσω εγώ!" Έτσι κι έγινε. Το 1999 ο Άρνι κοντραρίστηκε με το Σατανά και έκτοτε στο μικρό χωριό της Αυστρίας που ο Άρνι έκανε τα πρώτα του βήματα ένα εκκλησάκι χτίστηκε για να θυμίζει στον κόσμο το μεγαλείο του πάλαι ποτέ μίστερ Ολύμπια!

  Πάμε τώρα λίγο πιο σοβαρά να συνεχίσουμε αυτό το τυχαίο, απρογραμμάτιστο αφιέρωμα στον Πίτερ Χάιαμς, τον σκηνοθέτη που ανέλαβε να κάνει το End of Days αξιοπρεπής ταινία και που ίσως οριακά έσωσε τουλάχιστον τη δική του φήμη. Αν το End of Days έχει κάτι ενδιαφέρον το οφείλει στον Χάιαμς και ίσως, σε μικρότερο μερίδιο, στην προσπάθεια του Σβαρτσενέγκερ να παίξει έναν ρόλο ελαφρώς πιο απαιτητικό και βαθύ. Τα θετικά λοιπόν στοιχεία του φιλμ είναι η στυλιζαρισμένη φωτογραφία του Χάιαμς και το καλό τέμπο που δίνει στο δεύτερο μισό του φιλμ. Ο Χάιαμς ξέρει πολύ καλά πως να χειριστεί τη δράση και γνωρίζει πως να φτιάχνει εντυπωσιακά πλάνα, βοηθώντας αρκετούς θεατές να παραμείνουν στη θέση τους κατά τη διάρκεια του φιλμ. Οι ηθοποιοί του προσπαθούν κι αυτοί όσο μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους καλά με τον πρωταγωνιστή να προσπαθεί για πρώτη φορά όπως είπα και παραπάνω να ερμηνεύσει έναν πιο απαιτητικό χαρακτήρα αλλά όπως ήταν αναμενόμενο δεν του "βγήκε". Ο Γκάμπριελ Μπερν ως Εωσφόρος μοιάζει να το διασκεδάζει και εμφανίζεται αρκετά απεχθής, ενώ και η Ρόμπιν Τάνεϊ τα πάει σχετικά καλά στο ρόλο του θύματος του Εωσφόρου.

  Το μεγάλο πρόβλημα του End of Days είναι το τραγικό του σενάριο, το οποίο εμφανίζει τόσο συχνά "τρύπες" που όσες και να προσπεράσεις κάποια στιγμή θα πέσεις σε κάποια και δε θα μπορείς να ξαναβγείς! Κακοί διάλογοι ως επί το πλείστον και το χειρότερο όλων είναι οι στιγμές που ακούμε τους πρωταγωνιστές να δίνουν εξηγήσεις για όσα συμβαίνουν. Απ' το λόγο που πρέπει ο Σατανάς να συνευρεθεί με το κορίτσι μια συγκεκριμένη ώρα πριν την πρωτοχρονιά του 2000 μέχρι την ανεκδιήγητη ιστορία του πως το 666 γίνεται 999 και προσθέτοντας το 1 στην αρχή οδηγούμαστε στο 1999, όλα μα όλα στερούνται λογικής στο φιλμ. Δεν θα είχα πρόβλημα με ένα υποτυπώδες σενάριο αλλά με ένα σενάριο που με θεωρεί ηλίθιο και φλυαρεί λέγοντας μου αυθαιρεσίες, ναι, έχω πρόβλημα.

  Τέλος πάντων, το φιλμ έχει ένα σχετικά καλό τρίτο μέρος όπου έχουμε την περισσότερη δράση και ο Χάιαμς κάνει ό,τι μπορεί για να το κρατήσει σε καλά επίπεδα αλλά μέχρι να φτάσουμε εκεί δεν είμαι σίγουρος για το πόσοι θα έχετε παραμείνει μπροστά από την οθόνη σας. Οπότε, οι φίλοι του Σβαρτσενέγκερ ας το δουν, όπως και φίλοι των εσχατολογικών θεμάτων, χωρίς όμως να περιμένουν πολλά από το σενάριο.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

Πριν το τέλος : Sabotage (2014)

Είδος : Περιπέτεια

ΣΑΜΠΟΤΑΖ
Σκηνοθεσία:David Ayer
Σενάριο:Skip Woods,David Ayer
Παίζουν:Arnold Schwarzenegger,
Sam Worthington,Terrence Howard

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο Τζον "Μπρίτσερ" Γουόρτον διοικεί μια ειδική ομάδα της Δίωξης Ναρκωτικών, η οποία θα βρεθεί μπλεγμένη στην τελευταία της αποστολή, καθώς τα μέλη της κατηγορούνται για την κλοπή χρηματικού ποσού μετά τη διάλυση ενός μεγάλου καρτέλ ναρκωτικών. Η ομάδα θα διαλυθεί, για να ανασυνταχθεί λίγο καιρό μετά και τα μέλη της θα αρχίσουν να δολοφονούνται ένα ένα. Ο Μπρίτσερ πρέπει να ανακαλύψει ποιος κρύβεται πίσω απ' όλα αυτά. 

ΑΠΟΨΗ: Με το Σαμποτάζ εγκαινιάζω μια νέα στήλη στο Δες και Πες, την οποία είχα πολύ καιρό στο μυαλό μου. Η στήλη λέγεται Πριν το Τέλος και εδώ θα γράφω μερικά λόγια για τις ταινίες που παράτησα στη μέση ή πριν τη μέση! Δεν το κάνω συχνά αυτό, πιστέψτε με, όμως, μερικά φιλμ σε προκαλούν να το κάνεις, όσες αντοχές κι αν έχεις και όσο σκουπίδι και να έχεις δει στη ζωή σου. Να ξεκαθαρίσω ότι αυτό που θα διαβάζετε στο Πριν το Τέλος δεν αποτελεί ολοκληρωμένη άποψη για την ταινία και φυσικά δε θα βάζω βαθμολογία.

