Trailer's Time: Jurassic World Dominion (2022)

 

 

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

  Έφτασε και το τρέιλερ για την ολοκλήρωση της νέας τριλογίας του Jurassic Park. Εκτός από θεαματικό είναι και γεμάτο δόσεις νοσταλγίας και κλείνει το μάτι αρκετές φορές στην πρώτη ταινία, του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Δεν είμαι σίγουρος ότι αυτό θα λειτουργήσει, καθώς από νοσταλγία και κλείσιμο ματιών σε αρχικές ταινίες του εκάστοτε franchise έχουμε γεμίσει τελευταία αλλά ομολογουμένως το τρέιλερ με κέρδισε και ναι ψήνομαι να δω αυτή την συνέχεια.

 Ο Σαμ Νιλ, η Λόρα Ντερν και ο Τζεφ Γκόλντμπλουμ επιστρέφουν και αυτό μόνο στα υπέρ μπορεί να προστεθεί, αρκεί η επιστροφή τους να είναι ουσιαστική και το σενάριο να τους δώσει πράγματα να κάνουν. 

 Από την πρώτη σκηνή του τρέιλερ πάντως χαμογέλασα αφού η εικόνα του Κρις Πρατ καβάλα στο άλογο, να τρέχει ανάμεσα στους δεινόσαυρους, σε χιονισμένο τοπίο, μου βγάζει κάτι από κόμικ και Valley of Gwangi.

Jurassic World: Fallen Kingdom (2018)

Είδος: Επιστημονικής Φαντασίας, Δράσης

"Μια θεαματική, διεκπεραιωτική αρπαχτή ήταν στην ουσία το Fallen Kingdom. Μια αρπαχτή που βρίσκεται αν δεν κάνω λάθος πάρα πολύ ψηλά στη λίστα των πιο επιτυχημένων εισπρακτικά ταινιών όλων των εποχών, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται αυτό για ένα φιλμ που δεν είναι από τα καλύτερα της σειράς."

JURASSIC WORLD:
ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΕΠΕΣΕ

Σκηνοθεσία: J.A. Bayona

Σενάριο:Derek Connolly,Colin Trevorrow

Παίζουν:Chris Pratt,
Bryce Dallas Howard,Rafe Spall

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

Κυρίες και κύριοι, έχουμε νέο διεκδικητή στον τίτλο της χειρότερης ταινίας στη σειρά του Jurassic Park! Το Jurassic Park III αισθάνεται πολύ κοντά την ανάσα του Fallen Kingdom που απειλεί να πάρει τη θέση του παρά τα εντυπωσιακότατα ψηφιακά εφέ και την προσεγμένη παραγωγή του. Θεωρούσα ότι δύσκολα θα είχε αυτή η σειρά σήμερα μια κακή ταινία στο ενεργητικό της, όμως το Fallen Kingdom έχει πολλά από αυτά τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν μια κακή ταινία.

  Τρία χρόνια μετά τα γεγονότα του Jurassic World επιστρέφουμε στη νήσο Νούμπλαρ. Το πάρκο έχει κλείσει αλλά οι δεινόσαυροι είναι ακόμα εκεί και κινδυνεύουν με αφανισμό καθώς έχει ξυπνήσει το ηφαίστειο του νησιού. Πρώην συνεργάτης του ιδρυτή του Πάρκου, Τζον Χάμοντ, επικοινωνεί με την Κλερ Ντέρινγκ, η οποία έχει ξεκινήσει εκστρατεία για τη σωτηρία των δεινοσαύρων, και τη χρηματοδοτεί για να πάει στον νησί μαζί με τον εκπαιδευτή των ζώων, Όουεν Γκρέιντι. Εκεί υπάρχει ένα επιτελείο που θα φροντίσει για τη μεταφορά των περισσότερων ζώων σε ασφαλές μέρος, στην Αμερική. Η Κλερ και ο Όουεν δεν αργούν να ανακαλύψουν ότι σκοπός του χρηματοδότη δεν ήταν ακριβώς η σωτηρία των ζώων αλλά η ανεύρεση του DNA του Ιντόμινους Ρεξ και η δημιουργία ενός νέου δεινοσαύρου, ικανό να χρησιμοποιηθεί ως όπλο και να πουληθεί στους ενδιαφερόμενους. Παράλληλα μεταφέρονται και μερικά ακόμα είδη δεινοσαύρων καθώς μερικά εκατομμύρια παραπάνω στη μαύρη αγορά, δεν θα ήταν κι άσχημα. Οι δεινόσαυροι λοιπόν μεταφέρονται στην Αμερική και η Κλερ με τον Όουεν προσπαθούν να σταματήσουν την καταστροφική αυτή επιχείρηση.

