ΒΛΕΠΩ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΣΟΥ 2
 |
| Τρόμου, Θρίλερ, Φαντασίας Διάρκεια: 90' |
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
Η συνέχεια του Final Destination έρχεται τρία χρόνια μετά την κυκλοφορία της πρώτης ταινίας και λαμβάνει μια πιο χλιαρή υποδοχή από κοινό και κριτικούς. Τον Γουόνγκ διαδέχεται στη σκηνοθεσία ο επί σειρά ετών σταντ μαν, Ντέιβιντ Ρ. Έλις (θα επανέλθει στη σειρά για τη σκηνοθεσία του τέταρτου μέρους), ο οποίος κρατά το σπλάτερ χαρακτήρα, τονίζοντάς τον λίγο παραπάνω ενώ αφήνει λίγο πιο ελεύθερη τη διάθεση για σάτιρα.
Η δράση της δεύτερης ταινίας τοποθετείται ακριβώς ένα χρόνο μετά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, πάνω στην επέτειο του αεροπορικού δυστυχήματος από το οποίο γλίτωσε μια παρέα εφήβων και μια καθηγήτρια, χάρη στο όραμα του Άλεξ Μπράουνινγκ. Οι επιζώντες όμως χάνουν τη ζωή τους ένας ένας με απίθανους τρόπους, όσο κι αν ο Άλεξ προσπαθεί να "διαβάσει" τα μηνύματα που ο Θάνατος στέλνει σαν προειδοποίηση. Παρόμοια οράματα βλέπει και η κεντρική πρωταγωνίστρια της ταινίας μας, Κίμπερλι Κόρμαν, χάρη στην οποία θα σωθεί μια ομάδα οδηγών από μια θανατηφόρα καραμπόλα. Η Κίμπερλι κάνει αμέσως τη σύνδεση με όσα συνέβησαν ένα χρόνο πριν και όταν θα αρχίσουν να πεθαίνουν με τη σειρά οι επιζώντες της καραμπόλας, θα προσπαθήσει να βρει τρόπο να ξεγελάσει το θάνατο. Την απάντηση θα την πάρει με τη βοήθεια της Κλίαρ Ρίβερς, η οποία είναι η μοναδική που κατάφερε να επιζήσει από την επίθεση του Θανάτου ένα χρόνο πριν, κλεισμένη οικειοθελώς στην απομόνωση ενός ψυχιατρείου, μακριά από οτιδήποτε θα μπορούσε να προκαλέσει το θάνατό της.
Αυτή η ταινία περιέχει την σεκάνς που θυμάμαι ξεκάθαρα από ολόκληρη τη σειρά ταινιών Final Destination και δεν είναι άλλη από την θανατηφόρα καραμπόλα ή μάλλον το όραμα της θανατηφόρας καραμπόλας. Εκεί ο Έλις δείχνει τον δρόμο που θα ακολουθήσει η ταινία του, βάζοντας όλα τα στοιχεία που θα τη χαρακτηρίσουν. Υπερβολικό σπλάτερ, διάθεση για χιούμορ, αγωνία και αυτό που χαρακτήριζε την πρώτη ταινία, το παιχνίδι με τους θεατές στην προσπάθεια ανακάλυψης του τρόπου θανάτου των υποψήφιων θυμάτων. Από εκεί και πέρα, ο Έλις δεν προχωρά σε πρωτοτυπίες αλλά προσπαθεί να κρατήσει το ύφος της πρώτης ταινίας και θεωρώ ότι τα καταφέρνει μια χαρά, φτιάχνοντας μια εξίσου διασκεδαστική ταινία.
Οι ερμηνείες εδώ βρίσκονται ένα κλικ κάτω από την πρώτη ταινία. Ίσως οι οδηγίες που τους έχουν δοθεί να μην είναι πολύ ξεκάθαρες, ίσως και ο ίδιος ο σκηνοθέτης να μην πολύ σίγουρος για την απόδοση κάποιων σκηνών, με αποτέλεσμα οι ηθοποιοί του να κινούνται ερμηνευτικά στα όρια της ταινίας αγωνίας και της σάτιρας. Πάντα όμως έχω την εντύπωση ότι εδώ προσεγγίζει με πιο χαλαρό τρόπο το υλικό του ο Έλις.
Το σενάριο και οι διάλογοι είναι το αδύναμο χαρτί της ταινίας. Υπάρχει μια σαφής προσπάθεια των σεναριογράφων να επεκτείνουν τη μυθολογία και ως ένα σημείο το καταφέρνουν αλλά υπάρχουν αρκετά πράγματα που αν θέλεις να τα βάλεις κάτω με λογική, θα πρέπει να παρατήσεις την ταινία πολύ νωρίς. Ακόμα και το εύρημα του πως θα νικήσουν και θα ξεγελάσουν τον Θάνατο, ακούγεται καλό σαν ιδέα αλλά δεν θα έπρεπε να λειτουργεί φαντάζομαι. Ωραίο το στήσιμο πάντως του τελευταίου οράματος και η αποκάλυψη του τι πρέπει να γίνει για να ξεγελάσουν τον Θάνατο. Με τη λογική, προφανώς δεν θα έπρεπε να δουλεύει αλλά εδώ μιλάμε για μια ταινία φαντασίας.
Το Final Destination 2 δεν το απασχολεί να καινοτομήσει. Δεν παίρνει το υλικό του σαν μια πολύ σκοτεινή, με βαθιές ρίζες μυθολογία αλλά ως μια απλή ιστορία τρόμου και φαντασίας που αποδίδεται ως ένα απλό, νεανικό σπλάτερ, με έξυπνα στημένες παγίδες θανάτου, γρήγορο ρυθμό και εμβόλιμο χιούμορ σε αρκετά σημεία. Η ιδέα δεν είναι πια πρωτότυπη αλλά δουλεύει μια χαρά ως συνέχεια της αρχικής εκείνης ταινίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου