Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1981. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1981. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

12.5.15

Mad Max 2 (1981)

Είδος : Περιπέτεια, Δράσης

Mad Max 2
ΜΑΝΤ ΜΑΞ Νο2:
ΕΚΔΙΚΗΤΗΣ ΠΕΡΑ ΑΠΟ
ΤΟ ΝΟΜΟ
Σκηνοθεσία:George Miller
Σενάριο:George Miller,Terry Hayes,
Brian Hannant
Παίζουν:Mel Gibson,Bruce Spence,
Michael Preston
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
ΥΠΟΘΕΣΗ: Στο κοντινό μέλλον, όπου τα αποθέματα καυσίμων είναι λιγοστά, ένας μοναχικός περιπλανώμενος τύπος θα βοηθήσει τους κατοίκους μιας μικρής κοινότητας με άφθονα καύσιμα, να μεταφερθεί μακριά από τους επικίνδυνους ληστές που λυμαίνονται τη βενζίνη τους.

ΑΠΟΨΗ: Το Μαντ Μαξ 2 είναι το φιλμ που πρέπει να παρακολουθούν οι εταιρείες παραγωγής ταινιών, για να κατανοήσουν το λόγο ύπαρξης ενός σίκουελ. Η αρχική ιδέα του Mad Max εδώ τελειοποιείται και ο Τζωρτζ Μίλερ παραδίδει μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.
  Το Mad Max του 1979 κατάφερε, παρά το χαμηλό προϋπολογισμό του, να γράψει τη δική του ιστορία στο χώρο του κινηματογράφου. Εκπληκτικά δυνατό φιλμ, παρά τα κενά στη διήγησή του και το λίγο αταίριαστο σε μερικά σημεία soundtrack. Όπως έγραψα πριν λίγες μέρες στο σχετικό κείμενο, το φιλμ οφείλει τα πάντα στο δυνατό ξεκίνημα και το ακόμα πιο έντονο τέλος του. Εκεί βλέπουμε τον ήρωα του τίτλου να μεταμορφώνεται σταδιακά από Μαξ σε Μαντ Μαξ. Ήταν φανερό όμως ότι μπορούσαν να έχουν ειπωθεί περισσότερα κι αυτό το διέκρινε πρώτος ο σκηνοθέτης του. Η ευκαιρία λοιπόν που του δίνεται μερικά χρόνια μετά να σκηνοθετήσει τη συνέχεια του φιλμ με προϋπολογισμό δέκα φορές μεγαλύτερο, δεν πάει χαμένη. Ο Μίλερ παραδίδει μια ταινία υπόδειγμα ταινίας δράσης. Κάμερα, φωτογραφία, ενορχήστρωση των σκηνών καταδίωξης, ακροβατικά, ατμόσφαιρα, όλα εδώ είναι εξαιρετικά. Το σενάριο έχει τόσα όσα χρειάζονται να ειπωθούν και δείχνει ξεκάθαρα πλέον την εξάρτηση του ανθρώπου από τα καύσιμα.
  Ο Μελ Γκίμπσον άγνωστος ακόμα στο ευρύ κοινό παίζει με πολύ πιο ώριμο τρόπο αυτή τη φορά και εκπέμπει την άνεση που τον έχουμε συνηθίσει. Δε λέει πολλά, ίσως λέει λιγότερα από κάθε άλλο φιλμ του, αλλά ΕΙΝΑΙ ο Μαντ Μαξ. Είναι ένας περιπλανώμενος καουμπόι, λιγομίλητος και κυνικός, χωρίς καμία ελπίδα για ένα καλύτερο κόσμο. Θέλει απλώς να μετακινείται και να θυμάται τη χαμένη γυναίκα και το γιο του. Είναι θρύλος όταν αρχίζει το φιλμ και στο τέλος ο θρύλος του είναι ακόμα μεγαλύτερος.
  Μεγάλοι πρωταγωνιστές του Mad Max 2 είναι φυσικά τα οχήματα. Το τεράστιο βυτιοφόρο που οδηγεί στο τέλος ο Μαξ, το μονοθέσιο ελικόπτερο, τα περίεργα φτιαγμένα οχήματα των ληστών, όλα παίζουν έναν ρόλο μέσα στο φιλμ του Μίλερ. Τα πλάνα των οχημάτων είναι εκπληκτικά και οι σκηνές καταδίωξης μοναδικά δοσμένες! Μην ξεχνάτε ούτε στιγμή παρακολουθώντας το φιλμ, ότι όλα όσα βλέπετε δεν είναι ούτε οπτικά, ούτε μηχανικά εφέ. Βρισκόμαστε στο 1981 και έχουμε να κάνουμε με μια Αυστραλιανή παραγωγή! Τα οχήματα είναι αληθινά και οι οδηγοί τους ολοζώντανοι άνθρωποι, οι οποίοι κατάφεραν να κάνουν μερικά από τα πιο δύσκολα σταντς που είδε ποτέ το κινηματογραφικό πανί και ο Μίλερ κατάφερε να αποτυπώσει στην οθόνη όλη αυτή την ένταση και τη δυναμική των φασαριόζικων μηχανών.
  Ο κόσμος του Μαντ Μαξ είναι εδώ ολοκληρωμένος και το μετα-αποκαλυπτικό σκηνικό που παρουσίαζε το πρώτο φιλμ, εδώ αποκτά μεγαλύτερες και πιο εφιαλτικές διαστάσεις. Αν κάποιος αμφιβάλλει για την επιρροή των ταινιών του Μίλερ σε όλες τις μετέπειτα μελλοντολογικές, μετα-αποκαλυπτικές περιπέτειες, ας παρακολουθήσει με προσοχή το Mad Max 2 και θεωρώ ότι οι αμφιβολίες του θα διαλυθούν. Τα οχήματα αλλά και η εξωτερική εμφάνιση των πρωταγωνιστών θα κοπιαριστούν ουκ ολίγες φορές μέχρι σήμερα.

