Top Gun (1986) Review

 

ΤΟΠ ΓΚΑΝ

Δράσης, Δραματική

Σκηνοθεσία:Tony Scott
Σενάριο:Jim Cash,Jack Epps Jr.
Πρωταγωνιστούν:Tom Cruise,,Kelly McGillis,Val Kilmer,Anthony Edwards,Tom Skerritt,Tim Robbins

Διάρκεια: 100'

 

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

 Νομίζω ότι η εκ Βρετανίας έκφραση, "not my cup of tea", μου ταιριάζει γάντι στην περίπτωση του Top Gun. Χρόνια τώρα για κάποιο λόγο δεν έτυχε και δεν επιδίωξα ποτέ να δω το φιλμ που έκανε κορυφαίο αστέρα τον Τομ Κρουζ και καθιέρωσε τον Τόνι Σκοτ στο Χόλιγουντ. Με την ευκαιρία της επερχόμενης κυκλοφορίας του Top Gun: Maverick αποφάσισα ότι τώρα ήταν η στιγμή.

 Κορυφαίοι πιλότοι της Αμερικανικής Πολεμικής αεροπορίας εκπαιδεύονται και κάπου μέσα σε καντάρια ιδρώτα, κοκορομαχιών, φιλομιλιταρισμού, ρομάντζου, καλούνται να αντιμετωπίσουν την ματαιοδοξία τους αλλά κι έναν άγνωστο εχθρό που από το πουθενά εμφανίζεται και στο πουθενά εξαφανίζεται.

 Top Gun αποκαλούν την ομάδα ελίτ της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας. Ο νεαρός Τομ Κρουζ παίζει με αρκετή ποζεριά, που πάει στον ρόλο, τον Μάβερικ, ταλαντούχο και αλαζόνα πιλότο που φιλοδοξεί να φτάσει στη κορυφή. Ο Κρουζ λάμπει, η ΜακΓκίλις το ίδιο, ο Βαλ Κίλμερ το ίδιο και γενικά οι νεανικές φάτσες της ταινίας πάσχουν από υπερβολικά καλή εμφάνιση. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει κάτι να υποστηρίξει τους λαμπερούς πρωταγωνιστές, πέρα από τα εξαιρετικά πλάνα, τη φωτογραφία, που παίζει κι αυτή ερωτικά παιχνίδια, τόσο με τους ηθοποιούς όσο και με τους θεατές. Αυτή λοιπόν η μαεστρία του Τόνι Σκοτ και του διευθυντή φωτογραφίας του, Τζέφρι Λ. Κίμπολ, σε συνδυασμό με τους γοητευτικούς πρωταγωνιστές και την ποπ ηχητική επένδυση, καθιέρωσαν ως κλασική μια ταινία που πραγματικά σήμερα ο μέσος θεατής θεωρώ ότι δύσκολα θα μπορούσε να την εκτιμήσει κι εγώ είμαι μαζί του, σε περίπτωση που αυτό δεν έχει γίνει ακόμα κατανοητό.

 Ίσως περίμενα περισσότερα και για αυτό να απογοητεύτηκα εν τέλει. Όσο πάντως κι αν εκτιμάω τη δουλειά του Τόνι Σκοτ, αυτό το φιλμ του μου φάνηκε πραγματικά κενό. Δεν με έπεισε το ρομάντζο Κρουζ - ΜακΓκίλις, δεν βρήκα ενδιαφέροντες διαλόγους και το πιο εκνευριστικό είναι ότι δεν κατάλαβα ποιος ήταν ο σκοπός αυτής της ταινίας, πέρα από τη διαφήμιση του Αμερικανικού στρατού. Και στο κάτω κάτω, αν θες να το κάνεις αυτό, κάνε το με λίγη περισσότερη και πιο ουσιαστική δράση. Εδώ μιλάμε στην ουσία για ένα μεγάλης διάρκειας διαφημιστικό που προσπαθεί να πετάξει και λίγο συναίσθημα μέσα και να βάλει και λίγη δράση, για να έχουμε μια σχετική κορύφωση, λύτρωση για τον Μάβερικ. Μπορώ να κατανοήσω τους φίλους εκεί έξω που βλέπουν με νοσταλγία την ταινία, απλώς εγώ δεν θα πάρω. 

 

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Filmy.gr
PopCorn

IMDB

 

Top Gun: Maverick - Trailer

Ο Τομ Κρουζ επιστρέφει στους αιθέρες σε έναν από τους πιο διάσημους ρόλους του. Ο Πιτ "Μάβερικ" Μίτσελ, τριάντα χρόνια μετά είναι ακόμα εν ενεργεία πιλότος κι εκπαιδευτής, με μαθητευόμενο τον γιο του παλιού του φίλου, "Γκουζ". Αυτή τη νέα φουρνιά πιλότων πρέπει να οδηγήσει ο Μάβερικ σε μια πρωτόγνωρη αποστολή, που κανείς δεν έχει δοκιμάσει μέχρι σήμερα.

 Τομ Κρουζ και Βαλ Κίλμερ, επιστρέφουν, παρότι τον δεύτερο δεν τον είδαμε στο τρέιλερ, ενώ συμπρωταγωνιστούν οι Μάιλς Τέλερ, Τζένιφερ Κόνελι, Τζον Χαμ και Εντ Χάρις.

