DC League Of Super Pets (2022) Review

Η DC ΛΕΓΕΩΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΟΥΠΕΡ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ

Κινούμενα Σχέδια,Επιστημονικής Φαντασίας,Κόμικ

Διάρκεια: 105'

 

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

  Αφού τα έβαλε με τον στρατηγό Ζοντ, τον Μπρέινιακ, τον Λεξ Λούθορ, έρχεται η ώρα για τον Σούπερμαν, να γονατίσει μπροστά στην απόλυτη μοχθηρία που ακούει στο όνομα... Λούλου! Ένα ινδικό χοιρίδιο με ίνδαλμα τον Λεξ Λούθορ, με ένα σχέδιο ικανό να διαλύσει την Λεγεώνα των Υπερηρώων. Η ιδιοφυής Λούλου ανακαλύπτει ότι ο πορτοκαλί κρυπτονίτης μπορεί να δώσει υπερδυνάμεις στα ζώα. Σύντομα λοιπόν φτιάχνει τη δική της ομάδα κακών κατοικίδιων και φυλακίζει την υπερηρωική ομάδα. Μόνη ελπίδα, ο Κρύπτο, ο σκύλος του Σούπερμαν και μερικά ακόμα κατοικίδια που βρέθηκαν με υπερδυνάμεις και είναι αποφασισμένα να τις χρησιμοποιήσουν για να βοηθήσουν τον κόσμο.

 Δεν χρειάζεται να περιμένεις πολλά από την συγκεκριμένη ταινία κινουμένων σχεδίων. Είναι αρκετή για να ικανοποιήσει τις μικρές ηλικίες και φροντίζει να έχει και πραγματάκια που θα κρατήσουν σε σχετικά καλό επίπεδο το ενδιαφέρον του μεγαλύτερου θεατή. Έχει φυσικά και αναφορές στο υπερηρωικό σύμπαν της DC, όπως για παράδειγμα η εναρκτήρια σκηνή, η οποία είναι βγαλμένη από τον Σούπερμαν του Ρίτσαρντ Ντόνερ.

 Η εικόνα είναι απλή και καθαρή, με έντονα χρώματα και όμορφα σχεδιασμένους χαρακτήρες. Υπάρχει διαφορετικός σχεδιασμός στους χαρακτήρες του Σούπερμαν, του Μπάτμαν, του Φλας, της Γουόντερ Γούμαν, του Άκουαμαν και του Σάιμποργκ, από αυτούς που έχουμε συνηθίσει, δίνοντας μερικούς πόντους στην ταινία, με τη λογική του ότι δεν προσπάθησαν να την ξεπετάξουν αλλά έγινε μια σχετική δουλειά πάνω στον σχεδιασμό των χαρακτήρων.

 Την παράσταση νομίζω ότι κλέβει ο Μπάτμαν (ειδικά στην ξενόγλωσση εκδοχή με τη φωνή του Κιάνου Ριβς) αλλά ο Κρύπτο και η παρέα του έχουν κι αυτοί την πλάκα τους. Δεν έχουν προφανώς μόνο πλάκα καθώς πάντα υπάρχει η διάθεση σε αυτές τις ταινίες να περνάνε μηνύματα γύρω από τη φιλία, την οικογένεια, την σχέση του ανθρώπου με τα ζώα και τη διαφορετικότητα αλλά κι αυτά τα θεωρώ αναμενόμενα και φαντάζομαι καλοδεχούμενα.

 Καλή πρόταση για κινηματογράφο! Πάρτε τα παιδιά σας, τα ανίψια, τα παιδιά των φίλων σας ή πάτε μόνοι σας στο κάτω-κάτω αν είστε φίλος της DC... Αν και τώρα που το σκέφτομαι ξανά ίσως να μην είναι καλή ιδέα ένας ενήλικος μόνος του σε ένα κινηματογράφο γεμάτο παιδιά, οπότε το παίρνω πίσω... Αν έχεις παιδιά πήγαινε, αν όχι και θέλεις να το δεις οπωσδήποτε, τότε βρες άλλο τρόπο...