Σημαντική βελτίωση, που πρέπει να αναφέρω γιατί βοηθά τα μέγιστα την ατμόσφαιρα της ταινίας, έχουμε στη μουσική. Ο Μπράιαν Μέη είναι ο άνθρωπος που έγραψε τη μουσική και στο πρώτο φιλμ. Εκεί υπήρχαν στιγμές που δεν έδενε αρμονικά το μουσικό θέμα με όσα διαδραματίζονταν στην οθόνη. Εδώ η διαφορά είναι τεράστια. Τα μουσικά θέματα είναι επιβλητικά και βοηθούν στην αύξηση αδρεναλίνης κατά τη διάρκεια των καταδιώξεων.   
  Το Mad Max 2 είναι το αγαπημένο φιλμ της σειράς του Μελ Γκίμπσον. Έχει μπει σε αρκετές αξιόλογες λίστες καλύτερων ταινιών όλων των εποχών ενώ η αναγνώριση της δουλειάς του Μίλερ είναι τεράστια από καταξιωμένους συναδέλφους του, όπως ο Κάμερον και ο Σπίλμπεργκ. Αν χρειάζεστε περισσότερα στοιχεία για να πειστείτε να παρακολουθήσετε το δεύτερο φιλμ του Μαντ Μαξ, κάντε μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο και διαβάστε κριτικές τις εποχές, οι οποίες ακόμα και από "δύσκολους" κριτικούς ήταν διθυραμβικές. Ο μεγάλος Ρότζερ Έμπερτ έγραψε στην κριτική του, ότι "η εμπειρία (παρακολούθησης του φιλμ) είναι τρομακτική, μερικές φορές αποτροπιαστική και συναρπαστική. Το Μαντ Μαξ 2 είναι μια ταινία που δεν μοιάζει με καμιά άλλη". Δείτε το.


Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn
Mad Max: Εκδικητής πέρα από το νόμο (1981) on IMDb



25.2.15

Outland (1981)

Είδος : Περιπέτεια, Επιστημονικής Φαντασίας

Outland
Σκηνοθεσία:Peter Hyams
Σενάριο:Peter Hyams
Παίζουν:Sean Connery,
Frances Sternhagen,Peter Boyle
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο σερίφης Γουίλιαμ Τ. Ο'Νιλ αναλαμβάνει καθήκοντα στο φεγγάρι του Δία, Ιό, όπου βρίσκεται μια αποικία μεταλλωρύχων. Σύντομα ο Ο'Νιλ θα ανακαλύψει μια υπόθεση λαθραίας διακίνησης ναρκωτικών με σκοπό να αυξάνονται οι αντοχές των εργατών, να δουλεύουν περισσότερες ώρες, η εταιρεία να βγάζει περισσότερα αλλά η υγεία των εργατών να απειλείται. Ο Ο'Νιλ θα βρεθεί στο στόχαστρο των ανθρώπων της εταιρείας και θα πρέπει μόνος του να τα βάλει μαζί τους καθώς κανείς από τους κατοίκους της αποικίας αλλά και από τους συναδέλφους του δεν είναι διατεθειμένος να τον βοηθήσει. 

ΑΠΟΨΗ: Η αγάπη του Πίτερ Χάιαμς για τα γουέστερν και συγκεκριμένα για το κλασικό High Noon δεν κρύβεται. Ο Χάιαμς πήρε όλους τους κανόνες και τα κλισέ των γουέστερν και τα μετέφερε στο διάστημα, δίνοντας μας έτσι ένα αξιόλογο φιλμ, σχεδόν ριμέικ του κλασικού γουέστερν του Φρεντ Ζίνεμαν.
 Βρισκόμαστε στην εποχή που η επιστημονική φαντασία δεν είναι πια θέμα των b-movies αλλά έχει περάσει στις πιο mainstream παραγωγές. Συμβολή σε αυτό είχαν φυσικά τα Star Wars και Alien, τα οποία έδειξαν ότι όταν υπάρχει αξιόλογο σενάριο και όραμα από τους σκηνοθέτες, το είδος της επιστημονικής φαντασίας μπορεί να προσφέρει αλησμόνητες στιγμές στο κοινό. Σε αυτή την έξαρση λοιπόν ταινιών γυρισμένων στο διάστημα, έρχεται και το Outland του Πίτερ Χάιαμς. Ο Χάιαμς, όμως, χρησιμοποιεί το διάστημα χωρίς να τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα το διάστημα αυτό καθαυτό. Ναι μεν είναι το ντεκόρ αλλά δεν έχει και τόση σημασία στην εξέλιξη της ιστορίας, που έγραψε ο ίδιος. 
  Όλα μέσα στο φιλμ του Αμερικανού σκηνοθέτη κινούνται με τους κανόνες των γουέστερν. Ο νέος έντιμος σερίφης σε μια όχι και τόσο "καθαρή" πόλη, που βρίσκει ελαφρώς δύσκολη την επιβολή του νόμου αλλά και την εύρεση ανθρώπων να στηρίξουν το έργο του. Έχουμε στην ουσία το κλασικό μοτίβο "ένας εναντίον όλων", όπου ο "ένας" έχει τη μορφή του πρώτου Τζέιμς Μποντ, Σον Κόνερι. Ο Κόνερι μπορεί να μην πήγε στο διάστημα ως Μποντ αλλά σημασία έχει πως τελικά πήγε. Πήγε ως διαστημικός σερίφης και έδωσε μια εύκολη ερμηνεία κοντά στα στάνταρ που μας είχε μάθει πάντα. Ο Κόνερι στην ουσία σηκώνει το μισό φιλμ στην πλάτη του, αφήνοντας το άλλο μισό ξεκάθαρα στον σκηνοθέτη του. 
  Με το Outland ο Χάιαμς μας παρέδωσε μια από τις καλύτερες δουλειές του. Απλό, καθαρογραμμένο σενάριο, πολύ καλή φωτογραφία όπως στα περισσότερα φιλμ του και ρυθμός που ανεβαίνει σταδιακά μέχρι την αναμέτρηση του φινάλε. Η σκοτεινή ατμόσφαιρα του φιλμ βοηθά το θεατή να νιώσει το αρνητικό κλίμα που διαισθάνεται συνεχώς ο πρωταγωνιστής ενώ τα οπτικά και τεχνικά εφέ είναι αρκετά καλά για την εποχή. Λάθη που σήμερα "χτυπάνε" έντονα θα βρείτε κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με το διάστημα και τους νόμους που επικρατούν εκεί, όπως ήχοι εκρήξεων και άλλα παρόμοια, αλλά νομίζω ότι μπορείτε να τα συγχωρέσετε.
  Το ξεχασμένο σήμερα Outland αποτελεί μια πολύ καλή επιλογή κυρίως για τους φίλους των γουέστερν και των παλαιάς κοπής περιπετειών. Δεν ξέρω αν θα το πρότεινα με την ίδια ευκολία σε αυτούς που αγαπάνε την επιστημονική φαντασία, γιατί πολλά πράγματα να τους ικανοποιήσουν δε θα βρουν στο συγκεκριμένο φιλμ. Εξάλλου από την αφίσα του φιλμ παίρνεις το πρώτο μήνυμα, βλέποντας τον Κόνερι να κρατά μια καραμπίνα. Ούτε φέιζερ, ούτε φωτόσπαθα, ούτε περίεργα όπλα. Ένα αστέρι στο στήθος και μια καραμπίνα. Τι άλλο στοιχείο να έδιναν οι ιθύνοντες για να καταλάβουμε;




Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn
Outland (1981) on IMDb



24.8.14

For Your Eyes Only (1981)

Είδος: Περιπέτεια

ΤΖΕΙΜΣ ΜΠΟΝΤ, ΠΡΑΚΤΩΡ 007:
ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΜΟΝΟ
Σκηνοθεσία:John Glen
Σενάριο:Richard Maibaum,
Michael G. Wilson
Παίζουν: Roger Moore,
Carole Bouquet, Topol
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
ΥΠΟΘΕΣΗ: Κοντά στις ακτές της Αλβανίας βυθίζεται ένα Βρετανικό κατασκοπευτικό πλοίο, που κουβαλάει το σύστημα αποκρυπτογράφησης ATAC. Αποστολή του Μποντ είναι να βρει το ATAC πριν από τους Ρώσους, οι οποίοι έχουν ήδη ξεκινήσει το ψάξιμο. Ο Μποντ θα ταξιδέψει στην Ελλάδα, στο νησί της Κέρκυρας, στην Ιταλία και πίσω στην Ελλάδα στον βράχο των Μετεώρων, έχοντας τη βοήθεια της Μαρίνας Χάβοκ αλλά και του λαθρέμπορου Μίλος Κολόμπο.