Mission: Impossible - Rogue Nation (2015)

Είδος : Περιπέτεια, Δράσης, Κατασκοπείας

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ:
ΜΥΣΤΙΚΟ ΕΘΝΟΣ

Σκηνοθεσία:Christopher McQuarrie

Σενάριο:Christopher McQuarrie

Παίζουν:Tom Cruise,
Rebecca Ferguson,Jeremy Renner

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Η μυστική οργάνωση με την ονομασία Συνδικάτο, οργάνωση την οποία ο Ίθαν Χαντ και η Ομάδα Επικίνδυνων Αποστολών (IMF) προσπαθούν να ξεσκεπάσουν, καταφέρνει να παγιδεύσει τον Χαντ, να τον αναγκάσει να εξαφανιστεί για έξι μήνες κυνηγημένος από όλους και παράλληλα να διαλυθεί η IMF. Τώρα ο Χαντ με τη βοήθεια τριών μελών της IMF αλλά και με τη συμμετοχή μιας μυστήριας γυναίκας που δεν είναι ποτέ ξεκάθαρο σε τίνος την πλευρά ανήκει, προσπαθεί να σταματήσει τα σχέδια του Συνδικάτου για παγκόσμια κυριαρχία.

ΑΠΟΨΗ: Μόλις λίγες ώρες πριν έγραφα για το τέταρτο μέρος των Επικίνδυνων Αποστολών αναφέροντας το στο τέλος του κειμένου ως την "καλύτερη Επικίνδυνη Αποστολή του Τομ Κρουζ μέχρι σήμερα!" Πριν λίγο γύρισα από τον κινηματογράφο έχοντας δει το Μυστικό Έθνος και ... ξέρετε κάτι... Οι Επικίνδυνες Αποστολές έχουν νέα κορυφή και είναι σχεδόν απίθανο να μπορέσει να τη φτάσει το επόμενο φιλμ της σειράς.

  Το Μυστικό Έθνος έρχεται να ισοπεδώσει την οθόνη φέρνοντας μαζί του γοητεία από μια άλλη εποχή αλλά χωρίς το φιλμ να μπορεί να θεωρηθεί παλιομοδίτικο. Ο Τζέιμς Μποντ των προηγούμενων δεκαετιών θα ήθελε πάρα πολύ να έχει αυτό το φιλμ μέσα στη λίστα των καλύτερων ταινιών του, σε μια εποχή, όμως, που ο Μποντ έχει διαλέξει έναν τελείως διαφορετικό δρόμο, σκοτεινό και ελαφρώς μελαγχολικό. Σε μια τέτοια στιγμή έρχεται το Μυστικό Έθνος, χρησιμοποιώντας την κλασική συνταγή των ταινιών του Μποντ στον τομέα της δράσης, αναμεμειγμένο με απλό και δυνατό σενάριο (όχι τέλειο αλλά μια χαρά τα βγάζει πέρα μέχρι τέλους) με γερές δόσεις αγωνίας και όλα αυτά με την υπογραφή του Κρίστοφερ ΜακΚόρι! Ο ΜακΚόρι είναι ο σεναριογράφος του Συνήθεις Ύποπτοι, του Επιχείρηση Βαλκυρία, του Τουρίστα αλλά και του Τζακ ο Κυνηγός Γιγάντων και του πρόσφατου Στα Όρια του Αύριο. Σκηνοθετικά ωστόσο παρέδωσε τη δεύτερη δουλειά του το 2012, το Jack Reacher, με πρωταγωνιστή και τότε τον Τομ Κρουζ. Συμπαθητικό μεν το προηγούμενο φιλμ αλλά σε καμία περίπτωση δεν με προετοίμαζε για την εμπειρία του Μυστικού Έθνους. Άψογος χειρισμός της δράσης και της κάμερας, μας δίνει μια από τις θεαματικές σκηνές καταδίωξης που έχουμε δει, ενώ συνθέτει δύο σκηνές έντονου σασπένς, την υποβρύχια και τη σκηνή στην Όπερα, με τη δεύτερη να είναι ίσως η πιο σημαντική κινηματογραφική σκηνή του φιλμ, φέρνοντας στο μυαλό μας "κάτι από τα παλιά"!

  Ο Κρουζ είναι ο μεγάλος σταρ του φιλμ αλλά αρκετή από τη δόξα και την αίγλη του κλέβει η γοητευτική Ρεμπέκα Φέργιουσον. Η παρουσία της Φέργκιουσον λειτουργεί σαν μαγνήτης για το βλέμμα του θεατή και η νεαρή ηθοποιός δείχνει να έχει στόφα σταρ άλλων εποχών και γράφει στην οθόνη ακόμα κι όταν της φέρεται λίγο πιο σεξιστικά από το επιτρεπτό... Το υπόλοιπο καστ συμπληρώνει την καλύτερη ίσως ομάδα επικίνδυνων αποστολών, με τον Πεγκ να είναι ακόμα πιο αστείος ως Μπέντζι, τον Ρένερ, τον Ρέιμς και το νεοεισελθόντα Άλεκ Μπόλντγουιν να δίνουν φρέσκες και χρήσιμες ερμηνείες. Μεγάλο ατού του φιλμ αποτελεί ο κακός της υπόθεσης, ερμηνευμένος από το Σον Χάρις. Κακός υψηλού επιπέδου, δοσμένος με εξαιρετικό τρόπο από τον Χάρις, συμπληρώνοντας έτσι το παζλ των αναγκαίων στοιχείων που απαιτεί μια περιπέτεια κατασκοπείας με Τζειμς-Μποντικές αναφορές.

