Karate Kid: Legends (2025) Mini Review

KARATE KID:

ΘΡΥΛΟΙ

Δράσης- Πολεμικών τεχνών- Δραματική

Διάρκεια: 94'

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

 Ο μίστερ Μιγιάγκι και Ντάνιελ-Σαν αποτελούν κομμάτι της παιδικής μου ηλικίας. Θυμάμαι να παρακολουθώ όλες τις ταινίες της σειράς The Karate Kid στην ιδιωτική τηλεόραση δεκάδες φορές την κάθε μία. Μεγαλώνοντας ωστόσο δεν μπορώ να πω ότι εξακολούθησαν να έχουν πια ιδιαίτερη επίδραση οι προβολές του και το Karate Kid φαίνεται να αποτελεί πια απλώς ένα κομμάτι νοσταλγίας των παιδικών χρόνων. Ακόμα και το Kobra Kai, η σειρά που επανάφερε το Karate Kid στο προσκήνιο κερδίζοντας και νέους θαυμαστές,  δεν αποτέλεσε για μένα μαγνήτη, ίσως και λόγω της γενικότερης ανικανότητάς μου να παρακολουθήσω τηλεοπτικές σειρές, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Το άκουσμα μιας νέας ταινίας Karate Kid με άφησε, όπως μπορείτε να συμπεράνετε ήδη, σχετικά αδιάφορο, έστω κι αν εδώ θα είχε ρόλο και ο αγαπημένος μου Τζάκι Τσαν. Για σινεμά λοιπόν ούτε λόγος για το Karate Kid Legends, όμως για μια προβολή στο σπίτι, δεν είπα όχι.

 Το Legends φέρνει μαζί στην οθόνη τον Ραλφ Μάτσιο, τον Ντάνιελ-Σαν των πρωτότυπων ταινιών, με τον Τζάκι Τσαν, που υποδύθηκε τον κύριο Χαν, τον αντίστοιχο κύριο Μιγιάγκι της ταινίας του 2010, The Karate Kid, διασκευή της πρωτότυπης ομώνυμης ταινίας. Εδώ λοιπόν, ο Λη, ένας πιτσιρικάς από τη σχολή του κυρίου Χαν στο Χονγκ Κονγκ, θα βρεθεί στην Αμερική μαζί με τη μητέρα του, η οποία του έχει ζητήσει να απομακρυνθεί από το Κουνγκ Φου και τους αγώνες, μετά το θάνατο του αδερφού του σε μια συμπλοκή. Ο Λη όμως συναντά αρκετές δυσκολίες στο νέο περιβάλλον και βρίσκεται σχεδόν αναγκασμένος να δώσει ξανά μερικούς αγώνες. Συμπαράσταση θα βρει στον Χαν, ο οποίος έρχεται στην Αμερική για να τον προετοιμάσει και αυτός με τη σειρά του αναζητήσει τον Ντάνιελ Λα Ρούσο, συνεχιστή της σχολής καράτε του κυρίου Μιγιάγκι, ώστε να δώσουν νέα τεχνική στον Λι.

 Το Karate Kid: Legends είναι νιώθω ο ορισμός της "συμπαθητικής δημιουργίας που δεν έχει όμως να πει τίποτα" ή να προσθέσει έστω κάτι στο franchise, πέρα από μερικά χρήματα στο ταμείο φυσικά, καθώς όπως και να το κάνουμε αυτός είναι και ο κύριος λόγος της δημιουργίας του, λίγο μόλις μετά την ολοκλήρωση του επιτυχημένου Kobra Kai. Το παρακολουθείς ευχάριστα μεν καθώς πάντα οι ιστορίες τύπου "Rocky" (μην γελιόμαστε, και το πρώτο Karate Kid απομίμηση του Ρόκυ για πιο νεαρές ηλικίες αποτελεί) βρίσκουν εύκολα στόχο στο κοινό αλλά δεν παύει να είναι μια ιστορία που πλέον έχει ειπωθεί αρκετές φορές.

 Η παρουσία αρκετά καλών ηθοποιών βοηθά την ταινία καθώς εκτός του πολύ καλού Μπεν Γουάνγκ, που έχει τον ρόλο του Λι, υπάρχουν ο Τζάκι Τσαν, ο Ραλφ Μάτσιο, ο Τζόσουα Τζάκσον και Μινγκ Να Γουέν (η φωνή της Μουλάν!). Η μοντέρνα κινηματογράφηση, οι γρήγοροι ρυθμοί, η κίνηση της κάμερας στις μονομαχίες και η χρωματική παλέτα είναι πράγματα που μπαίνουν στα θετικά της ταινίας αλλά δυστυχώς- ή ευτυχώς για κάποιους - στο τέλος την κατατάσσεις στη κατηγορία της αξιοπρεπούς αρπαχτής. 

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Filmy.gr

IMDB

Hidden Strike (2023) Review

Δράσης,Κωμωδία
Διάρκεια:102'

 

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

  Ως μεγάλος θαυμαστής του Τζάκι Τσαν, από την παιδική μου ηλικία ακόμα, δεχόμουν απανωτές απογοητεύσεις από τις ταινίες του μέσα στην τελευταία δεκαετία τουλάχιστον. Δεν είναι ότι περίμενα ο Τζάκι να κάνει τα ακροβατικά που έκανε νεότερος. Κάθε άλλο. Η απογοήτευση ερχόταν κυρίως από τις εντελώς αχρείαστες συμμετοχές του Τζάκι Τσαν σε φορτωμένες με ψηφιακά εφέ παραγωγές, με πολύ κακά σενάρια και εντέλως ανέμπνευστες σκηνοθεσίες. Δεν το έχει ανάγκη αυτό ο Κινέζος... Θα μπορούσε εύκολα να απέχει και να γυρίσει λιγότερες ταινίες και όλα καλά θα ήταν για τους θαυμαστές του και πάλι. Έχουμε άφθονο υλικό να ανατρέξουμε ώστε να δείξουμε το μεγαλείο του είδους που δημιούργησε και  υπηρέτησε ο Τσαν με απόλυτη επιτυχία.