 

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Filmy.gr

IMDB

The Flash (1990) TV Pilot

Είδος: Δράσης, Φαντασίας, Κόμικ

"Το κοινό του σήμερα δεν είναι εύκολο να παρακολουθήσει μια τηλεταινία υπερηρωικού θέματος του 1990. Τα εφέ έχουν προχωρήσει πάρα μα πάρα πολύ, οι απαιτήσεις ακόμα κι από αυτούς που ονομάζουμε τηλεοπτικούς ηθοποιούς έχουν αυξηθεί, ενώ τα υπερηρωικά κινηματογραφικά σύμπαντα έχουν αποκτήσει μυθικές διαστάσεις πια. Εξακολουθώ όμως να θεωρώ τη συγκεκριμένη τηλεταινία μια αρκετά καλή προσπάθεια στο είδος, έντιμη και γυρισμένη με μεράκι "

Σκηνοθεσία:Robert Iscove

Σενάριο:Danny Bilson,Paul De Meo

Παίζουν:John Wesley Shipp,
Amanda Pays,Alex Désert

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

 Σήμερα, παραμονή Πρωτοχρονιάς του 2019, πάμε πίσω στο χρόνο σχεδόν δέκα εννιά χρόνια για να  μιλήσουμε, όχι για μια κινηματογραφική ταινία, αλλά για ένα πιλοτικό επεισόδιο τηλεοπτικής σειράς. Επέλεξα να το κάνω αυτό σήμερα καθώς είναι η εποχή που σε όλους ξυπνά το παιδί που υπάρχει ακόμα μέσα μας, η εποχή που το Χριστουγεννιάτικο δέντρο και όλα τα καλούδια που πατροπαράδοτα υπάρχουν στα περισσότερα σπίτια αυτές τις ημέρες, μας φέρνουν θύμησες από τα παιδικά μας χρόνια. Ο τηλεοπτικός Φλας λοιπόν, με τη μορφή του Τζον Γουέσλι Σιπ, και το πιλοτικό του επεισόδιο αποτελεί μια τέτοια ιδιαίτερη ανάμνηση για εμένα.

  Ο Φλας, ο άνθρωπος αστραπή, βρήκε το δρόμο για τις τηλεοπτικές οθόνες λίγο μετά την εποχή της Μπατ-μανίας που εξαπλώθηκε στην Γη το 1989, με αφορμή τη μεγάλη ταινία του Τιμ Μπάρτον, Batman. Πίσω από τη μεταφορά του ανθρώπου αστραπή στην τηλεόραση, βρίσκονται οι Ντάνι Μπίλσον και Πολ Ντι Μίο, οι οποίοι δείχνουν φανερά την επιρροή που είχε η ταινία του Τιμ Μπάρτον πάνω στον τηλεοπτικό Φλας, φέρνοντας ακόμα και τον Ντάνι Έλφμαν να γράψει το μουσικό θέμα του υπερήρωα. Τα σκηνικά και η ατμόσφαιρα ακολουθούν τη λογική του Μπάτμαν, με το Σέντραλ Σίτι να είναι αρκετά σκοτεινό και βουτηγμένο στην ανομία, με το αποτέλεσμα να είναι αρκούντως ικανοποιητικό, δεδομένου μάλιστα και τον τηλεοπτικό προϋπολογισμό. Αρκετά καλά για την εποχή είναι επίσης τα εφέ, μην μπορώντας να φανταστώ καλύτερο τρόπο για εκείνα τα χρόνια να παρουσιάσεις έναν άνθρωπο που μπορεί να τρέχει με υπερφυσική ταχύτητα.

  Δεν επιθυμώ όμως να εστιάσουμε σε ολόκληρη τη σειρά αλλά μόνο στο πρώτο αυτό επεισόδιο, που μπορείς να παρακολουθήσεις τη γέννηση του ήρωα και να δεις για πρώτη φορά έναν από τους διασημότερους και πιο αγαπητούς κόμικ χαρακτήρες με σάρκα και οστά. Ως ταινία "origin" λοιπόν μια χαρά μου λειτουργεί ακόμα ο Φλας, με τις όποιες ατέλειες, τι οποίες σήμερα μπορείς να διακρίνεις με μεγαλύτερη ευκολία. Γύρω στο 1992, όμως, που θυμάμαι να βλέπω πρώτη φορά την ταινία στην τηλεόραση, σε κάποιον από τους τοπικούς σταθμούς της Κέρκυρας, που τότε παίζανε παράνομα βιντεοταινίες τα βράδια, ο Φλας έκανε αίσθηση. Μπορεί ως χαρακτήρες να μην έχουν κοινά με τον Μπάτμαν, όμως η διατήρηση της παρόμοιας αισθητικής (αν μπορείς να το πεις χωρίς να παρεξηγηθείς) με αυτήν της ταινίας του 1989 έδινε άλλον αέρα και κέρδισε μεγάλη μερίδα κοινού.