  Μην το σκεφτείτε ούτε δευτερόλεπτο αν είστε φίλοι της καθαρής περιπέτειας, της κατασκοπείας και των κλασικών ταινιών του Μποντ. Μπείτε σε μια αίθουσα που προβάλει το Μυστικό Έθνος, χαλαρώστε και σίγουρα θα βγείτε ανανεωμένοι και χαρούμενοι! Ομολογώ ότι είχα πολύ καιρό να βγω τόσο ικανοποιημένος από την κινηματογραφική αίθουσα. Γέλασα, ένιωσα αγωνία, διασκέδασα με τη δράση, συμπάθησα τους χαρακτήρες των καλών, αντιπάθησα τον κακό! Το Μυστικό Έθνος είναι μια από τις καλύτερες περιπέτειες που έχω παρακολουθήσει στη μεγάλη οθόνη!

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

Mission: Impossible - Ghost Protocol (2011)

Είδος : Περιπέτεια, Κατασκοπίας

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ-
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ:ΦΑΝΤΑΣΜΑ

Σκηνοθεσία:Brad Bird

Σενάριο:Josh Appelbaum,
André Nemec

Παίζουν:Tom Cruise,
Jeremy Renner,Simon Pegg

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο Ίθαν Χαντ και η ομάδα του βρίσκονται παγιδευμένοι για ακόμα μια φορά και η IMF (Ομάδα Επικίνδυνων Αποστολών) κατηγορείται για βομβιστική επίθεση στο Κρεμλίνο. Η IMF κλείνει και ο Χαντ με την ομάδα του πρέπει να δουλέψουν μυστικά για να αποδείξουν την πλεκτάνη εις βάρος τους. Πυρηνικές κεφαλές, διαμάντια, κακοί και καλοί πράκτορες, τρελοί επιστήμονες, διεφθαρμένοι στρατιωτικοί και άλλη μια επικίνδυνη αποστολή ξεκινά.

ΑΠΟΨΗ: Σήμερα κάνει πρεμιέρα στη χώρα μας το πέμπτο μέρος της Επικίνδυνης Αποστολής με τον Τομ Κρουζ να κρατά ακόμα τα ηνία και όχι μόνο να μη χαλαρώνει αλλά να επιστρέφει κάθε φορά με περισσότερη ενέργεια, κάνοντάς μας να ξεχνάμε ότι έχει πατήσει τα 53! Τρία μόλις χρόνια πριν συμμετείχε στο τέταρτο μέρος της επιτυχημένης σειράς ταινιών, σε μια από τις πιο απολαυστικές περιπέτειες των τελευταίων ετών και την καλύτερη της σειράς κατά την ταπεινή μου άποψη.

  Ο έμπειρος σε ό,τι έχει να κάνει με το animation, Μπραντ Μπέρντ, αναλαμβάνει την πρώτη κινηματογραφική ταινία του με αληθινούς ηθοποιούς και το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό. Ο Μπερντ εμφανίζει απόλυτη άνεση τόσο στο χειρισμό της δράσης όσο και στη δημιουργία αγωνίας. Σέβεται τις δυνατότητες του σεναρίου, αφήνοντας την πλοκή να εξελιχθεί, δείχνοντας ότι μια περιπέτεια δεν χρειάζεται απαραίτητα να επιλέξει αν θέλει να βασιστεί στη δράση ή στην υπόθεσή της αλλά μπορεί να χρησιμοποιήσει κατάλληλα και τα δύο, διατηρώντας τις ισορροπίες. Το Πρωτόκολλο: Φάντασμα θα σας θυμίσει αρκετά το πρώτο φιλμ της σειράς, καθώς διατηρείται το κατασκοπευτικό κλίμα και υπάρχουν στιγμές που νιώθεις να μπερδεύεσαι από πρόσωπα και καταστάσεις, τα οποία όμως ξεδιαλύνονται σύντομα.

  Τον Τομ Κρουζ πλαισιώνουν οι Σάιμον Πεγκ, Τζέρεμι Ρένερ και η Πόλα Πέιτον, δίνοντάς μας μια σαφώς πιο ενδιαφέρουσα ομάδα σε σύγκριση με το προηγούμενο φιλμ. Ο Πεγκ δίνει τον κωμικό τόνο με εύστοχο τρόπο, ο Ρένερ μοιάζει να μπήκε στην ομάδα με σκοπό ίσως να αντικατασταθεί κάποια στιγμή ο Κρουζ στο μέλλον, το πότε θα το αποφασίσει μάλλον ο ίδιος αφού είναι και παραγωγός της σειράς και καλά κρατεί ακόμα απ' ότι λένε οι κριτικές του Μυστικού Έθνους, ενώ η Πέιτον είναι η απαραίτητη σέξι και σκληρή θηλυκή παρουσία. Οι κακοί εδώ είναι θεωρητικά δύο, με κύριο τον Μίκαελ Νίκβιστ και σε λίγο πιο αδιάφορο ρόλο την Λία Σεϊντού. Εδώ βρίσκεται και το ίσως μοναδικό μειονέκτημα του φιλμ. Παρότι καλός ηθοποιός, ο Νίκβιστ δεν πείθει απόλυτα ως κακός, παίζοντας τον χαρακτήρα του με αρκετά "επίπεδο" τρόπο, στερώντας ένταση από τις στιγμές που βρίσκεται πρόσωπο με πρόσωπο με τον Ίθαν Χαντ.

  Αυτό το μικρό μειονέκτημα δεν στέκεται αρκετό να μας στερήσει από δύο ώρες καθαρής κινηματογραφικής χαλάρωσης και διασκέδασης. Οι σκηνές δράσης είναι εξαιρετικά σκηνοθετημένες από τον Μπερντ και δοσμένες με ευφάνταστο τρόπο. Άλλες αληθοφανείς, άλλες πάλι όχι, αλλά δε νομίζω ότι θα σας νοιάξει ιδιαίτερα αυτό. Το Πρωτόκολλο Φάντασμα είναι χορταστικό και είναι η καλύτερη Επικίνδυνη Αποστολή του Τομ Κρουζ μέχρι σήμερα! 