 Πολλές από τις τελευταίες ταινίες του τις απέφευγα καθώς έχοντας δει κάποιες από αυτές, τις Κινεζικές παραγωγές, τα πράγματα δεν είχαν πάει καθόλου καλά για μένα. Πετυχαίνοντας στο Νέτφλιξ τις προάλλες το Project X- Traction (ή Hidden Strike όπως είναι γνωστό παγκοσμίως) και βλέποντας και το όνομα του Τζον Σίνα δίπλα στου Τσαν (οπότε μύριζε και λίγο Χολιγουντιανή παραγωγή), είπα να δώσω μια ευκαιρία στη συγκεκριμένη ταινία, χωρίς να έχω καμία ιδέα τι θα παρακολουθήσω. Παρότι ξεκίνησα μουδιασμένος, γιατί υπήρχαν όλα τα στοιχεία που είχα συναντήσει και στις προηγούμενες ταινίες του Τσαν, στην πορεία ομολογώ ότι το διασκέδασα.

 Ανάμεσα στο Κουβέιτ και στο Ιράκ υπάρχει ένας τεράστιος αλλά παρατημένος αυτοκινητόδρομος, που χρησιμοποιήθηκε κατά τον πόλεμο του Κόλπου. Αυτή τη διαδρομή θα πρέπει να περάσει μια ειδική ομάδα Κινέζων μισθοφόρων, με αρχηγό τον έμπειρο Λούο "Ντράγκον" Φενγκ, συνοδεύοντας μια πομπή λεωφορείων που μεταφέρει Κινέζους επιστήμονες και εργάτες από ένα διυλιστήριο στο Κουβέιτ, στην ασφάλεια της πράσινης ζώνης. Η πομπή όμως θα δεχτεί επίθεση από μια ομάδα ληστών, οι οποίοι έχουν στόχο να απαγάγουν την διευθύντρια του διυλιστηρίου, ώστε να τους δώσει τους κωδικούς που θα ενεργοποιήσουν ξανά το διυλιστήριο, για να πουλήσουν πετρέλαιο στη μαύρη αγορά. Μέσα στους ληστές βρίσκεται εξ ανάγκης και ο Τζον Βαν Χορν, πρώην πεζοναύτης, που χρειάζεται τα χρήματα της αποστολής για να μπορέσει να επιδιορθώσει τον αγωγό νερού, στο χωριό στο οποίο ζει πλέον μόνιμα. Όταν ο Βαν Χορν βλέπει ότι υπάρχει ένα πιο βρώμικο πλάνο πίσω από την αναζήτηση των κωδικών, δεν θα αργήσει να αλλάξει πλευρά και να βοηθήσει τον Λούο.

 Σε καμία περίπτωση δεν έχουμε ταινία η οποία φτάνει στο επίπεδο των παλιότερων ταινιών του Κινέζου αλλά έχουμε ένα διασκεδαστικό, φασαριόζικο φιλμ στη λογική των Fast & Furious. Έχει αρκετά κασκαντεριλίκια, έχει και φουλ υπερβολές στη δράση αλλά έχει κάνει καλή δουλειά ο Σκοτ Βόου και η ώρα περνάει γρήγορα. Ο Τσαν και ο Σίνα δεν βγάζουν καμία τρελή χημεία αλλά φαίνεται ότι και οι δύο το διασκεδάζουν οπότε όλα καλά. Υπάρχει και μια υποπλοκή σεναριακή με την κόρη του Ντράγκον να βρίσκεται μέσα στους επιστήμονες ώστε να έχουμε λίγο συναίσθημα παραπάνω από τον πρωταγωβιστή αλλά λίγη σημασία έχει. 

 Δεν το έχουν καλοδεχτεί κοινό και κριτικοί, απ' όσο μπόρεσα να διαβάσω στο διαδίκτυο αλλά θεωρώ υπερβολικές τις αυστηρές κριτικές. Είναι μια επιλογή που θα έλεγα στους φίλους του Κινέζου να της δώσουν μια ευκαιρία. Δεν περνάς άσχημα!

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων

IMDB

 

 

Iron Mask (2019) Review

 

IRONMASK:ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ

Φαντασίας,Δράσης,Εποχής

Σκηνοθεσία:Oleg Stepchenko
Σενάριο:Dmitry Paltsev,Alexey A. Petrukhin,Oleg Stepchenko
Πρωταγωνιστούν:Jason Flemyng,Xingtong Yao,Jackie Chan, Arnold Schwarzenegger,Rutger Hauer

Διάρκεια: 120'

 

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

  Φαντάσου στη δεκαετία του 1980 ή και σε αυτή του 1990 να σου έλεγαν για μια ταινία που θα έβλεπες στην οθόνη μια μονομαχία μεταξύ Τζάκι Τσαν και Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ. Οι φίλοι του σινεμά δράσης θα άλλαζαν τα παντελόνια τους λίγα μόλις δευτερόλεπτα μετά την ανακοίνωση της συνεργασίας ενώ στην αίθουσα, κατά τη διάρκεια της προβολής, άνδρες θα κρατιόντουσαν χέρι χέρι και θα αγκαλιάζονταν δακρυσμένοι στο τέλος, ευχαριστώντας το καλό Θεούλη που τους αξίωσε να ζήσουν αυτή την εμπειρία.