  Χρησιμοποιήθηκε μια λίγο πιο προσωπική, σκοτεινή ιστορία εκδίκησης, που μπορεί να μην είναι αυτό που ήθελαν ή θέλουν οι φίλοι του κόμικ χαρακτήρα αλλά δουλεύει πολύ περισσότερο και στο κοινό που δε γνωρίζει τον ήρωα. Ο Μπάρι Άλεν είναι ο πρωταγωνιστής, ο οποίος προέρχεται από οικογένεια αστυνομικών. Ο μπαμπάς αστυνομικός, ο μεγαλύτερος αδελφός το ίδιο, με λαμπρή καριέρα πίσω αλλά και μπροστά του σε ένα νέο σώμα που δημιουργήθηκε για να καταπολεμήσει μια συμμορία μοτοσικλετιστών που λεηλατούν την πόλη. Ο Μπάρι είναι κι αυτός αστυνομικός αλλά στο εγκληματολογικό και προσπαθεί από το πόστο του να βοηθήσει με στοιχεία που θα οδηγήσουν στη σύλληψη της συμμορίας κάτι που φαίνεται να συμβαίνει σύντομα καθώς ο Μπάρι ερευνώντας τα στοιχεία βρίσκει δείγμα που ανήκει σε πρώην αστυνομικό, συνεργάτη του αδελφού του, διωγμένο από το Σώμα και όλα οδηγούν σε αυτόν ως αρχηγό των κακοποιών. Το ίδιο βράδυ, ο Μπάρι μένει μέχρι αργά στο εργαστήριο, ένας κεραυνός χτυπάει το μέρος, τον ρίχνει σε ένα πάγκο γεμάτο με χημικές ουσίες και πέφτει αναίσθητος, για να συνέλθει την επόμενη μέρα στο νοσοκομείο και να ανακαλύψει μερικές ημέρες μετά ότι πλέον έχει υπεράνθρωπες δυνάμεις. Μπορεί να κινείται με απίστευτα μεγάλη ταχύτητα, να αναρρώνει και να επουλώνει πληγές πολύ πιο γρήγορα από ότι ένας φυσιολογικός άνθρωπος. Σύντομα ζητά τη βοήθεια μιας ειδικού από τα εργαστήρια ΣΤΑΡ για να μπορέσει να καταλάβει τι συμβαίνει και να απαλλαγεί από αυτό που του συμβαίνει όμως η μοίρα έχει άλλα σχέδια. Ο αδερφός του πέφτει νεκρός σε μια ενέδρα της συμμορίας των μοτοσικλετιστών και από εκείνο το βράδυ ο Μπάρι αποφασίζει να χρησιμοποιήσει της δυνάμεις του για να προστατεύσει τους ανθρώπους του Σέντραλ Σίτι. Ο Φλας κάνει την εμφάνιση του και τρομοκρατεί τους κακοποιούς ενώ παράλληλα έχει να αντιμετωπίσει και την αστυνομία, η οποία όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι υπέρ των τιμωρών που αποφασίζουν να πάρουν το νόμο στα χέρια τους.

  Το σενάριο και η πλοκή των Μπίλσον και Ντι Μίο είναι απλό και ξεκάθαρο, φτιάχνοντας μια αστυνομική περιπέτεια προσωπικής εκδίκησης με έναν υπερήρωα στο επίκεντρο. Δεν υπάρχει καμία ιδιαίτερη ανάλυση χαρακτήρων πέρα από βασικά στοιχεία για τους περισσότερους και λίγα παραπάνω πράγματα για τον πρωταγωνιστή και τον κακό, ενώ φροντίζουν να τονίσουν τη σχέση του Μπάρι με τον αδερφό του, ώστε να λειτουργήσει αυτό ως κύριο κίνητρο της απόφασης του Μπάρι να μεταμορφωθεί στον Φλας.