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

Mission: Impossible III (2006)

Είδος : Περιπέτεια, Δράση

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ 3

Σκηνοθεσία:J.J. Abrams

Σενάριο:Alex Kurtzman,
Roberto Orci,J.J. Abrams

Παίζουν:Tom Cruise,
Michelle Monaghan,Ving Rhames

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο Ίθαν Χαντ, πράκτορας του τμήματος επικίνδυνων αποστολών IMF, έχει αποφασίσει να εργάζεται πλέον μόνο ως εκπαιδευτής για νέα μέλη του τμήματος, ζώντας μια φυσιολογική ζωή με την αγαπημένη του, χωρίς όμως ποτέ να της έχει αποκαλύψει ποια πραγματικά είναι η δουλειά του. Όταν ένα μέλος της ομάδας του θα βρεθεί αιχμάλωτος στα χέρια του παρανοϊκού Όουεν Ντάβιαν, λαθρέμπορου όπλων, ο Χαντ θα επιστρέψει στη δράση. Τα πράγματα δεν πάνε ακριβώς όπως τα περιμένει και η πράκτορας Φάρρις χάνει τελικά τη ζωή της. Ο Χαντ θα κυνηγήσει ξανά τον Ντάβιαν ζητώντας δικαιοσύνη, όμως μια μεγάλη πλεκτάνη θα αποκαλυφθεί, με μέλη της IMF να βρίσκονται μπλεγμένα. Ο Χαντ και η ομάδα του θα βρέθουν κυνηγημένοι από όλους ενώ την ίδια στιγμή τίθεται σε κίνδυνο και η ζωή της αγαπημένης του Χαντ, μετατρέποντας όλο το παιχνίδι σε προσωπική υπόθεση. 

ΑΠΟΨΗ: Το 1996 το Mission Impossible μας κράτησε ευχάριστη παρέα αλλά μας πονοκεφάλιασε με τη δαιδαλώδη πλοκή του. Το 2000 έρχεται ο Τζον Γου στο δεύτερο μέρος κάνοντας ένα θεαματικότατο αλλά και σαφώς υπερβολικό φιλμ, σε ότι έχει να κάνει με τη δράση. Φτάνουμε έτσι στο 2006 και στον απόλυτα επιτυχημένο τηλεοπτικά J.J. Abrams, ο οποίος αναλαμβάνει το τρίτο μέρος και προσπαθεί να επαναφέρει τα στοιχεία που έκαναν τη ομώνυμη τηλεοπτική σειρά του 1966 να αγαπηθεί ιδιαίτερα. Πλοκή, ίντριγκα και περισσότερη προβολή ολόκληρης της ομάδας Επικίνδυνων Αποστολών. Πετυχαίνει λοιπόν ο Άμπραμς; Ναι μεν αλλά...

  Σήμερα, σχεδόν μια δεκαετία μετά το M:I-3 και βλέποντας την πορεία του Άμπραμς, θα μπορούσα να τον χαρακτηρίσω σκηνοθέτη των μεγάλων franchise. Εννοώ με αυτό ότι όσα φιλμ έχει σκηνοθετήσει ή θα σκηνοθετήσει (Star Wars VII) είναι μέρη ενός από τα μεγάλα franchise του Χόλιγουντ. Ένα Mission Impossible, δύο Star Trek και ένα καθαρά δικό του φιλμ, το Super 8, φόρος τιμής στο σινεμά του Σπίλμπεργκ, δείχνουν ότι ο Άμπραμς χαίρει της απόλυτης εμπιστοσύνης των μεγάλων στούντιο. Η εμπιστοσύνη προήλθε από την τεράστια επιτυχία κυρίως του Lost, της σειράς φαινόμενο, αλλά και από το φιλμ για το οποίο γράφουμε σήμερα. Η αλήθεια είναι ότι έχει κάνει αρκετά καλή δουλειά εδώ ο Άμπραμς, δεν φτιάχνει όμως μια ταινία καλύτερη από τις δύο προηγούμενες. Είναι θεαματική, είναι καλογυαλισμένη, χρησιμοποιεί το σενάριο της αλλά στο τέλος δε νιώθεις ότι έχεις διασκεδάσει όσο διασκέδασες με το πρώτο φιλμ και την πιο κατασκοπική μορφή του, ούτε όσο διασκέδασες με το σουρεαλιστικό δεύτερο φιλμ του Τζον Γου.

  Νομίζω ότι αυτό που δεν λειτουργεί θετικά για το φιλμ είναι η απόφαση να βάλουν τον Χαντ σε ρόλο μελλοντικού οικογενειάρχη, χρησιμοποιώντας έτσι έναν συναισθηματικό εκβιασμό πάνω στο θεατή. Σαφώς θα μπορούσε να είναι μια φυσιολογική εξέλιξη στην πορεία ενός φυσιολογικού ανθρώπου και ίσως επιδιώχθηκε αυτό για να προσγειώσουν τον ήρωα μετά την μεταμόρφωση του σε έναν τύπο υπερήρωα στο προηγούμενο φιλμ, όμως νιώθω ότι εν τέλει μας κάνει να είμαστε πιο συγκρατημένοι απέναντι στη συνεχόμενη δράση κάτι που ίσως εξηγεί την τελική αίσθηση που σου μένει. Συνεχής δράση, καλό σενάριο αλλά όχι ικανοποιητικός βαθμός διασκέδασης. "Κάτι" δε σε αφήνει να μπεις απόλυτα στον κόσμο του φιλμ.