 Το 2019 μια Κινεζική - Ρωσική παραγωγή φρόντισε να μας δώσει αυτή την εμπειρία αλλά ήταν λίγο αργά για να φέρει ενθουσιασμό στο κοινό. Περιέργεια σίγουρα υπήρξε αλλά ενθουσιασμό δεν το λες. Τζάκι και Άρνι βρίσκονται μαζί στην οθόνη, έχουν και μια σύντομη μονομαχία αλλά μόνο σαν μικρή αναφορά θα γραφτεί στο βιβλίο του κινηματογράφου δράσης καθώς χρησιμοποιούνται περισσότερο σαν "κράχτες" για αυτό το σίκουελ του Ρωσικού φιλμ Viy, του 2014.

 Η ιστορία μας, όπως συμβαίνει με τις περισσότερες Ρωσικές ή Κινεζικές ταινίες φαντασίας, απλώνεται σε δεκάδες σημεία και έχει αρκετούς χαρακτήρες. Η βασική πλοκή έχει να κάνει με τον χαρτογράφο Τζόναθαν Γκριν, ο οποίος ξεκινά ένα ταξίδι από την Αγγλία στην Κίνα, με σκοπό να βοηθήσει τους κατοίκους ενός χωριού να απελευθερωθούν από έναν σκληρό άρχοντα. Τώρα το γιατί ένας Άγγλος ταξιδεύει στην Κίνα για να βοηθήσει και πως μπλέκεται ο Τσάρος της Ρωσίας, που βρίσκεται φυλακισμένος στον Πύργο του Λονδίνου μαζί με έναν μυστηριώδη Κινέζο, εξηγούνται όλα πολύ απλά με ένα ταξιδιωτικό περιστέρι που χάνει το δρόμο του! Το περιστέρι έχει σταλεί από τον Γκριν στην αγαπημένη του, αυτό βρίσκεται για λίγο εκτός πορείας, πέφτει στα χέρια του φυλακισμένου Τσάρου, αυτός στέλνει ένα νέο μήνυμα στην αγαπημένη του Γκριν για βοήθεια και το ένα φέρνει τ' άλλο κι εμείς πάμε από την Αγγλία στην Κίνα, στη Ρωσία, σε αχαρτογράφητους ωκεανούς και σε σπηλιές δράκων!

 Υπάρχουν θετικά πραγματάκια στην ταινία, όπως η έντονη χρωματική παλέτα που προσδίδει έναν παραμυθένιο τόνο, που ταιριάζει στην αφήγηση. Υπάρχουν και κάποιες συμπαθητικές σκηνές δράσης και μερικές φορές βλέπεις και καλά ψηφιακά εφέ. Εκεί όμως που τα ψηφιακά εφέ σε κερδίζουν, στο αμέσως επόμενο λεπτό μπορεί να σε χάσουν, οπότε αυτόματα αποτελούν θετικό και αρνητικό στοιχείο της ταινίας.

 Το κυριότερο πρόβλημα του Iron Mask είναι σίγουρα το σενάριο και οι διάλογοι, καθώς συμβαίνουν τόσα πράγματα και μπλέκονται τόσοι χαρακτήρες και τόσα μέρη, που με δυσκολία μπορείς να ακολουθήσεις εκατό τοις εκατό όσα γρήγορα συμβαίνουν γύρω σου. Ένα ακόμα αρνητικό στοιχείο είναι το ότι ενώ βλέπεις ξεκάθαρα μια μεγάλη, σχετικά ακριβή παραγωγή, τα σκηνικά μοιάζουν να είναι πολύ μικρά. Φορτωμένα μεν, αλλά σαν να περιορίζουν τον οπτικό ορίζοντα και τα κάδρα να θυμίζουν τηλεοπτική παραγωγή πολλές φορές.

 Από καθαρή περιέργεια λοιπόν φαντάζομαι ότι κάποιος μπορεί να παρακολουθήσει το Iron Mask αν και λίγοι νομίζω θα γνωρίζουν την ύπαρξή του. Μπορεί υπό προϋποθέσεις να περάσεις καλά, αν για παράδειγμα σου αρέσουν οι Κινεζικές ταινίες φαντασίας των τελευταίων ετών κι έχεις μια εξοικείωση ως προς τη ροή τους. Για τους περισσότερους όμως δεν αποτελεί ασφαλής επιλογή.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Filmy.gr
PopCorn

IMDB

 

Rush Hour (1998) Review

 

 

ΑΛΕΞΙΣΦΑΙΡΟΙ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒΣ

Κωμωδία, Δράσης

Σκηνοθεσία:Brett Ratner
Σενάριο:Jim Kouf,Ross LaManna
Πρωταγωνιστούν:Jackie Chan,Chris Tucker,Ken LeungHurd,Tom Wilkinson

Διάρκεια: 98'