  Η τελευταία ταινία που πρωταγωνιστεί ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ ανήκει δυστυχώς σε αυτή την κατηγορία, όσο κι αν δεν το περίμενα. Ο Άρνι μπροστάρης και ονόματα όπως ο Σαμ Γουόρδινγκτον, ο Τέρενς Χάουαρντ, ο Τζο Μανγκανιέλο, ο Τζος Χόλογουεη και ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Άγιερ, δεν προϊδεάζουν για ένα κακό φιλμ. Κι όμως, για μένα το Σαμποτάζ είναι ένα από τα πιο αποκρουστικά θεάματα που έχω δει το τελευταίο διάστημα και εστιάζω σε δύο σημεία : σενάριο και χαρακτήρες. Εκτός του ότι παίρνεις ένα μάτσο αντιπαθητικούς χαρακτήρες, και περιμένεις να δεθεί ο θεατής έστω με κάποιον από αυτούς, έχεις μέσα σε κάθε τους φράση τις λέξεις shit και fuck με οποιονδήποτε τρόπο και με οποιοδήποτε νόημα. Ειλικρινά κουράστηκα να ακούω αυτούς τους τύπους να μιλάνε. Ένα μάτσο εκνευριστικοί φασίστες που γουστάρουν να παίζουν μπουνιές με σεκιουριτάδες σε κλαμπ, γιατί προσπάθησαν να τους επαναφέρουν στην τάξη, προβάλεται από το φιλμ ως κάτι απόλυτα λογικό και φυσιολογικό. Δεν κάνω πλάκα. Δείτε το φιλμ και θα καταλάβετε. Οι τύποι είναι σε ένα στριπ-κλαμπ, παρενοχλούν το "προσωπικό" ενώ έχουν γίνει λιάρδα, δέρνουν το σεκιουριτά που τους ζητά να σταματήσουν και η σκηνή τελειώνει εκεί! Ούτε ένας από αυτούς δεν παρενέβη, δεν είπε κουβέντα για τον άμοιρο σεκιουριτά! Αγκαλιάστηκαν κι έφυγαν! Υπόψιν, αυτή η άνθρωποι εργάζονται για την αστυνομία...

  Αυτό που δε μπορούσα να πιστέψω στη διάρκεια που παρακολουθούσα το φιλμ, είναι ότι πρόκειται για φιλμ του Άγιερ, του ανθρώπου που σκηνοθέτησε το φετινό Fury αλλά και τα πολύ καλά Street Kings και End Of Watch, παλαιότερα. Ναι μεν προσπαθεί να κρατήσει μια πιο "ντοκιμαντερίστικη" κινηματογράφηση, για να αποτυπώσει ίσως το σκληρό κόσμο της δίωξης ναρκωτικών αλλά τίποτα δε λειτουργεί θετικά μέσα σε αυτό. 

  Το Σαμποτάζ, όπως θα έχετε ήδη καταλάβει, είναι μια ταινία που δε θα την πρότεινα σε κανένα σκεπτόμενο άτομο. Δεν άξιζε να το παρακολουθήσετε στο σινεμά, δεν αξίζει να το παρακολουθήσετε ούτε στο σπίτι. Κακός κινηματογράφος, από εκεί που δεν το περιμένεις.  

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

Ο Arnie ξαναπήρε το όπλο του! Πρώτο Trailer για το Sabotage!

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

Οι action heroes της δεκαετίας του '80 δε λένε να το βάλουν κάτω κι ας κοντεύουν τα εβδομήντα τους. Οι Σταλόουν και Σβαρτσενέγκερ, μετά την επάνοδο του πρώτου με το Rambo και τους Αναλώσιμους( 2008 και 2010 αντίστοιχα), συνεχίζουν το σερί των δυναμικών περιπετειών χωρίς να τους νοιάζει τίποτα. Αφού ένωσαν τις δυνάμεις τους στους Αναλώσιμους και στο Σχέδιο Απόδρασης, χωρίστηκαν για λίγο. Ο Σλάι για να γυρίσει το Crudge Match και ο Άρνι για το Σαμποτάζ. Κωμωδία ο ένας, στα πιο γνώριμα μονοπάτια ο άλλος, στα μονοπάτια της περιπέτειας καθώς το Σαμποτάζ φαίνεται να είναι μια καθαρόαιμη ταινία δράσης με δανεισμένα στοιχεία από τους Δέκα Μικρούς Ινδιάνους της Αγκάθα Κρίστι.

  Ο Σβαρτσενέγκερ είναι ο αρχηγός μιας ειδικής ομάδας της Δίωξης Ναρκωτικών, της οποίας τα μέλη εξαφανίζονται ένα-ένα μετά την επίθεσή τους στο κρησφύγετο ενός καρτέλ.

  Την σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο David Ayer, ο οποίος έχει δώσει αξιόλογα δείγματα στο παρελθόν με τα Street Kings και End Of Watch. Το ερωτηματικό μπαίνει στο σενάριο, το οποίο ανήκει στον Skip Woods, σεναριογράφο ταινιών  όπως τα A Good Day to Die Hard, X-Men Origins: Wolverine και Hitman.

Το Sabotage θα κάνει πρεμιέρα στις Αμερικανικές αίθουσες στις 11 Απριλίου 2014.