  Ο Τζον Γουέσλι Σιπ υποδύεται τον Μπάρι Άλεν/ Φλας και μας δίνει έναν συμπαθητικό χαρακτήρα και η αλήθεια είναι ότι του πάει αρκετά η στολή του υπερήρωα, μια στολή που είναι στα όρια του υπερβολικού, λόγω της απόφασης να τοποθετήσουν ψεύτικους μύες στα περισσότερα σημεία, κάτι που βέβαια φροντίζουν να εξηγήσουν με κάποιο τρόπο κατά τη διάρκεια της ταινίας. Ο Γουέσλι Σιπ ωστόσο δείχνει άνετος μέσα στη στολή και οπτικά μοιάζει ιδανικός Φλας. Ερμηνευτικά δεν το είχε βρει ακόμα όσο στην πορεία της σειράς (όχι ότι ερμήνευσε κάτι που χρειάστηκε υποκριτικό όγκο...) αλλά ακολουθώντας τη λογική της εποχής και το τηλεοπτικό πεδίο στο οποίο κινείται, μπορώ να κατανοήσω γενικότερα τις υποκριτικές οδηγίες που λάμβαναν οι ηθοποιοί.

  Η σκηνή που είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική της ταινίας είναι σαφώς η πρώτη εμφάνιση του Φλας με την πλήρη στολή του. Οι μοτοσικλετιστές βγαίνουν για εξόρμηση στην πόλη κι δυο χέρια με κόκκινα γάντια τους αποδεκατίζουν για να αποκαλυφθεί σε λίγα λεπτά μπροστά στο κοινό ο ήρωας με την κόκκινη στολή και τα χρυσά διακριτικά της αστραπής!

  Το κοινό του σήμερα δεν είναι εύκολο να παρακολουθήσει μια τηλεταινία υπερηρωικού θέματος του 1990. Τα εφέ έχουν προχωρήσει πάρα μα πάρα πολύ, οι απαιτήσεις ακόμα κι από αυτούς που ονομάζουμε τηλεοπτικούς ηθοποιούς έχουν αυξηθεί, ενώ τα υπερηρωικά κινηματογραφικά σύμπαντα έχουν αποκτήσει μυθικές διαστάσεις πια. Εξακολουθώ όμως να θεωρώ τη συγκεκριμένη τηλεταινία μια αρκετά καλή προσπάθεια στο είδος, έντιμη και γυρισμένη με μεράκι από τον Ρόμπερτ Άισκοουβ, σκηνοθέτη με μεγάλη εμπειρία ήδη στο χώρο της τηλεόρασης. Οι Μπίλσον και Ντι Μίο βάζουν στο σενάριό τους "δωράκια" για τους φίλους και γνώστες των κόμιξ του ήρωα σε διάφορα σημεία ενώ είναι φανερό ότι είχαν ιδέες για να πάνε κάπου την ιστορία στη συνέχεια της σειράς αλλά για διάφορους λόγους δεν τα κατάφεραν, παρότι σήμερα η σειρά επανεκτιμάται από πολλούς.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
PopCorn

IMDb

Justice League (2017)

Είδος: Κόμικ, Φαντασίας, Περιπέτεια

"Το κομμάτι που υπερκαλύπτει τα πάντα είναι οι στιγμές που όλα τα μέλη της Λίγκας είναι στην οθόνη. Στιγμές που όλοι οι κόμικ φίλοι θα παρακολουθούν έτοιμοι να δακρύσουν, ξεχνώντας οποιοδήποτε αρνητικό έχουν εντοπίσει μέχρι τότε."

Σκηνοθεσία:Zack Snyder

Σενάριο:Chris Terrio,Joss Whedon

Παίζουν:Ben Affleck,Gal Gadot,
Jason Momoa

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

 Ας αρχίσουμε με τα βασικά και τι πιο βασικό από την απάντηση στην ερώτηση: "Σου άρεσε το Justice League;" Αν πρέπει να απαντήσω μονολεκτικά, τότε απαντάω με ένα μεγάλο, χαμογελαστό "ναι"! Ένας άνθρωπος που έχει μεγαλώσει σκιτσάροντας συνεχώς τους υπερήρωες της DC και περνώντας ώρες διαβάζοντας οποιοδήποτε κόμικ με τις περιπέτειές τους έπεφτε στα χέρια του, δε μπορεί να μην αντιληφθεί το μεγαλείο στιγμών που υπάρχουν μέσα στο κατακρεουργημένο αυτό κόμικ κινηματογραφικό δημιούργημα. Ένας άνθρωπος όμως που δεν γνωρίζει τους ήρωες και που δε θα μπει στη διαδικασία να δει πίσω από το περίεργο μοντάζ και την εμφανή έλλειψη συνδετικών σκηνών, δε νομίζω ότι θα έχει την ίδια αντίληψη για το φιλμ. Άρα, μια άποψη που θα μπορούσε να συνοδεύει το φιλμ είναι ότι αν σου αρέσουν οι ταινίες με υπερήρωες, τότε η Justice League θα σε διασκεδάσει. Αν είσαι κάπου στη μέση ή δε σου αρέσουν οι ταινίες με υπερήρωες, τότε δεν υπάρχει πιθανότητα να βρεις τίποτα στην ταινία.