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

 Ο Τζάκι Τσαν είναι μεγάλο κινηματογραφικό αστέρι στην πατρίδα του ήδη από τις αρχές τις δεκαετίας του 1980. Από τα μέσα της ίδιας δεκαετίας και μέχρι το τέλος της, γίνεται γνωστός και αγαπητός και στην Ευρώπη, χάρη στα βίντεο κλαμπ, τα οποία κάνουν χρυσές δουλειές εκείνη την εποχή. Παρότι μάλιστα τα καταστήματα αυτά είχαν ειδικά κατηγοριοποιημένες τις ταινίες στα ράφια τους (ναι, κάποτε συνέβαινε κι αυτό), χωρίζοντάς τες σε περιπέτειες, επιστημονικής φαντασίας, κωμωδίες, τρόμου αλλά και "καράτε"(ο όρος "πολεμικών τεχνών ήταν μάλλον πολύ ακαδημαϊκός...), είχαν και μια ειδική κατηγορία που η καρτελίτσα έγραφε "Τσάκι Τσαν". Ναι , τότε ο Τζάκι Τσαν ήταν Τσάκι, όπως και ο Τσακ Νόρις ήταν Τζακ! Είχε καταφέρει λοιπόν ο εκπληκτικός Κινέζος να γίνει παγκόσμιο αστέρι αλλά κάτι έλειπε. Αυτό το κάτι ήταν η αποδοχή του Χόλιγουντ, την οποία άρχισε να κυνηγάει από το 1980 αλλά ποτέ δεν πήγαινε καλά. Η στιγμή που ο Τζάκι Τσαν κάνει τη θριαμβευτική είσοδο στο Χόλιγουντ έρχεται τελικά το 1998 με το Rush Hour.

 Ποιος θα το έλεγε ότι ο Μπρετ Ράτνερ θα ήταν ο σκηνοθέτης που θα πετύχαινε την ιδανική μίξη κωμωδίας, πολεμικών τεχνών, Αμερικής και Ασίας και θα έδινε στον Τζάκι Τσαν την αναγνώριση που του άξιζε από το Χόλιγουντ. Η ταινία είναι από τις καλές που έχει στη φιλμογραφία του ο Κινέζος, χωρίς να φτάνει τα επίπεδα των Κινεζικών παραγωγών, καθώς ο Τσαν δεν έχει εντελώς την ελευθερία που έχει στις δικές του παραγωγές, πίσω στην πατρίδα. Παρόλαυτα είναι μια αξιοπρεπής, διασκεδαστική αστυνομική κωμωδία, με αρκετά ακροβατικά από τον Τζάκι και αρκετή ενέργεια από τον Κρις Τάκερ.

 Η ιστορία ακολουθεί το νέο Κινέζο πρέσβη στην Αμερική. Ο πρέσβης έχει μια κορούλα, γύρω στα 8, η οποία απάγεται. Το FBI αναλαμβάνει την υπόθεση, όμως ο πρέσβης ζητά να βοηθήσει ο σωματοφύλακάς του πίσω στην Κίνα, ο οποίος εκτός από εξαιρετικός αστυνομικός, είχε και σχέση αγάπης με τη μικρή. Το FBI δέχεται φαινομενικά το αίτημα, όμως αναθέτουν τον Κινέζο αστυνομικό σε έναν αντίστοιχο του Λος Άντζελες, με σαφείς οδηγίες να τον κρατήσει μακριά από την έρευνα. Προφανώς αυτό δε θα συμβεί και οι δύο αστυνομικοί αναλαμβάνουν τελικά ενεργό ρόλο στην αναζήτηση της μικρής.

 Το Rush Hour είναι στη δομή της μια κλασική Χολιγουντιανή κωμική αστυνομική περιπέτεια, με τον Κρις Τάκερ να έχει κέφια και να δένει τέλεια με τον Τζάκι Τσαν, φτιάχνοντας ένα πολύ καλό κωμικό ντουέτο. Υπάρχει άφθονη δράση, τόσο με τον Τζάκι Τσαν στην οθόνη, όσο και χωρίς αυτόν και ο Ράτνερ αφήνει την πλοκή της ταινίας να εξελιχθεί χωρίς βιασύνη αλλά και χωρίς να κόβει ιδιαίτερα τα γκάζια. Νομίζω ότι μάλλον είναι η καλύτερη δουλειά του και παρότι ο Κινέζος είναι η μεγάλη ατραξιόν, δεν μπορείς να μην αναγνωρίσεις και τη δουλειά του σκηνοθέτη εδώ, που και όσο μπορεί του δίνει ελευθερία αλλά κρατά και την υπόλοιπη ταινία "δεμένη".

 

Για τους ανθρώπους (σαν εμένα) που μεγάλωσαν χαζεύοντας τις κλασικές ταινίες του Τζάκι Τσαν, το Rush Hour δεν αποτέλεσε έκπληξη. Είδαμε τα κασκαντεριλίκια που περιμέναμε, ως ένα βαθμό, γελάσαμε αρκετά και με τους δύο πρωταγωνιστές, καθώς ο καθένας στο είδος του είναι εξαιρετικός. Έκπληξη μάλλον αποτέλεσε για το κοινό της Αμερικής, το οποίο πρώτη φορά εκτέθηκε σε τέτοιο βαθμό στην κινηματογραφική παρουσία του Τζάκι και τον έχρισε και επίσημα πια παγκόσμιο κινηματογραφικό αστέρα.