  Ο Κρουζ από την άλλη τα πάει ξανά μια χαρά ως action hero, πείθοντας και τους πιο σκληρούς επικριτές του, ότι όσο κι αν δε μας ("μας", γιατί κι εγώ δεν ανήκω στους θαυμαστές του...) βγάζει καμιά ιδιαίτερη συμπάθεια για τις εκτός οθόνης δραστηριότητές του, σαν ηθοποιός είναι ίσως ένας από τους ελάχιστους που δίνει σε κάθε ρόλο του όσα περιμένεις να πάρεις. Ο Βινγκ Ρέιμς είναι ξανά ευχάριστος στο ρόλο του Στίκελ ενώ τα υπόλοιπα δύο νέα μέλη που υποδύονται ο Τζόναθαν Ράις Μέγιερς και η Μάγκι Q, έχουν αρκετό χρόνο στην οθόνη αλλά δε μας μένει κάτι ιδιαίτερο από την παρουσία τους, όπως το ίδιο συμβαίνει και με τη γλυκιά Μισέλ Μόναχαν. Αντίθετα η παρουσία του Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν δίνει στο M:I-3 το πλεονέκτημα να έχει μάλλον τον καλύτερο μέχρι σήμερα κακό της σειράς.

  Ανακεφαλαιώνω λοιπόν για να μην μακρηγορούμε χωρίς λόγο. Θεαματικό, συνεχής δράση, με Κρουζ και Χόφμαν να κλέβουν την παράσταση από τους υπόλοιπους. Όμως, καλύτερο από τα δύο πρώτα φιλμ δε μπορώ να το χαρακτηρίσω καθώς μετά και την τέταρτη, αν θυμάμαι καλά, προβολή του μέσα σε αυτά τα χρόνια, μου αφήνει πάντα αυτή την αίσθηση αδιαφορίας στο φινάλε. Δεν ένιωσα ποτέ να προσφέρει κάτι νέο στη σειρά καθώς ακολουθεί με συνέπεια αρκετά κλισέ του είδους. Προφανώς δεν εννοώ ότι δεν αξίζει το χρόνο σας, για να μην παρεξηγηθώ, αλλά μην περιμένετε τις σκηνοθετικές πρωτοβουλίες και ιδιαιτερότητες των Ντε Πάλμα και Τζον Γου.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

Mission: Impossible II (2000)

Είδος : Περιπέτεια, Δράσης

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ 2
Σκηνοθεσία:John Woo
Σενάριο:Robert Towne,
Ronald D. Moore & Brannon Braga(story)
Παίζουν:Tom Cruise,Dougray Scott,
Thandie Newton

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο ειδικός πράκτορας της ομάδας Επικίνδυνων Αποστολών, Ίθαν Χαντ, πρέπει να σταματήσει έναν συνάδελφό του, που έχει στα χέρια έναν θανατηφόρο ιό, με την ονομασία Χίμαιρα. Μια ειδική ομάδα συγκεντρώνεται για να βοηθήσει τον Χαντ στο δύσκολο αυτό έργο.

ΑΠΟΨΗ: Θυμάστε πριν λίγες μέρες τι έγραφα για την πλοκή του πρώτου Mission Impossible; Ένα μεγάλο μπέρδεμα, μια συνεχής ροή πληροφοριών, την οποία στο τέλος αρνιόσουν να παρακολουθήσεις. Το Mission Impossible 2 κατανόησε τον πονοκέφαλο που έφερε στους θεατές το πρώτο φιλμ και όχι μόνο απλοποίησε τελείως τα πράγματα αλλά αποφάσισε να κάνει και πλάκα, βάζοντας τον Χαντ να εξηγήσει στον συνεργάτη του την αποστολή τους. Ο Χαντ λοιπόν του λέει ότι κλάπηκε ένας ιός και πρέπει να τον βρουν και ο συνεργάτης αναρωτιέται :"Τόσο απλό είναι;" Τόσο, μα τόσο απλό.

  Ο Τζον Γου αναλαμβάνει τα ηνία στο δεύτερο μέρος της Επικίνδυνης Αποστολής και παραδίδει την πιο σουρεαλιστική, φευγάτη, ροκ και εκκωφαντική ταινία της σειράς. Ερμηνείες και σενάριο έρχονται σε δεύτερη μοίρα και ο Ίθαν Χαντ μετατρέπεται σε ένα είδος Τζέιμς Μποντ. Slow motion, υπερβολικές σκηνές δράσης, αναληθοφάνεια στο φουλ και ένα άκρως χορταστικό και διασκεδαστικό αποτέλεσμα, με τη σφραγίδα του Κινέζου σκηνοθέτη. Χιλιόμετρα μακρυά από την προσέγγιση του Ντε Πάλμα στο πρώτο φιλμ της σειράς, ο Γου δίνει τη δική του άποψη, η οποία βασίζεται στην εξαιρετικά χορογραφημένη δράση και στην (υπερβολικά πολλές φορές) στιλιζαρισμένη κινηματογράφηση του Κινέζου σκηνοθέτη. Μην περιμένετε την κατασκοπική περιπέτεια και τις ανατροπές του πρώτου φιλμ. Όχι. Προετοιμαστείτε για μια σουρεάλ περιπέτεια με τον Τομ Κρουζ να επιδίδεται σε ακροβατικά και πολεμικές τέχνες!