  Η αλήθεια είναι ότι δεν θέλω να γράψω πολλά για το φιλμ του Σνάιντερ γιατί θεωρώ για άλλη μια φορά ότι δεν βλέπω το δημιούργημά του ολοκληρωμένο και μάλλον ελαφρώς διαφορετικό από αυτό που ήταν πριν λίγο καιρό. Σκηνές από τα τρέιλερ δεν υπάρχουν στο φιλμ, ενώ περίεργα περάσματα γίνονται από τη μια σκηνή στην άλλη, κάνοντας το θεατή να νιώθει ότι υπάρχει πρόβλημα στην κόπια. Υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερα σημεία στο φιλμ που αυτό γίνεται εμφανές ακόμα και στον απαίδευτο θεατή. Αν πρέπει να κρίνεις αυτό που βλέπεις τότε, ναι, το φιλμ είναι εμφανέστατα ασύνδετο σε σημεία αλλά γρήγορο, διασκεδαστικό και ποτισμένο με δόσεις νοσταλγίας ανά στιγμές.

  Το κομμάτι που υπερκαλύπτει τα πάντα είναι οι στιγμές που όλα τα μέλη της Λίγκας είναι στην οθόνη. Στιγμές που όλοι οι κόμικ φίλοι θα παρακολουθούν έτοιμοι να δακρύσουν, ξεχνώντας οποιοδήποτε αρνητικό έχουν εντοπίσει μέχρι τότε. Ο Μπάτμαν του Άφλεκ εξακολουθεί να είναι καλός αλλά όχι όσο επιβλητικός ήταν στο προηγούμενο φιλμ. Η Γκαλ Γκαντότ μοιάζει ιδανική Γουόντερ Γούμαν, ενώ ο Φλας με τη μορφή του Έζρα Μίλερ είναι ένα κλικ μπροστά από τους Άκουαμαν και Σάιμποργκ, με τον τελευταίο να είναι ένας χαρακτήρας που φαίνεται να έχει ενδιαφέρουσα ιστορία να ειπωθεί, ενώ καλή δουλειά έχει κάνει κι ο Ρέι Φίσερ, που τον υποδύεται.

  Ο κακός της υπόθεσης είναι ο Στέπενγουλφ και  είναι ένα πλάσμα που απεικονίζεται με ψηφιακή μορφή και τη φωνή του δανείζει ο Ιρλανδός, Κίραν Χάιντς. Όχι κάτι ιδιαίτερο. Ένας κλασικός κακός για το είδος.

  Ο Στέπενγουλφ, γνωρίζοντας ότι πια ο Σούπερμαν είναι νεκρός, εισβάλει στη Γη με τη στρατιά του για να την κατακτήσει και να την μετατρέψει σε ένα τοπίο Αποκάλυψης, όπως ο πλανήτης του. Για να γίνει αυτό χρειάζεται τα τρία Μητρικά Κουτιά, κουτιά που περιέχουν ενέργεια που δίνει τεράστια δύναμη στον κάτοχό τους. Το ένα βρίσκεται στη Θεμισκύρα και φυλάσσεται από τις Αμαζόνες, το δεύτερο στην Ατλαντίδα και το τρίτο δε γνωρίζει κανείς. Τα κουτιά βρέθηκαν στη Γη καθώς πριν πολλά χρόνια ο Στέπενγουλφ είχε επιχειρήσει ξανά να την κατακτήσει αλλά απέτυχε χάρη στη συνεργασία Αμαζόνων, Ατλάντιων και θνητών. Ο Μπάτμαν καταλαβαίνει ότι έρχεται ένα παντοδύναμος εχθρός και για να τον αντιμετωπίσει προσπαθεί να φτιάξει μια ομάδα φτιαγμένη από υπερανθρώπους, που μπορούν να αντισταθούν στον εξωγήινο κατακτητή. Μπορούν όμως χωρίς τον Σούπερμαν να αντισταθούν; Για να δούμε.