 Οι Αμερικανικές παραγωγές που ακολούθησαν, εξαιρώντας ίσως το High Noon, δεν ήταν άξιες της φήμης του πρωταγωνιστή τους. Δεν φταίει βέβαια μόνο το Χόλιγουντ για αυτό αλλά και ο ίδιος ο Τσαν και στην πορεία φυσικά και ο χρόνος, καθώς το 2004, στο μέσο αυτής δεύτερης καριέρας του, ήταν ήδη 50 χρονών, οπότε τα ακροβατικά έπρεπε ούτως ή άλλως να είναι πολύ πιο προσεκτικά πια.

 Όπως και να έχει, δεν χρειάζεται σε τούτο το κείμενο να αναλύσουμε τις επιλογές του κάθε ηθοποιού για την πορεία της καριέρας του! Το Rush Hour αποτελεί ακόμα και σήμερα μια αρκετά καλή επιλογή. Είναι διασκεδαστικό, γρήγορο, έξυπνο, έχει αυτά που περιμένεις από τον Τζάκι Τσαν και προσφέρει κι ένα αρκετά δυναμικό πρωταγωνιστικό δίδυμο. Είναι μια ταινία που γερνάει καλά και που μπορείς να την ξαναβλέπεις ευχάριστα!

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Filmy.gr
PopCorn

IMDB

Around The World In 80 Days (2002) Review

Είδος: Κωμωδία, Περιπέτεια, Δράσης

"Στην εποχή της αποτέλεσε τεράστια οικονομική αλλά και κριτική αποτυχία και θάφτηκε σύντομα. Φαίνεται ότι με τα χρόνια κάποιοι την επαναξιολογούν, ένας από αυτούς κι εγώ. Θεωρώ ότι το αξίζει και ότι είναι μια χαρά σαν ταινία οικογενειακής προβολής."

Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΣΕ ΟΓΔΟΝΤΑ ΜΕΡΕΣ

Σκηνοθεσία:Frank Coraci

Σενάριο:David N. Titcher,
David Benullo,David Andrew Goldstein

Παίζουν:Jackie Chan,
Steve Coogan,Jim Broadbent

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

 Ιδού λοιπόν η πιο πιστή μεταφορά βιβλίου του Ιουλίου Βερν στην οθόνη! Εδώ αποκαλύπτεται η πραγματική φύση του Φιλέα Φογκ και του πιστού υπηρέτη του, Πασπαρτού! Ο Φιλέας δεν ήταν ποτέ ένας αργόσχολος Άγγλος της υψηλής κοινωνίας αλλά ένας παράξενος επιστήμονας και φυσικά ο Πασπαρτού δεν ήταν Γάλλος αλλά Κινέζος, ειδικός στις πολεμικές τέχνες, που χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο αυτό για να ξεφύγει από την Σκότλαντ Γιαρντ, που τον κυνηγούσε για μια ληστεία στην τράπεζα της Αγγλίας!

 Εντάξει, ηρεμήστε! Πλάκα κάνω. Προφανώς και δεν μιλάμε για μια πιστή μεταφορά του μυθιστορήματος του Βερν στον κινηματογράφο αλλά για μια αρκετά ελεύθερη εκδοχή, όπου πρωταγωνιστής είναι ο Πασπαρτού, τον οποίο υποδύεται ο χαρισματικός κύριος Τσαν, Τζάκι Τσαν. Αυτό που πρέπει να ομολογήσω είναι ότι παρότι μεγάλος θαυμαστής του Τζάκι, όταν πριν αρκετά χρόνια είδα για πρώτη φορά την ταινία, δεν κατάφερε να με κερδίσει. Σήμερα όμως, δέκα οκτώ χρόνια μετά, στη δεύτερη προβολή της ταινίας, πρέπει να παραδεχτώ ότι την βρήκα αρκετά διασκεδαστική.

 Η ιστορία είναι γνωστή φαντάζομαι σε όλους και η βασική πλοκή δεν αλλάζει ούτε εδώ. Ο Βρετανός τζέντλεμαν Φιλέας Φογκ, βάζει στοίχημα με μέλη της Λέσχης στην οποία συχνάζει ότι μπορεί να κάνει το γύρω του κόσμου σε ογδόντα ημέρες. Σιγά την υπόθεση θα μου πεις αλλά μην ξεχνάς ότι η ιστορία διαδραματίζεται στα 1872, οπότε δεν ήταν εύκολο το στοιχηματάκι του Φιλέα. Μερικά από τα πράγματα που αλλάζουν εδώ είναι ότι ο Φιλέας Φογκ δεν είναι απλώς ένας μοναχικός Βρετανός τζέντλεμαν αλλά εκκεντρικός επιστήμονας και ο βοηθός του, Πασπαρτού, είναι ένας Κινέζος που κλέβει από την τράπεζα της Αγγλίας έναν Βούδα από νεφρίτη, φυλαχτό που προσπαθεί να επιστρέψει στο χωριό του. Ο Φογκ έχει μόλις απολύσει τον προηγούμενο μπάτλερ του, ο Κινέζος εμφανίζεται την κατάλληλη στιγμή και για τους δυο τους και σύντομα βρίσκονται να σε ένα τεράστιο αερόστατο να ξεκινούν για το γύρο του κόσμου.