ΑΠΟΨΗ: Ο Μποντ πατά το πόδι του στην Ελλάδα και το περίφημο παραδοσιακό χορευτικό τραγούδι της Κέρκυρας, ο "Κερκυραϊκός" ή "Η Ρούγα", γίνεται ίσως το πρώτο ελληνικό παραδοσιακό τραγούδι που ακούγεται σε φιλμ του εξωτερικού(διορθώστε με αν κάνω λάθος), ενώ μερικές από τις ομορφιές της χώρας μας στήνουν το σκηνικό του Για τα Μάτια Σου Μόνο. Το ευχάριστο είναι ότι η διαφήμιση για τη χώρα μας γίνεται μέσω ενός από τα καλύτερα φιλμ της σειράς!
  Το Για Τα Μάτια Σου Μόνο κατέχει ιδιαίτερα θέση στη φιλμογραφία του Μποντ για εμάς τους Έλληνες και ειδικά για τους Κερκυραίους. Επειδή ο γράφων έχει μεγαλώσει στην Κέρκυρα, δεν μπορεί να μην το δει με άλλα μάτια, ενθουσιασμένος, αναγνωρίζοντας τοποθεσίες αλλά και φυσιογνωμίες ντόπιων, που επιλέχθηκαν σε ρόλους κομπάρσων! Από το χωριό Πάγοι στο βόρειο μέρος της Κέρκυρας (παρουσιάζεται σαν Ισπανικό χωριό στο φιλμ αλλά η διαδρομή που γίνεται το κυνηγητό με το Deus Chevaux και τα στενάκια του χωριού είναι χαρακτηριστικά) μέχρι το Αχίλλειο και το Παλιό Φρούριο, είναι όλα μέρη γνώριμα για εμένα αλλά και για τους περισσότερους Κερκυραίους, που τυχαίνει να έχουν παρακολουθήσει το φιλμ.
  Ευτυχώς, το Για Τα Μάτια Σου Μόνο, μετά τον διαστημικό Μποντ του Μουνρέικερ, επιχειρεί να προσεγγίσει με έναν περισσότερο αληθοφανές και γήινο τρόπο τον Μποντ και τον τρόπο δράσης του, χωρίς βέβαια να παύει να είναι θεαματικό και "τραβηγμένο" στις σκηνές δράσης. Ο Μποντ απαλλάσσεται από τα διάφορα γκάτζετς και βασίζεται περισσότερο στο μυαλό του και τις ικανότητές του ενώ για άλλη μια φορά, μετά το Η Κατάσκοπος Που Μ' Αγάπησε, ο Μουρ παίζει έναν λίγο πιο σκληρό Μποντ, με χαρακτηριστική τη σκηνή που γκρεμίζει ένα αυτοκίνητο με τον επιβάτη του, από την κορυφή του Παλιού Φρουρίου. Το φλέγμα και το ειρωνικό ύφος του Μουρ δεν εξαφανίζονται αλλά εδώ είναι πιο συγκρατημένα.
  Το bond girl της ταινίας είναι η πανέμορφη Κάρολ Μπουκέ, η οποία δεν ξεχωρίζει μόνο ως μια από τις πιο γοητευτικές παρουσίες στη σειρά αλλά και ως συμπρωταγωνίστρια του Μουρ, καθώς παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της πλοκής και δεν περιορίζεται στο ρόλο του σεξουαλικού αντικειμένου του Μποντ. 
  Ακόμα και ο κακός του φιλμ, ο Τζούλιαν Γκλόβερ (ο Grand Maester Pycelle του Game Of Thrones) στο ρόλο του Κριστάτου, είναι μακρυά από το στιλ των κακών που συναντάμε στις ταινίες του Μποντ. Χωρίς ερμηνευτικές υπερβολές και απαλλαγμένος από τη μεγαλομανία που επιδεικνύουν οι αντίπαλοι του Μποντ, δεν έχει σχέδια κατάκτησης του κόσμου και μεγάλων καταστροφών. Είναι ένας "επαγγελματίας" απατεώνας που θέλει να βγάλει λεφτά. Τίποτα παραπάνω.
  Οι μόνες υπερβολές που συναντάμε στο φιλμ βρίσκονται στις σκηνές δράσης του. Είναι όμως απολαυστικές όπως πάντα, με χαρακτηριστικότερες το κυνηγητό με το Deus Chevaux και τη σκηνή που μηχανόβιοι και σκιέρ κυνηγούν τον Μποντ σε χιονοδρομικό κέντρο στην Ιταλία.
  Το Για Τα Μάτια Σου Μόνο είναι μια από τις καλύτερες και πιο προσγειωμένες ταινίες του franchise του Μποντ. Ο Μουρ παρότι 54 ετών δίνει άλλη μια πειστική ενσάρκωση του 007 και οι συντελεστές του φιλμ δίνουν το σήμα για έναν λίγο πιο σκοτεινό Μποντ στη δεκαετία του '80, ο οποίος όμως θα χαθεί ξανά στις επόμενες δύο ταινίες (ειδικά στο Octopussy), τις τελευταίες του Μουρ, και θα επανέλθει λίγα χρονιά μετά, με την αντικατάστασή του από τον Τίμοθυ Ντάλτον.  




Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn
For Your Eyes Only (1981) on IMDb



24.6.14

Superman : Man Of Steel - Man Of Ages Μέρος 5ο: Superman II (1981)

Είδος: Επιστημονικής Φαντασίας, Κόμικ

Superman 2
ΣΟΥΠΕΡΜΑΝ Νο 2
Σκηνοθεσία:Richard Lester 
Σενάριο:Mario Puzo,David Newman,
Leslie Newman
Παίζουν:Christopher Reeve,
Gene Hackman,Margot Kidder
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
ΥΠΟΘΕΣΗ: Η Γη δέχεται την επίθεση τριών κακοποιών από τον πλανήτη Κρύπτον, οι οποίοι είχαν φυλακιστεί από τον πατέρα του Σούπερμαν, Τζορ Ελ. Ο Σούπερμαν πρέπει να αντιμετωπίσει τους τρεις κακοποιούς, οι οποίοι έχουν τη βοήθεια του Λεξ Λούθορ στην προσπάθειά τους να σκοτώσουν το Σούπερμαν και να κατακτήσουν τον πλανήτη.