  Το φιλμ που σκηνοθέτησε ο J.A. Bayona έχει τρία πολύ καλά στοιχεία: καλή φωτογραφία, εξαιρετικά εφέ και μερικές πολύ καλές σκηνές δράσης και αγωνίας. Τίποτα από όλα αυτά όμως δεν το μετατρέπει σε μια καλή ταινία, γιατί δεν υπάρχει το απαραίτητο σενάριο, η πλοκή που οδηγεί την κάθε ταινία κάπου. Οι δεινόσαυροι μεταφέρονται χωρίς καμία λογική από το νησί σε μια έπαυλη (!) και φυλάσσονται στα υπόγεια (!!) έως ότου γίνει η δημοπρασία τους! Ναι, δεινόσαυροι μπαίνουν σε κλουβιά στο υπόγειο μιας έπαυλης μόνο και μόνο για να γίνει αυτό που γίνεται στο φινάλε και να γυρίσει ο Τρεβόροου το φιλμ που ήθελε πάντα να γυρίσει. Κοινώς, το Fallen Kingdom είναι μια ταινία που αναλαμβάνει απλώς να μεταφέρει τους δεινόσαυρους από το νησί στην Αμερική, με όσο πιο ανώδυνο τρόπο γίνεται για τη σειρά. Εισπρακτικά το κατάφερε και με το παραπάνω, οπότε όλοι ικανοποιημένοι στη Universal και πάμε για το τελικό μέρος του Jurassic World σε λίγα χρόνια, το οποίο, παρά την απογοήτευσή μου από αυτό το δεύτερο μέρος, ομολογώ ότι μου κεντρίζει την περιέργεια και θα περιμένω με ενδιαφέρον.

  Πίσω στο Fallen Kingdom τώρα και στον σκηνοθέτη του, J.A. Bayona, ο οποίος είναι ένας άνθρωπος που φανερά αγαπά το σινεμά τρόμου και το γοτθικό στοιχείο. Μέσα στο σεναριακό αχταρμά της ταινίας, αυτό είναι φανερό με αρκετές σκηνές οι οποίες στην πλειοψηφία τους ήταν καλά στημένες και γοητευτικά κινηματογραφημένες αλλά έρχονταν σε πλήρη αντίθεση με την ιδεολογία των πρωταγωνιστών και κανένα ρόλο δεν έπαιζαν στην δράση της ταινίας. Τι εννοώ με αυτά: στο πρώτο σκέλος που αφορά την ιδεολογία των πρωταγωνιστών, έχουμε τους ήρωες που προσπαθούσαν να βοηθήσουν τα ζώα να επιζήσουν. Ο σκηνοθέτης όμως παρουσιάζει τα ζώα σαν τέρατα σε κάθε σκηνή που του δίνεται η ευκαιρία, αφήνοντας ξεκρέμαστους τους πρωταγωνιστές του. Στο δεύτερο σκέλος, έχουμε τις πολύ καλές σκηνές που στήνει ο σκηνοθέτης, που είναι αρκετές, αλλά καμία δεν προσφέρει τίποτα ουσιαστικό στην πλοκή μας. Αναφορές στις πρώτες ταινίες και στον Σπίλμπεργκ, ατμόσφαιρα τρόμου και παραμυθιού αλλά ουσία σε τίποτα από όλα αυτά. Υπάρχει μία σκηνή που θεωρώ ότι εκεί τέλειωσε ουσιαστικά αυτή η ταινία, εκεί άφησε πίσω οτιδήποτε ενδιαφέρον υπήρχε και είναι μάλιστα συμβολική και ίσως η πιο όμορφα δοσμένη. Όταν το πλοίο αφήνει το νησί που καταστρέφεται από το ηφαίστειο, στο λιμάνι υπάρχει ένας βραχιόσαυρος (ο πρώτος δεινόσαυρος που είδε ο Άλαν Γκραντ στην πρώτη ταινία) ο οποίος δεν έχει πουθενά να πάει και μέσα στους καπνούς και στη λάβα βλέπουμε τη σκιά του να σηκώνεται στα δύο πόδια, ως αναφορά στην ταινία του Σπίλμπεργκ, και η σεκάνς τελειώνει με τον προφανή θάνατό του. Εκεί τελείωσε οτιδήποτε ουσιαστικό είχε να κάνει η ταινία.

  Οι χαρακτήρες των Κρις Πρατ και Μπράις Ντάλας Χάουαρντ επανέρχονται κι εδώ το σενάριο καταφέρνει να κάνει και τον Πρατ αδιάφορο ενώ η Ντάλας προάγεται από ενοχλητική- στην πρώτη ταινία- απλώς σε αδιάφορη. Ο νεαρός και η νεαρά που παίζουν τους βοηθούς της Χάουαρντ ξεχνιούνται κι αυτοί σύντομα, με την κοπελιά να είναι ωστόσο η πιο διακριτική ίσως παρουσία της ταινίας, ενώ έχουμε και τον απαραίτητο κακό στρατιωτικό, που υποδύεται ο Τεντ Λεβάιν, που περιμένεις να είναι καρικατούρα αλλά εδώ παραείναι. Τον κακό της υπόθεσης αναλαμβάνει να υποδυθεί ο Ραφ Σπαλ, ο οποίος τι να κάνει κι αυτός, παίζει με ότι του δώσανε, όπως και ο Τζέιμς Κρόμγουελ, ο Τόμπι Τζόουνς (αυτός κι αν είναι καρικατούρα) και ο Τζεφ Γκόλντμπλουμ, που επιστρέφει αλλά για πολύ πολύ λίγο, μόνο για να ξεκινήσει και να κλείσει την ταινία.