Σκηνοθέτης εδώ είναι ο Φρανκ Κοράτσι, ο οποίος μέχρι τότε, το 2002, είχε να επιδείξει τις δύο επιτυχημένες εισπρακτικά συνεργασίες του με τον Άνταμ Σάντλερ, στα The Waterboy και The Wedding Singer. Γενικότερα αν δεις τη φιλμογραφία του θα παρατηρήσεις ότι σε αυτό το μοτίβο κινήθηκε και μετέπειτα, είτε σε συνεργασίες με τον Σάντλερ είτε με φίλους του Σάντλερ, σε κωμωδίες που μπορείς να τις θεωρήσεις -σχεδόν- οικογενειακής διασκέδασης. Αυτό το πνεύμα υπάρχει και σε αυτή την πολύχρωμη μεταφορά του βιβλίου του Βερν και μπορώ να πω ότι μια χαρά χειρίζεται την κωμωδία και τις γρήγορες εναλλαγές σκηνικών και αστείων ο Κοράτσι. Δεν είναι ότι απογειώνεται ποτέ η ταινία αλλά κυλάει πάρα πολύ εύκολα ο χρόνος, μέσα από τη διαδοχή των τόπων που επισκέπτονται οι ήρωες. Χώρια από αυτό, εξαιρετικά χειρίζεται ο Κοράτσι και οι σεναριογράφοι του, την πληθώρα των ειδικών συμμετοχών! Εύκολα θα ξεχωρίσετε τον Άρνολντ Σβατζενέγκερ, την Κάθι Μπέιτς, τους Λουκ και Όουεν Ουίλσον, τον Τζον Κλιζ αλλά και τον φίλο και εξίσου μεγάλο όνομα στο σινεμά πολεμικών τεχνών με τον Τζάκι Τσαν, Σάμο Χουνγκ, ενώ έξυπνο είναι και το πέρασμα του Ρίτσαρντ Μπράνσον, που θα μπορούσε να είναι ίσως γνήσιος απόγονος του Φιλέα Φογκ.

 Φυσικά το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας πέφτει στις πλάτες του Τζάκι Τσαν, ο οποίος κανένα πρόβλημα δεν έχει με αυτό. Επιδίδεται στα γνωστά ακροβατικά του και κρατάει το χιούμορ σε ένα επίπεδο που μπορεί να πιάσει όλες τις ηλικίες, χωρίς κανείς να προσβάλλεται. Καλύτερη σκηνή του ίσως αυτή λίγο πριν το φινάλε, με το άγαλμα της Ελευθερίας.

 Ο Στιβ Κούγκαν, ένας γνήσιος Βρετανός, υποδύεται τον γνήσιο Βρετανό, Φιλέα Φογκ, και τα πάει κι αυτός περίφημα, ενώ δένουν μια χαρά ως δίδυμο με τον Τσαν.

 Υπάρχει φυσικά και το ερωτικό ενδιαφέρον στην ταινία, το οποίο έχει τη μορφή της Σεσίλ Ντε Φρανς, η οποία, εδώ που τα λέμε, και να έλειπε από την ταινία μπορεί να μην άλλαζαν πολλά. Όχι ότι φταίει αυτή. Μια χαρά ηθοποιός είναι και πανέμορφη! Ο ρόλος της δεν λέει πολλά αλλά χρησιμεύει κυρίως ως μια γοητευτική θηλυκή παρουσία, ικανή να αλλάξει την εργένικη ζωή του Φογκ.

 Ανακάλυψα ξανά την ταινία μέσα στις επιλογές του Νέτφλιξ και νομίζω ότι είναι μια καλή ευκαιρία να της ρίξετε μια ματιά. Στην εποχή της αποτέλεσε τεράστια οικονομική αλλά και κριτική αποτυχία και θάφτηκε σύντομα. Φαίνεται ότι με τα χρόνια κάποιοι την επαναξιολογούν, ένας από αυτούς κι εγώ. Θεωρώ ότι το αξίζει και ότι είναι μια χαρά σαν ταινία οικογενειακής προβολής.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Filmy.gr
PopCorn

IMDb

Bleeding Steel (2017)

Είδος: Περιπέτεια, Δράσης, Επιστημονικής Φαντασίας

"Πέρα από μία δύο θεαματικές σκηνές, το Bleeding Steel, δεν έχει πραγματικά τίποτα να προσφέρει, πέρα από πονοκέφαλο και ζαλάδα. Δεν ξέρει τι ακριβώς θέλει να κάνει με την ιστορία του, δεν ξέρει καν τι ιστορία θέλει να πει."

Σκηνοθεσία: Leo Zhang

Σενάριο:Siwei Cui,
Erica Xia-Hou,Leo Zhang

Παίζουν:Jackie Chan,
Callan Mulvey,Tess Haubrich

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

 Είμαι ένας από τους μεγαλύτερους θαυμαστές του Τζάκι Τσαν. Ειλικρινά τον θεωρώ μια απίστευτα χαρισματική κινηματογραφική προσωπικότητα και είναι μέσα στα πλάνα μου να γράψω κάποια στιγμή μερικά κείμενα για κάποιες από τις ταινίες του που έχω αγαπήσει. Δυστυχώς, όμως, το νέο φιλμ που πρωταγωνιστεί είναι ένα από τα χειρότερα που έχω δει τα τελευταία χρόνια και η συμπάθειά μου για τον Κινέζο δε βοήθησε να βρω παρά ελάχιστα θετικά πράγματα μέσα σε αυτόν τον αχταρμά επιστημονικής φαντασίας, δράσης, κωμωδίας και θρίλερ που λέγεται Bleeding Steel.