  Ο Κρουζ εδώ στηρίζει με άνεση το ρόλο του action hero κάνοντας αυτό που έκαναν οι κορυφαίοι action heroes και τους έκανε να ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους "θνητούς" πρωταγωνιστές ταινιών δράσης. "Λερώνει τα χέρια του", συμμετέχοντας σε πάρα πολλές επικίνδυνες σκηνές, κάτι που δεν σταματά να κάνει μέχρι και σήμερα, προς τιμήν του. Δίπλα του οι Θάντι Νιούτον και Βινγκ Ρέιμς από την πλευρά των "καλών" είναι αυτοί που ξεχωρίζουν ενώ μια αρπαχτή κάνει κι ο Άντονι Χόπκινς, ως επικεφαλής του IMF. Ο κακός της υπόθεσης ερμηνεύεται μια χαρά από τον Ντούγκρεϊ Σκοτ, θυμίζοντας τους "κακούς" των ταινιών του Τζέιμς Μποντ. Μεγαλομανής τύπος που θέλει να καταστρέψει τον κόσμο. Το ενδιαφέρον εδώ βρίσκεται πίσω από τις κάμερες, καθώς ο Σκοτ αποφάσισε να παρατήσει έναν άλλο ρόλο για τον οποίο είχε επιλεχτεί και έπρεπε να ξεκινήσει γυρίσματα. Ο χρόνος πίεζε τον Σκοτ, οπότε ακύρωσε τη συνεργασία του με τον Μπράιαν Σίνγκερ και τους X-Men. Ποιόν ρόλο θα έπαιζε ο Σκοτ; Αυτόν του Γούλβεριν!

  Αν λοιπόν δεν λέγεστε Ντούγκρεϊ Σκοτ, το Mission : Impossible 2 μπορεί να σας προσφέρει δύο ώρες πραγματικά διασκεδαστικές. Οι σεναριακές ελλείψεις του καλύπτονται από το ταλέντο του Γου στην ενορχήστρωση της δράσης, έστω κι αν κάποιες φορές υπερβάλλει. Ενδιαφέρον θα είχε κάποτε να κυκλοφορούσε και μια κόπια με ολόκληρο το υλικό που κινηματογράφησε ο Γου και έφτανε τις τρεις ώρες και τριάντα λεπτά! Υπερβολικά μεγάλη διάρκεια για ταινία δράσης αλλά ειλικρινά είμαι περίεργος να δω τι άλλο είχε σκεφτεί ο Κίνεζος να βάλει τους πρωταγωνιστές του να κάνουν. Εσείς για την ώρα αρκεστείτε στις δύο ώρες διάρκεια της αυθεντικής κόπιας και αν έχετε διάθεση για δράση και τρελά ακροβατικά, κινηματογραφημένα από έναν από τους κορυφαίους σκηνοθέτες ταινιών δράσης, είμαι σίγουρος ότι το M:I-2 θα σας ικανοποιήσει.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

Mission: Impossible (1996)

Είδος : Περιπέτεια, Κατασκοπίας

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ
Σκηνοθεσία:Brian De Palma
Σενάριο:David Koepp,Robert Towne
Παίζουν:Tom Cruise,
Jon Voight,Emmanuelle Béart

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Η μυστική Αμερικανική ομάδα IMF (Impossible Missions Force) καλείται να παγιδεύσει και να συλλάβει τον κατάσκοπο Αλεξέντερ Γκολίτσιν τη στιγμή που θα κλέβει από την πρεσβεία της Αμερικής στην Πράγα την ανεπίσημη λίστα με όλους τους μυστικούς πράκτορες της CIA στην Ανατολική Ευρώπη. Ο επικεφαλής της ομάδας, Τζιμ Φελπς, μαζί με τα επίλεκτα μέλη της ετοιμάζουν την αποστολή και προχωρούν έχοντας μελετήσει τα πάντα. Όμως τα πάντα είναι μια καλοστημένη παγίδα και τα μέλη της ομάδας βρίσκονται ο ένας μετά τον άλλο νεκροί. Ο μόνος που μένει ζωντανός είναι ο κορυφαίος πράκτορας, Ίθαν Χαντ, ο οποίος θεωρείται ως υπεύθυνος για την παγίδα που έχει στηθεί στα μέλη της IMF. Τώρα ο Χαντ πρέπει να βρει ποιος έχει στήσει αυτή την πλεκτάνη. 

ΑΠΟΨΗ: Έχω παρακολουθήσει το Mission Impossible του Μπράιαν Ντε Πάλμα από το 1996 μέχρι σήμερα περίπου 4 ή 5 φορές και συμβαίνουν πάντα τα δύο τινά μετά το το τέλος της ταινίας. Πρώτον, δυσκολεύομαι να ξεκαθαρίσω τα της πλοκής μέσα στο κεφάλι μου και δεύτερον, ως αντίφαση, νιώθω αρκετά ικανοποιημένος από αυτό που παρακολούθησα!