ΑΠΟΨΗ: Αφιερώνοντας μεγάλο μέρος της πρώτης ταινίας στην καταγωγή του Σούπερμαν και τα χρόνια πριν φορέσει τη στολή, ο Ρίτσαρντ Ντόνερ, αφού έδωσε το καλύτερο μέχρι σήμερα origin σε ταινία με σούπερ ήρωα, γύριζε παράλληλα το δεύτερο μέρος, θέλοντας να δώσει περισσότερο βάρος στην περιπέτεια και στην αναζήτηση της θέσης του ήρωα στον κόσμο μας. Η σύγκρουση όμως με τους παραγωγούς, οι οποίοι ήθελαν μια περισσότερο campy διάθεση, τον βρίσκει ηττημένο και απολυμένο, έχοντας ολοκληρώσει μάλιστα το 75% του δεύτερου φιλμ. Κάπου εκεί έρχεται ο Ρίτσαρντ Λέστερ να ολοκληρώσει το φιλμ, κάνοντας τα χατίρια των παραγωγών, και το αποτέλεσμα είναι αυτό που όλοι γνωρίζουμε μέχρι σήμερα ως Superman II.
  Μια σύγχυση νιώθω πλέον, για τον δεύτερο Σούπερμαν. Παραμένει διασκεδαστικός αλλά μπορείς να διακρίνεις (όχι εύκολα, είναι η αλήθεια κι αυτό είναι μεγάλο κατόρθωμα των μοντέρ) μια μικρή απώλεια συνοχής και διαφορετικής οπτικής της ιστορίας, προφανώς λόγω της διαφορετικής άποψης των δύο σκηνοθετών. Πολλά πράγματα αναφέρονται και μετά ξεχνιούνται ενώ αρκετά δεν εξηγούνται ποτέ. Χαρακτηριστικά αναφέρω τη σκηνή που ο Κλαρκ επιστρέφει στο Οχυρό ανακτώντας τις δυνάμεις του από ένα πράσινο κρύσταλλο, που ποτέ δεν καταλαβαίνουμε πως λειτουργεί ενώ επίσης υπάρχει η απλούστευση του τελευταίου φιλιού του Κλαρκ στη Λόις, το οποίο επιδρά μαγικά επάνω της, κάνοντας να ξεχάσει τη διπλή ταυτότητα του Κλαρκ. Αυτά και αρκετά άλλα (οι δυνάμεις τηλεκίνησης των κακών, η κραυγή: "Πατέρα!" του Κλαρκ όταν επιστρέφει στο Οχυρό, το περίφημο S που βγάζει από το σήμα του ο Σούπερμαν και τυλίγει τον Νον κλπ) διορθώνονται στην εκδοχή του Ρίτσαρντ Ντόνερ, που είδε το φως 26 χρόνια μετά, η οποία όμως, όπως είχα γράψει πριν λίγο καιρό, δεν μπορεί να παρακολουθηθεί σαν μια κινηματογραφική ταινία αλλά σαν δείγμα του πως θα ήταν ο δεύτερος Σούπερμαν αν ο Ντόνερ δεν είχε απολυθεί.
  Ωστόσο, εδώ έχουμε την εκδοχή του Λέστερ (ή πιο σωστά τις δύο εκδοχές μαζί) οπότε σε αυτή θα παραμείνουμε. Τα θετικά της εκδοχής αυτής δεν είναι λίγα, απλώς επισκιάζονται από τη διάθεση του Λέστερ για περισσότερο χιούμορ. Η κορυφαία σκηνή του φιλμ με τη μάχη των τριών υπεράνθρωπων κακών με το Σούπερμαν στη Μητρόπολη, παραμένει μέχρι σήμερα κλασική. Υπάρχουν όμως οι σκηνές σλάπστικ κωμωδίας, πινελιές του Λέστερ, που, στο συγκεκριμένο σημείο, προσωπικά με εκνευρίζουν παρότι δεν μπορούν να καταστρέψουν τα όσα συμβαίνουν στην κεντρική σκηνή. Αν πραγματικά υπάρχει κάτι που με εκνευρίζει, τόσο στο Superman II όσο και στο Superman III, είναι η τάση του Λέστερ για κωμωδία. Σαφώς χρειάζεται ανάλαφρες σκηνές ένα φιλμ τέτοιας θεματικής (μιλάμε για το 1980, μην το ξεχνάτε) όμως ο Λέστερ επιθυμεί να διακωμωδήσει τα πάντα κάτι που συνέβη στο τρίτο μέρος, στο οποίο δε μοιράστηκε τη σκηνοθετική καρέκλα με τον Ντόνερ.
  Απ' την άλλη έχουμε την χημεία Κίντερ-Ριβ να σώζει κάπως την κατάσταση στην όχι ιδιαίτερα προσεγμένη σεναριακά απεικόνιση του έρωτα της Λόις με τον Σούπερμαν-Κλαρκ και να λειτουργεί θετικά ακόμα και και στις χιουμοριστικές σκηνές. Η Κίντερ είναι μια αρκετά γήινη Λόις αλλά ενώ θεωρητικά είναι μια έξυπνη γυναίκα [η Λόις], το σενάριο δεν την βοηθά στο να παρουσιαστεί σαν τέτοια, κάτι που διορθώνεται με μικρές κινήσεις στην εκδοχή του Ντόνερ.
  Ο Κρίστοφερ Ριβ ήταν, είναι και θα είναι η απόλυτη ενσάρκωση του Σούπερμαν και του αντιήρωα, Κεντ. Ο καμπούρης, ατζαμής, συνεσταλμένος Κλαρκ Κεντ, δεν βγάζει απλώς το γυαλί του για να μεταμορφωθεί αλλά αλλάζει όλη τη στάση του σώματός του, τέχνασμα για το οποίο πρέπει να δοθούν συγχαρητήρια σε όποιον το σκέφτηκε αλλά και στον Ριβ για τον τρόπο που το εκτέλεσε. Το μοναδικό πράγμα που γίνεται καλύτερο στην πορεία των ταινιών του Σούπερμαν, είναι η ερμηνεία του Κρίστοφερ Ριβ. Χωρίς υπερβολή, παρά τα ξεπερασμένα πια εφέ της εποχής, ακόμα και σήμερα, ο Ριβ σε κάνει να πιστέψεις ότι μπορεί να πετάξει.
  Στο αντίπαλο στρατόπεδο έχουμε τον πολύ καλό Τζην Χάκμαν αλλά την παράσταση κλέβει ο Ζοντ και η παρέα του. Μπορεί ο Ζοντ του Τέρενς Σταμπ να μειονεκτεί σωματικά μπροστά στον Σούπερμαν του Ριβ, όμως η ερμηνεία του εξαλείφει τη διαφορά, ενώ η ατάκα "Γονάτισε μπροστά στο Ζοντ", παραμένει μέχρι σήμερα αγαπημένη για τους απανταχού geeks.
  Αυτό που λείπει από το συγκεκριμένο φιλμ, είναι η αίσθηση του επικού που υπήρχε στην πρώτη ταινία. Λείπει η σοβαρότερη ενασχόληση με τον ψυχισμό του ήρωα, πράγμα που απαιτείται από την εξέλιξη της ιστορίας. Απουσιάζει επίσης κάθε διάθεση των σεναριογράφων να εξηγήσουν ορισμένα πράγματα ενώ οι απαντήσεις που δίνονται αλλού, είναι πρόχειρες. Αυτό που δεν λείπει, είναι το χιούμορ, το οποίο υπάρχει σε υπερβολικές δόσεις όπως ανέφερα και πιο πάνω. Είμαι σίγουρος ότι οι φανατικοί φίλοι του ήρωα θα ήθελαν να φωνάξουν με μια φωνή στον Ρίτσαρντ Λέστερ : "Kneel before Donner!"




Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
Superman II (1980) on IMDb



17.6.14

Death Hunt (1980)

Είδος: Περιπέτεια

Death Hunt
ΚΥΝΗΓΙ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ
[ΤΟ ΤΣΑΚΑΛΙ ΚΑΙ Ο ΛΥΚΟΣ]
Σκηνοθεσία:Peter R. Hunt
Σενάριο:Michael Grais,Mark Victor
Παίζουν:Charles Bronson,Lee Marvin,
Andrew Stevens
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
ΥΠΟΘΕΣΗ: Στην επικράτεια του Γιούκον, στον Καναδά, το 1931 ξεσπά ένα ανθρωποκυνηγητό εναντίον του κυνηγού Άλμπερτ Τζόνσον από μια ομάδα έφιππων αστυνομικών και κατοίκων της περιοχής, με επικεφαλής τον αρχιφύλακα Μίλερ. Ο Τζόνσον, κατηγορείται άδικα από τους ντόπιους για την αρπαγή ενός σκύλου και το φόνο ενός κατοίκου, ενώ οι ντόπιοι πείθουν την αστυνομία ότι ο Τζόνσον είναι ο διαβόητος Τρελός Κυνηγός Του Ρατ Ρίβερ, υπεύθυνος για το φόνο αρκετών ακόμα ατόμων.