  Ακόμα και η περιγραφή της ταινίας μοιάζει δύσκολη καθώς δεν είναι απόλυτα ξεκάθαρο αυτό που συμβαίνει, οπότε θα μείνω στα πολύ βασικά. Αστυνομικός, αξιωματικός των ειδικών δυνάμεων, αντί να βρίσκεται δίπλα στην ανήλικη κόρη του που χαροπαλεύει στο χειρουργείο, πρέπει να ηγηθεί της ασφαλούς μεταφοράς ενός επιστήμονα, που φαίνεται να απειλείται από μια περίεργη τρομοκρατική ομάδα. Ακολουθεί συμπλοκή, ο Τζάκι Τσαν τα βάζει με τον αρχηγό της ομάδας και φαίνεται να τον εξολοθρεύει ενώ η μικρή στο νοσοκομείο, φαίνεται να μην τα καταφέρνει. Μεταφερόμαστε δέκα τρία χρόνια μετά και βλέπουμε τον Τσαν να έχει αποσυρθεί και να βρίσκεται συνέχεια στη σκιά ενός κοριτσιού, το οποίο φαίνεται να κουβαλάει τις μνήμες της κόρης του (ή να είναι η κόρη του...). Ο Τσαν προστατεύει αθόρυβα το κορίτσι, μέχρι που η ίδια ομάδα που επιτέθηκε πριν χρόνια στον επιστήμονα, επιστρέφει και κυνηγά το κορίτσι καθώς φαίνεται να έχει κάτι που θέλουν. Ο Τσαν πρέπει να βγει από τις σκιές και να τα βάλει ξανά με τους περίεργους αυτούς τύπους.

  Πέρα από μία δύο θεαματικές σκηνές, το Bleeding Steel, δεν έχει πραγματικά τίποτα να προσφέρει, πέρα από πονοκέφαλο και ζαλάδα. Δεν ξέρει τι ακριβώς θέλει να κάνει με την ιστορία του, δεν ξέρει καν τι ιστορία θέλει να πει. Ανεξήγητη επιστημονική φαντασία, ένας κακός βγαλμένος από άλλη ταινία, κάποια από αυτές τις "εξωγήινης εισβολής" τύπου, που γυρίζει με ένα τεράστιο "διαστημικού" τύπου αεροσκάφος κι έχει έναν ολόκληρο στρατό μαζί του, σαν άλλος Νταρθ Βέιντερ. Εξηγείται η προέλευσή του αλλά δε γίνεται ποτέ κατανοητό γιατί γυρίζει με αυτό το τεχνολογικά εξελιγμένο σκάφος και πως στον άνεμο έχει δημιουργήσει όλο αυτό το στρατό!

  Τίποτα! Προσωπικά αποφεύγω συνήθως να πω ξεκάθαρα "μην δείτε αυτή την ταινία" αλλά εδώ δε σηκώνει τύψεις. Μπορώ να σας προτρέψω να μη χάσετε χρόνο με ετούτο το άψυχο πράγμα, χωρίς να νιώθω καθόλου άσχημα γι αυτό. Έχει τόσες ταινίες ο Τζάκι Τσαν που ακόμα και η χειρότερη από τη δεκαετία του 1990, είναι πολύ πιο ψυχαγωγική και θεαματική από αυτή εδώ.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
PopCorn

IMDb

The Foreigner (2017)

Είδος: Περιπέτεια, θρίλερ

"Πολιτικό θρίλερ και ταινία δράσης μαζί, ο Εκτελεστής του Μάρτιν Κάμπελ, που είναι βασισμένος στο μυθιστόρημα The Chinaman του Στίβεν Λέδερ, μας θυμίζει παλιότερες κινηματογραφικές εποχές. Δεν αποσκοπεί στον εντυπωσιασμό με τη χρησιμοποίηση εφετζίδικων σκηνών δράσης αλλά ποντάρει στους δύο πρωταγωνιστές, τους φέρνει σε επαφή, δίνει χώρο στον καθένα να κάνει αυτό που μπορεί και ενδιάμεσα φροντίζει να δώσει αληθοφανείς σκηνές δράσης."

ΕΚΔΙΚΗΤΗΣ

Σκηνοθεσία:Martin Campbell

Σενάριο:David Marconi,
Stephen Leather(βιβλίο)

Παίζουν:Jackie Chan,Pierce Brosnan,
Rufus Jones

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

 Ένα από τα συμπαθητικά φιλμς της χρονιάς που μας πέρασε ήταν το περιπετειώδες θρίλερ The Foreigner (Εκτελεστής), με πρωταγωνιστές τον Τζάκι Τσαν και τον Πιρς Μπρόσναν. Όχι κάτι πρωτότυπο, όχι κάτι που σου μένει στη μνήμη για καιρό αλλά ένα καλογυρισμένο φιλμ από τον Μάρτιν Κάμπελ, ένα σκηνοθέτη που συνηθίζει να παραδίδει καλές ταινίες, που δεν υποτιμούν το κοινό που τις παρακολουθεί.

Photo by Christopher Raphael/Courtesy of STXfilms -
© Motion Picture Artwork 2017 STX Financing, LLC. All Rights Reserved.