  Η δεξιοτεχνία του Ντε Πάλμα στα θρίλερ είναι σήμερα δεδομένη, όμως, κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1990 φαίνεται να βρίσκεται σε ένα "ντεφορμάρισμα" και να χάνει λίγο από το κύρος του στο Χόλιγουντ. Τα The Bonfire of the Vanities (1990) και Raising Cain (1992) δεν έτυχαν ευρείας αποδοχής ενώ το 1993 έρχεται η Υπόθεση Καρλίτο, η οποία επαναφέρει τα υψηλά στάνταρ των ταινιών του Ντε Πάλμα, με τους κριτικούς να υποδέχονται το φιλμ πολύ θετικά, με το κοινό όμως να μην ανταποκρίνεται το ίδιο θερμά. Αυτό όμως αρκούσε στην Paramount αλλά και στον Τομ Κρουζ, παραγωγό και επίδοξο πρωταγωνιστή του φιλμ, για να δώσει στον Ντε Πάλμα τη σκηνοθεσία ενός μεγάλου σχεδίου, της μεταφοράς στον κινηματογράφο της κλασικής περιπετειώδους σειράς Επικίνδυνες Αποστολές. Τώρα το αν όλοι αυτοί φανταζόντουσαν ότι 20 χρόνια μετά θα είχαμε την τέταρτη συνέχεια του φιλμ και μάλιστα με τον Κρουζ να εξακολουθεί να κάνει τα ακροβατικά του ως Ίθαν Χαντ, άγνωστο.

  Ο Ντε Πάλμα πάντως δε χάνει την ευκαιρία και δημιουργεί ένα κατασκοπικό θρίλερ με χαρακτηριστικά μπλόκμπαστερ. Έχουμε ένα αρκετά δουλεμένο αλλά και σε σημεία πολύπλοκο σενάριο, το οποίο δε σταματά να μπλέκει χαρακτήρες και καταστάσεις ούτε λεπτό. Οι Κεπ και Τάουν φτιάχνουν μια ενδιαφέρουσα πλοκή, που όμως υπάρχουν στιγμές που θέλεις να κάνεις παύση και να τρέξεις το φιλμ λίγο πίσω, για να ξεκαθαρίσεις αν έχεις καταλάβει καλά αυτό που συμβαίνει. Η αλήθεια είναι ότι αν κατά τη διάρκεια των διαλόγων αφαιρεθείς, τότε μπορεί πολύ εύκολα να παρανοήσεις μερικά σημεία. Εγώ ομολογώ ότι το έπαθα αυτό σε όλες τις προβολές του φιλμ! Το σενάριο ωστόσο δεν αποτρέπει τον Ντε Πάλμα από το να βάλει μέσα στο φιλμ μερικές θεαματικές αλλά και εμβληματικές σκηνές. Σημείο αναφοράς παραμένει η σκηνή που ο Κρουζ κρέμεται πάνω από τον υπολογιστή της Μυστικής Υπηρεσίας προσπαθώντας να κλέψει ένα mini disk, χωρίς να πρέπει να κάνει τον παραμικρό θόρυβο και χωρίς να πρέπει να αγγίξει στα τοιχώματα του δωματίου. Αφελής αλλά εξαιρετικά δοσμένη σκηνή από τον Ντε Πάλμα, ο οποίος απλόχερα θα δώσει άλλη μια υπερβολική αλλά θεαματική σκηνή στο φινάλε του φιλμ, δίνοντας στον Κρουζ το χρίσμα του action hero.

  Ο Κρουζ εδώ είναι σαφώς πολύ καλός. Πειστικός τόσο ερμηνευτικά όσο και σε ότι έχει να κάνει με τις σκηνές δράσης, προσθέτει στο φιλμ πολλούς πόντους. Πλαισιώνεται από μια πλειάδα γνωστών ηθοποιών όπως τον Γιον Βόιτ, την Εμανουέλ Μπεάρ, τον Ζαν Ρενό, τον Βινγκ Ρέιμς και τον Χένρι Τσίρνι. Αυτή που θεωρώ ότι ξεχωρίζει ελαφρώς όμως από τους υπόλοιπους νομίζω ότι είναι η Βανέσα Ρέντγκρεηβ στο ρόλο της Μαξ, βγάζοντας μια εκκεντρικότητα από το χαρακτήρα της αρκετά ενδιαφέρουσα, έστω και στη μικρή συμμετοχή που έχει.

  Ο Μπράιαν Ντε Πάλμα μπορεί μετά το Mission: Impossible να μην κατάφερε να φανερώσει ξανά τον καλό του εαυτό, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, όμως, το φιλμ του αποτέλεσε την αρχή μιας αρκετά επιτυχημένης κινηματογραφικής σειράς. Κλασική κινηματογράφηση σε συνδυασμό με θεαματικές σκηνές, που περιμένεις από ένα μπλόκμπαστερ, δεμένα όλα αρμονικά από τον Αμερικανό σκηνοθέτη. Αν υπήρχε κι ένα σενάριο λίγο πιο ξεκάθαρο και πιο εύκολο να το παρακολουθήσεις, νομίζω ότι το φιλμ του Ντε Πάλμα θα έπαιρνε άνετα την πρώτη θέση στο franchise των Επικίνδυνων Αποστολών.  

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

Edge Of Tomorrow (2014)

Είδος : Επιστημονικής Φαντασίας, Περιπέτεια

ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ
Σκηνοθεσία:Doug Liman
Σενάριο:Christopher Mc Quarrie,
Jez Butterworth,
Jonh-Henry Butterworth,
Hiroshi Sakurazaka
Παίζουν:Tom Cruise,
Emily Blunt,Bill Paxton

Γράφει ο Χρήστος Ανδρεανίδης

ΥΠΟΘΕΣΗ: Η ανθρωπότητα  βρίσκεται σε πόλεμο με τους εξωγήινους, που αποκαλούνται Μίμικς. Ο αντισυνταγματάρχης Μπίλ Κέιτζ θα λάβει μέρος σε μια αποστολή αυτοκτονίας όπου εκεί θα σκοτωθεί παίρνοντας μαζί του έναν ξεχωριστό εξωγήινο.Ως εκ θαύματος ο Κέιτζ θα ξυπνήσει και θα ζήσει την ίδια μέρα ξανά και ξανά αμέτρητες φορές.Τελικά καταλαβαίνει ότι ο εξωγήινος που σκότωσε τον έβαλε σε ένα χρονικό τρικ που τελικά θα χρησιμοποιήσει προς όφελος του και μαζί με την συμπαράσταση της Ρίτας Βρατασκι, την κορυφαία πολεμίστρια του πλανήτη, θα καταφέρει να εξολοθρεύσει μια για πάντα το είδος των Μίμικς.