ΑΠΟΨΗ: Τσαρλς Μπρόνσον και Λη Μάρβιν μαζί, σε μια ξεχασμένη περιπέτεια του 1981, βασισμένη σε αληθινά περιστατικά, που έλαβαν χώρα στον Καναδά το 1931, δίνοντας όμως μια διαφορετική εκδοχή της πραγματικότητας. Μιας πραγματικότητας, που ούτως ή άλλως είναι θολή μέχρι σήμερα, καθώς δεν έχει διαλευκανθεί πλήρως ποιος αληθινά ήταν ο Άλμπερτ Τζόνσον, ο "τρελός κυνηγός του Ρατ Ρίβερ" (για πληροφορίες πατήστε εδώ).
  Ο Άλμπερτ Τζόνσον του Τσαρλς Μπρόνσον, είναι ένας αντικοινωνικός, λιγομίλητος τύπος, ο οποίος θα κυνηγηθεί από μια ομάδα ντόπιων ταραχοποιών, όταν θα αγοράσει το σκύλο ενός από αυτούς, παρά τη θέλησή του, για να τον σώσει από βέβαιο θάνατο σε μια κυνομαχία. Οι ντόπιοι επιτίθενται στην καλύβα του Τζόνσον κι αυτός αμυνόμενος, θα σκοτώσει έναν από αυτούς. Τότε μπλέκεται πλέον η αστυνομία και μπαίνει στο παιχνίδι ο Λη Μάρβιν, ως αρχιφύλακας Μίλερ.
  Οι δύο πρωταγωνιστές είναι δύο άνδρες με διαφορετική κοινωνική υπόσταση αλλά ως προσωπικότητες μοιάζουν ίδιοι, με τον Μίλερ να μην διακρίνεται κι αυτός για την κοινωνικότητά του. Στη σκηνή της  ανάκρισης του Τζόνσον από τον Μίλερ έξω από την καλύβα του, φαίνεται η συμπάθεια του Μίλερ για τον Τζόνσον, ξεκινώντας έτσι μια περίεργη σχέση κυνηγού και κυνηγημένου. Ο Μίλερ δεν θέλει να κυνηγήσει τον Τζόνσον, γιατί τον θεωρεί αθώο, είναι όμως αναγκασμένος εκ των πραγμάτων να το πράξει.
  Τα μεγάλα ατού της (αρκετά βίαιης για την εποχή της) ταινίας, είναι σίγουρα οι Μπρόνσον και Μάρβιν, οι οποίοι κάνουν το φιλμ κλασικό, μόνο και μόνο με την παρουσία τους. Κατά πόδας ακολουθεί και το υπόλοιπο ανδροκρατούμενο καστ, με τον Καρλ Γουέδερς (ο Απόλλο Κριντ του Ρόκυ), τον Εντ Λώτερ (στο ρόλο του ντόπιου που έχασε το σκύλο του από τον Τζόνσον) και τον Άντριου Στίβενς στο ρόλο του νεαρού βοηθού του Μίλερ, να στέκονται εξαιρετικά δίπλα στους δύο ογκόλιθους της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ. Η μόνη γυναικεία παρουσία του φιλμ, είναι αυτή της Άντζι Ντίκινσον, σε ένα ρόλο που είναι αδιάφορος για την εξέλιξη του φιλμ, παίζοντας το φλερτ του Μάρβιν. Ρόλος χωρίς ουσία, που είτε υπήρχε είτε όχι, τίποτα δε θα άλλαζε.
  Στη σκηνοθεσία βρίσκουμε τον Πίτερ Χαντ, εξαιρετικό μοντέρ των δεκαετιών '50 και '60, γνωστό κυρίως για τη δουλειά στις ταινίες του James Bond (Dr. No, From Russia With Love, Goldfinger) και μετέπειτα σκηνοθέτη, με καλύτερη δουλειά του το Στην Υπηρεσία Της Αυτού Μεγαλειότης, την πιο αδικημένη ίσως ταινία του Bond. Εδώ, ο Χαντ ισορροπεί ανάμεσα στη δράση και στη σκιαγράφηση των χαρακτήρων, με το δεύτερο να κερδίζει λίγο περισσότερο έδαφος.
  Το Death Hunt είναι μια αξιόλογη περιπέτεια της δεκαετίας του '80, ξεχασμένη στη χώρα μας καθώς δε θυμάμαι να έχει παιχτεί ούτε μία φορά στην Ελληνική τηλεόραση, παρότι ελάχιστα απέχει από το να τη θεωρήσεις κλασική. Προτείνεται ανεπιφύλακτα στους φίλους του κλασικού Χόλιγουντ και στους θαυμαστές του Μπρόνσον, ο οποίος κι εδώ παίζει έναν από αυτούς του λακωνικούς σκληροτράχηλους τύπους, που τόσο πολύ του πήγαιναν στην οθόνη και τόσο πολύ μας άρεσε να παρακολουθούμε.




Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Death Hunt (1981) on IMDb



24.2.14

An Eye For An Eye (1981)

Είδος: Περιπέτεια

ΟΦΘΑΛΜΟΝ ΑΝΤΙ ΟΦΘΑΛΜΟΥ
Σκηνοθεσία: Steve Carver
Σενάριο:James Bruner, William Gray
Παίζουν: Chuck Norris, 
Christopher Lee, Richard Roundtree
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο Σον Κέιν αναγκάζεται να παραιτηθεί από το Σώμα Δίωξης Ναρκωτικών του Σαν Φρανσίσκο όταν σε μια ενέδρα δολοφονείται ο συνεργάτης και φίλος του. Μετά και τη δολοφονία της συντρόφου του συνεργάτη του, η οποία με την ιδιότητα της δημοσιογράφου ήταν πολύ κοντά στην αποκάλυψη μιας σπείρας εμπόρων ναρκωτικών, ο Κέιν θα αναζητήσει μόνος του τους υπεύθυνους. 