  Μην σας αποπροσανατολίσει το όνομα του Τζάκι Τσαν στον πρωταγωνιστικό ρόλο και περιμένετε να δείτε μια από τις κλασικές ταινίες του αξιαγάπητου Κινέζου. Εδώ ο Τσαν παίζει ένα ρόλο διαφορετικό. Δε χαμογελάει, δεν αστειεύεται και επιδίδεται σε πολύ λιγότερα ακροβατικά και μάχες από αυτά που ξέραμε μέχρι τώρα. Ο ήρωάς του είναι θλιμμένος, σκοτεινός και θέλει να μάθει ποιος ευθύνεται για το θάνατο της κόρης του. Δε μαθαίνουμε πολλά από την αρχή για τον χαρακτήρα του και θα το αφήσω έτσι κι εγώ, λέγοντας απλώς ότι είναι ένας Κινέζος που ζει χρόνια στο Λονδίνο, έχει χάσει τη γυναίκα του και μεγάλωσε μόνος τη μονάκριβη κόρη του, διατηρώντας παράλληλα ένα εστιατόριο. Μια βομβιστική επίθεση στο κέντρο της πόλης βρίσκει την κόρη του μέσα στα θύματα, μέλη του IRA αναλαμβάνουν την ευθύνη και ο Κινέζος αρχίζει να αναζητά τον τρόπο να βρει τα ονόματα των υπεύθυνων. Η αναζήτηση θα τον οδηγήσει σε έναν Ιρλανδό πολιτικό με τεράστια δύναμη, πρώην μέλος του IRA, τον οποίο θα πιέσει με κάθε τρόπο, για να του δώσει τα ονόματα των ανθρώπων που έβαλαν τη βόμβα και σκότωσαν το παιδί του.

  Πολιτικό θρίλερ και ταινία δράσης μαζί, ο Εκτελεστής του Μάρτιν Κάμπελ, που είναι βασισμένος στο μυθιστόρημα The Chinaman του Στίβεν Λέδερ, μας θυμίζει παλιότερες κινηματογραφικές εποχές. Δεν αποσκοπεί στον εντυπωσιασμό με τη χρησιμοποίηση εφετζίδικων σκηνών δράσης αλλά ποντάρει στους δύο πρωταγωνιστές, τους φέρνει σε επαφή, δίνει χώρο στον καθένα να κάνει αυτό που μπορεί και ενδιάμεσα φροντίζει να δώσει αληθοφανείς σκηνές δράσης. Εκεί ο Τζάκι Τσαν παραμένει το δυνατό χαρτί, παρά τα χρόνια του, αλλά και ο Κάμπελ φροντίζει να κρατά ακόμα κι αυτές τις στιγμές προσγειωμένες και χωρίς υπερβολές.

Photo by Christopher Raphael/Courtesy of STXfilms -
© Motion Picture Artwork 2017 STX Financing, LLC. All Rights Reserved.

  Αν δεν έχετε ξαναδεί τον Τζάκι Τσαν σε δραματικό ρόλο, τότε σίγουρα εδώ θα σας εκπλήξει με αυτό του το πρόσωπο. Δεν κάνει κάτι ιδιαίτερο πέρα από το να αποδεικνύει για μια ακόμα φορά ότι είναι καλός ηθοποιός και όταν χρειάζεται να παίξει, παίζει. Το αντίπαλο δέος του ερμηνεύει ο Πιρς Μπρόσναν, ο οποίος, σε γενικές γραμμές, είναι καλός ως συνήθως, με μια μικρή υποψία υπερβολής ανά διαστήματα αλλά το προσπερνάμε. Μια χαρά και το υπόλοιπο επιτελείο ηθοποιών με καλούς Βρετανούς ηθοποιούς σε δευτερεύοντες ρόλους, που βγάζουν σε πέρας το έργο τους αξιοπρεπώς, ξεχωρίζοντας ίσως λίγο περισσότερο την Όρλα Μπρέιντι στο ρόλο της συζύγου του Μπρόσναν, που είχε και κάτι παραπάνω ο ρόλος της για να αποδώσει.

  Μια χαρά λοιπόν το φιλμ του Μάρτιν Κάμπελ αν είστε λάτρης της περιπέτειας αλλά και των πολιτικών δολοπλοκιών, καθώς το φιλμ χρησιμοποιεί την τρομοκρατική επίθεση και τα πολιτικά παιχνίδια που παίζονται στην πλάτη αθώων πολιτών για να φέρει σε σύγκρουση τους δύο πρωταγωνιστές αλλά δεν τα ξεχνά στην πορεία. Διατηρεί την πολιτική κόντρα, εμπλουτίζει το προσωπικό δράμα του Κινέζου αφήνοντάς μας να μάθουμε για το παρελθόν του και στη συνεχεία τον αφήνει να δείξει το άλλο του πρόσωπο, με σκηνές που θυμίζουν κάτι από το πρώτο Ράμπο. Όσοι δεν το είδατε στον κινηματογράφο, μια χαρά μπορείτε να το απολαύσετε στο σπίτι. Καλή, δυναμική περιπέτεια.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

IMDb

Police Story 2013 - Trailer. Ο Jackie Chan επιστρέφει.

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

Οι φίλοι του συμπαθέστατου Ασιάτη ηθοποιού είναι αρκετοί και στη χώρα μας. Ειδικά όσοι είναι μεγαλωμένοι στη δεκαετία του '80, γνωρίζουν αρκετά καλά τι εστί Jackie Chan. Μόλις σήμερα κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο το trailer της νέας του ταινίας, το οποίο θα παραξενέψει αρκετούς, φανατικούς και μη. Είμαι σίγουρος ότι κι εσείς θα νιώσετε παράξενα παρακολουθώντας το trailer.  Πάντως, μετά την τεράστια πατάτα του Chinese Zodiac, ο Chan φαίνεται να επιστρέφει με μια πολύ καλύτερη ταινία, με τον ίδιο να αναλαμβάνει έναν αρκετά πιο σκληρό ρόλο από αυτούς που τον έχουμε συνηθίσει.

Τα σχόλια δικά σας.