ΑΠΟΨΗ: Προσωπικά η ταινία μου άρεσε και ας είχα στην αρχή ενδοιασμούς.Αυτό που με κέρδισε είναι το γεγονός ότι η ταινία ενώ περιστρέφεται γύρω από μία μέρα τα δρώμενα συνεχώς κινούνται προς τα εμπρός, δείχνοντας δηλαδή κάθε φορά μία βελτίωση στα πάντα. Είναι μία ταινία που αξίζει να δείτε ξανά και ξανά και ξανά....

 Πρόκειται για μια πολεμική ταινία την οποία πολλοί θα την χαρακτήριζαν βιντεοπαιχνίδι ωστόσο αυτό δεν αληθεύει καθώς ο οποιοσδήποτε θα μπορούσε να βρίσκεται στην θέση του Tom Cruise. Ο πρωταγωνιστής, ο οποίος δεν έχει βρεθεί ποτέ σε πεδίο πολέμου, καθώς επαναλαμβάνεται η μέρα βελτιώνει τις πολεμικές του ικανότητες ώσπου καταφέρνει να έρθει στο επίπεδο της καλύτερης πολεμίστριας του πλανήτη μας.Όλο αυτό το σκηνικό μας δημιουργεί την αίσθηση ότι τα πράγματα κινούνται προς τα εμπρός, παρόλο που ζούμε την ίδια μέρα ατελείωτες φόρες.Δεν θα μπορούσαμε να αφήσουμε ασχολίαστα τα απίστευτα πλάνα δράσης και τα εφέ, με τον σκηνοθέτη να  έχει δημιουργήσει ένα όμορφο χάος από εκρήξεις, πυροβολισμούς και εξωγήινους, δίνοντας έτσι στον θεατή τα απαραίτητα για να του κρατήσει το ενδιαφέρον αμείωτο. Έτσι λοιπόν, ο Tom Cruise αποδεικνύει για μία ακόμη φόρα ότι είναι πολύ χαρισματικός ηθοποιός και σε συνεργασία με την Emily Blunt και τον Doug Liman έφτασαν την ταινία σε υψηλό επίπεδο.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

Oblivion (2013)

Είδος: Επιστημονικής Φαντασίας

Σκηνοθεσία:Joseph Kosinski

Σενάριο:Karl Gajdusek,

Michael Arndt

Παίζουν:Tom Cruise, 

Morgan Freeman,

Andrea Riseborough

Γράφει ο Γιάννης Τζώρτζης
ΥΠΟΘΕΣΗ: Στο μέλλον, σε μια Γη που έχει εξελιχτεί υπερβολικά, ο Τζακ Χάρπερ είναι ένας από τους τελευταίους μηχανικούς αυτοκινούμενων αεροσκαφών που έχουν απομείνει. Αποστολή του είναι να αποσπάσει ζωτικής σημασίας πλουτοπαραγωγικές πηγές, μετά από μεγάλο πόλεμο με τον εχθρό της Γης, τους Σκαβς. Πλέον, η δουλειά έχει σχεδόν τελειώσει, όταν διασώζει μια όμορφη ξένη από την πτώση ενός αεροσκάφους. Η άφιξη της θα επιφέρει μια σειρά γεγονότων που θα κάνουν τον Τζακ να αμφισβητήσει όλα όσα γνώριζε και να καταλάβει πως η μοίρα της ανθρωπότητας είναι στα χέρια του. (Cine.gr)

  

ΑΠΟΨΗ: Η ανθρωπιά, η αγάπη, η νοσταλγία είναι συναισθήματα που αφήνουν ανεξίτηλο ίχνος στην ψυχή. Οι άνθρωποι όταν γίνουν ευάλωτοι σε αυτά, τότε είναι πιο εύκολο να ανακαλύψουν την αλήθεια και να βρουν τον προορισμό τους.

   Ο Τζακ Χάρπερ μέσα από τα συναισθήματα και τις αναμνήσεις θα ανακαλύψει την αλήθεια. Μια αλήθεια που θα γκρεμίσει όσα πίστευε και θα του δώσει έναν πιο ουσιώδη σκοπό για να παλέψει.

   Τα στοιχεία που κάνουν το Oblivion πολύ καλή ταινία επιστημονικής φαντασίας είναι η πλοκή που διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή, η πολύ καλή σκηνοθεσία, οι εντυπωσιακές εικόνες τις κατεστραμμένης και μολυσμένης Γης που έρχονται σε αντίθεση με την αψεγάδιαστη και αποστειρωμένη ατμόσφαιρα που επικρατεί στους "Πύργους", καθώς και το επιβλητικό μουσικό θέμα των Anthony Gonzalez και Susanne Sundfør.

   Τέλος, όσον αφορά στις ερμηνείες των πρωταγωνιστών αυτές ήταν εύστοχες αλλά όχι κάτι ιδιαίτερο. Σίγουρα ο Tom Cruise θα μπορούσε να τα καταφέρει καλύτερα.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων:

Cine.gr