  Το σημαντικότερο μειονέκτημα του φιλμ είναι για μένα ο τρόπος που επανέρχεται ο Σούπερμαν. Υπήρχαν πολλοί και πολύ καλύτεροι τρόποι να γίνει αυτό, ώστε να δώσεις επικές διαστάσεις σε αυτή την επιστροφή. Το φιλμ ωστόσο κάνει μια αρκετά περίεργη επιλογή, βάζοντας τους ήρωες σε μια παράξενη, σχεδόν κωμική κατάσταση ενώ φαίνεται να ξεχνά την τελευταία σκηνή του Batman V Superman: Dawn of Justice, αυτή που φαίνεται κάτι να συμβαίνει στο φέρετρο του Κλαρκ/ Σούπερμαν.

  Αν ζητούσατε φως και χιούμορ στο σύμπαν της DC, εδώ θα το βρείτε σε αφθονία ενώ γενικά το τελικό αποτέλεσμα είναι διασκεδαστικό αλλά βεβιασμένο. Χιούμορ που μοιάζει πολλές φορές να μην κολλάει με τους ήρωες, ήρωες που δεν προλαβαίνουμε να κατανοήσουμε, ένα σωρό σκηνές που μοιάζει να πετάχτηκαν στα σκουπίδια και αποφάσεις που δεν έχουν λογική ακολουθία στην πορεία, όλα θυσιάζονται πολλές φορές για να υπάρξει ανάλαφρος τόνος στο φιλμ. Παρ' ολ' αυτά, σαν φίλος των κόμιξ θα έβαζα 3/4 αστεράκια αλλά αν πρέπει να κρίνω το κινηματογραφικό δημιούργημα θα κατέληγα στο 2,5/4. Απόλυτα δίκαιος όμως θα νιώσω μόνο αν δω μια ακόμη extended cut από τον Ζακ Σνάιντερ. Περισσότερα λοιπόν, στο μέλλον.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

IMDb

Justice League posters και το υποτιτλισμένο τρέιλερ!

Η Tanweer κυκλοφόρησε τα Ελληνικά posters για τη Justice League ενώ δυο μέρες μετά την κυκλοφορία του τελευταίου τρέιλερ μπορούμε να δούμε και την υποτιτλισμένη εκδοχή. Ρίξτε μια ματιά!

Δες το trailer για τη Justice League

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

Μετά τα teasers για τον κάθε χαρακτήρα της Justice League η Warner Bros κυκλοφόρησε σήμερα το πολυαναμενόμενο τρέιλερ για το φιλμ που έρχεται το Νοέμβριο.

 Γεμάτος από την αποκαταστημένη του πίστη στην ανθρωπότητα και έχοντας εμπνευστεί από την ανιδιοτελή πράξη του Σούπερμαν, ο Μπρους Γουέην επιστρατεύει τη βοήθεια της νέας συμμάχου του, Πριγκίπισσας Νταϊάνα, αναζητώντας τους υπόλοιπους υπεράνθρωπους, για να αντιμετωπίσουν έναν ακόμη μεγαλύτερο εχθρό.

Θεαματικό, στους ίδιους οπτικά τόνους με το Batman V Superman αλλά με μεγαλύτερη διάθεση για χιούμορ και ροκ ρυθμούς είναι το νέο τρέιλερ της Justice League. Ο Μπάτμαν με τη νέα του στολή, ο Φλας μας δείχνει μερικές από τις ικανότητες του, ο Άκουαμαν μοιάζει αρκετά αλάνι, ο Σάιμποργκ φαίνεται κι αυτός επιβλητικός ενώ και η Γουόντερ Γούμαν παίρνει ακόμα περισσότερο πάνω της. Την εμφάνισή του κάνει και ο Επιθεωρητής Γκόρντον στο τέλος του τρέιλερ, με τη μορφή του Τζ. Κ. Σίμονς, ενώ υπάρχουν αρκετά πραγματάκια που θα βρουν οι φίλοι των κόμιξ της DC να κουβεντιάσουν και να αναλύσουν.