ΑΠΟΨΗ: Η πρώτη μεγάλη επιτυχία του Τσακ Νόρις στο box office, ήρθε με το An Eye for An Eye. Καθαρόαιμη περιπέτεια της εποχής, που το 1981 είχε κάνει κάποια αίσθηση στο κοινό και καταξίωσε τον Τσακ Νόρις ως action hero.
  Μεγάλο ατού του φιλμ η συμμετοχή του Κρίστοφερ Λη, στο ρόλο του κακού της υπόθεσης. Ρόλος περισσότερο διεκπεραιωτικός για τον Λη, χωρίς απαιτήσεις, αφού τους ρόλους κακών τους είχε κάνει δεύτερη φύση του εκείνες τις εποχές.
  Ο Νόρις ερμηνευτικά προσπαθεί λίγο παραπάνω, χωρίς ωστόσο να υπάρχει κι από αυτόν καμία τρελή απαίτηση, αφού ο Στιβ Κάρβερ, ο σκηνοθέτης, την έχει ψιλιαστεί τη δουλειά και δε ζητάει από τον Τσακ να πει πολλά πράγματα. Είχε δει μάλλον τα προηγούμενα φιλμ, που έβαζαν τον Νόρις να λέει ολόκληρα "κατεβατά" και κατάλαβε ότι δεν υπάρχει λόγος να τον ταλαιπωρεί. Τον αφήνει να στήσει αυτόν το χαρακτήρα του λιγομίλητου τύπου, που περισσότερο πράττει παρά χρησιμοποιεί το λόγο, ένα χαρακτήρα με τον οποίο ο Τσακ Νόρις θα πορευτεί σε όλη την κινηματογραφική του καριέρα και στη δεκαετία του '80 θα καταφέρει να κερδίσει το κοινό και να δημιουργήσει θαυμαστές της δουλειάς του.
  Το Οφθαλμόν Αντί Οφθαλμού δεν είναι από τις ταινίες που μπορείς να τις δεις και σήμερα με ευκολία. Είναι αρκετά αργή, χωρίς να τη χαρακτηρίσω βαρετή, αλλά ,απλώς, αυτό ήταν το τέμπο της εποχής. Πολλές αστυνομικές περιπέτειες των αρχών του '80 κινούνται στους ίδιους ρυθμούς. Το σενάριο δεν είναι κακό(έχουμε δει πολύ χειρότερα στη σημερινή εποχή) και προσπαθεί να στηρίξει λίγο τη δράση, αφήνοντας, όταν χρειάζεται, χώρο στον Νόρις να κάνει τα δικά του. Η επόμενη συνεργασία του Κάρβερ με τον Νόρις, στο Lone Wolf McQuade, είναι αυτή που θα φανερώσει πόσο απόλυτα κατάλαβε ο Κάρβερ τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να γράψει καλύτερα στο γυαλί ο Νόρις, χωρίς να φαίνονται οι ελλειπτικές υποκριτικές του ικανότητες.




Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
PopCorn
An Eye for an Eye (1981) on IMDb



13.9.13

City Of The Living Dead (1981)

Είδος: Τρόμου

Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ
ΖΩΝΤΑΝΩΝ ΝΕΚΡΩΝ
Σκηνοθεσία:Lucio Fulci 
Σενάριο:Lucio Fulci,
Dardano Sacchetti
Παίζουν:Christopher George, 
Catriona MacColl, Carlo De Mejo
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
ΥΠΟΘΕΣΗ  : Στην πόλη του Ντάνγουιτς ένας ιερέας αυτοκτονεί και νεκροί βγαίνουν από τους τάφους τους. Τη νύχτα των Αγίων Πάντων, οι πύλες της Κολάσεως θα ανοίξουν και οι μόνοι που προσπαθούν να προλάβουν όσα συμβαίνουν είναι ένας δημοσιογράφος και ένα μέντιουμ.

ΑΠΟΨΗ : Τι κι αν λένε ότι αντέγραφε τον Ρομέρο, τι κι αν λένε ότι δεν είχε καλό σενάριο ποτέ στις ταινίες του... Ο Lucio Fulci είναι στη λίστα των πιο ιδιαίτερων, ταλαντούχων και οραματιστών σκηνοθετών στην ιστορία του κινηματογράφου. Όχι πως δεν υπέγραψε "πατάτες". Ίσα-ίσα, υπέγραψε αρκετές και αυτός είναι ο λόγος που οι μετοχές του δεν ανέβηκαν παραπάνω.
  Η Πόλη των Ζωντανών Νεκρών είναι μια από τις καλές δημιουργίες του. Σαφής αναφορά στον Λάβκραφτ (ο μεγαλύτερος ίσως συγγραφέας ιστοριών τρόμου), ατμόσφαιρα σκοτεινή και μυστηριακή με μια μουσική υπόκρουση, που σε βάζει στο κλίμα απ' την αρχή και φυσικά άφθονες σκηνές gore. Επίσης μερικά εξαιρετικά πλάνα από το Fulci και πολλά κοντινά στα μάτια των ηθοποιών, χαρακτηριστικό της Ιταλικής σχολής. Εκεί που σαφώς υστερεί και αυτή η ταινία του Ιταλού σκηνοθέτη είναι στις ερμηνείες και στο σενάριο. Ο Fulci δεν τρελαίνεται να εξηγήσει όλα όσα συμβαίνουν στο φιλμ και αφήνει αρκετά κενά αλλά φτιάχνει εκπληκτική ατμόσφαιρα και όπως είπαμε τα πλάνα και οι εικόνες του είναι ιδιαίτερα. Σου μεταφέρει με επιτυχία το σκοτάδι που απλώνεται γύρω από τους πρωταγωνιστές του και σου δημιουργεί ένταση μόνο και μόνο με τους φωτισμούς και τις λήψεις, που επιλέγει. Δε θα μου κάνει επίσης εντύπωση, ακόμα κι αν τρομάξει μερικούς, έστω κι αν έχουν περάσει τριάντα και κάτι χρόνια από τη δημιουργία της ταινίας.
  Το City Of The Living Dead είναι ιδανικό για τους φίλους της Ιταλικής σχολής κινηματογραφιστών αλλά και γι' αυτούς που ψάχνουν πολύ το οπτικό κομμάτι μιας ταινίας και λιγότερο το σενάριο. Δεν κάνω κουβέντα για τους κολλημένους με τις ταινίες τρόμου. Αυτοί πρέπει να δουν αρκετές από τις ταινίες του Ιταλού μάστορα του τρόμου.




Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
City of the Living Dead (1980) on IMDb