  Μια θεαματική, διεκπεραιωτική αρπαχτή ήταν στην ουσία το Fallen Kingdom. Μια αρπαχτή που βρίσκεται αν δεν κάνω λάθος πάρα πολύ ψηλά στη λίστα των πιο επιτυχημένων εισπρακτικά ταινιών όλων των εποχών, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται αυτό για ένα φιλμ που δεν είναι από τα καλύτερα της σειράς. Τέλος πάντων, αυτό ήταν το Fallen Kingdom και πάει πέρασε. Σειρά έχει το τρίτο μέρος που επανέρχεται ο Τρεβόροου να σκηνοθετήσει καθώς είχε δηλώσει ξεκάθαρα ότι σε αυτό στόχευε. Το Jurassic World γίνεται πραγματικότητα στο φινάλε αυτή της ταινίας (Ουπς! Σπόιλερ!) και μένει να δούμε πως θα τελειώσει αυτή την τριλογία.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

IMDb

Jurassic World (2015)

Είδος : Περιπέτεια, Επιστημονικής Φαντασίας

Σκηνοθεσία:Colin Trevorrow
Σενάριο:Colin Trevorrow,Rick Jaffa,
Amanda Silver,Derek Connolly
Παίζουν:Chris Pratt,
Bryce Dallas Howard,Vincent D'Onofrio

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Βρισκόμαστε 22 χρόνια μετά τα γεγονότα του Τζουράσικ Παρκ και πλέον το πάρκο που ο Τζον Χάμοντ ονειρεύτηκε λειτουργεί κανονικά στη νήσο Νούμπλα, όπως είχε σχεδιαστεί. Τουρίστες από όλο τον κόσμο συρρέουν στο νησί για να θαυμάσουν τους δεινόσαυρους και ο νέος ιδιοκτήτης του πάρκου ζητά ακόμα μεγαλύτερα και πιο τρομακτικά ζώα, για να αυξήσει τους επισκέπτες του νησιού. Αποτέλεσμα είναι η δημιουργία ενός υβριδίου δεινοσαύρου, με την ονομασία Ιντόμινους Ρεξ. Το νέο δημιούργημα, δεν αργεί να αναζητήσει την ελευθερία του, θέτοντας σε κίνδυνο εκατοντάδες κόσμου που βρίσκονται στο νησί. Οι προσπάθειες να εντοπιστεί και να αιχμαλωτιστεί ο δεινόσαυρος αρχίζουν, όμως, δεν αρκεί μόνο η ανθρώπινη προσπάθεια...  

ΑΠΟΨΗ: -Το πάρκο άνοιξε επίσημα πια και όλα είναι υπό έλεγχο, αφού το προσωπικό είναι άριστα εκπαιδευμένο και έχει παρακολουθήσει και τις τρεις προηγούμενες ταινίες της σειράς. Μπορεί τα ζώα να είναι περισσότερα, μπορεί να υπάρχει ένα άκρως επιθετικό και αιμοβόρο (και πολλά άλλα είναι αλλά θα τα δείτε στο φιλμ...) αλλά δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας. Έχουμε τεράστιους ηλεκτροφόρους φράκτες, έχουμε τεράστια όπλα, έχουμε και εκπαιδευμένους ράπτορες-λαγωνικά με τζιμάνι τύπο για αρχηγό τους, έχουμε λάβει κάθε μέτρο ασφαλείας που μπορείτε να φανταστείτε, οπότε καθίστε αναπαυτικά και απολαύστε τη βόλτα σας.

-Συγγνώμη, μαντάμ, αλλά τότε γιατί τη γυρίσατε;

-Ποιά, κύριε; Δε σας καταλαβαίνω;

-Την ταινιούλα, κυρία μου, γιατί τη γυρίσατε; Άματις είναι να μην έχουμε κάνα βεινόσαυρο να κυνηγάει τίποτα τυπάδες, να κόβει και καμιά δαγκωματιά και να κρύβονται και τίποτα πιτσιρίκια σε κουζίνες, για να μην τα βρουν οι γάτορες...

-Ράπτορες, κύριε...

-Ναί, μωρέ, 'ντάξει... Γράπτορες... Άμα δεν έχει και γράπτορες να κυνηγάνε και κάνα μεγάλο, σαν εκείνο που το τελείωσαν νωρίς στο Τζουράσι το 3, εκείνο που το λέγαν σαν το σκύλο, τον επιθεωρητή, την παλιά τη σειρά... Κατάλαβες...

-...

-Ώχου! Ντάξει... Τέσπα... Πιάσε δυο μπιρόνια και ένα μεγάλο προπ-κον και ξεκίνα τη κι ό,τι κάτσει... Έτσι κι αλλιώς με ντούο φορ ουάν μπήκα! Σάκερς!

  Και μετά από αυτό, προχωράμε κανονικά, μπαίνοντας κατευθείαν στο ψητό! Ναι, το διασκέδασα στο Jurassic World! Το φιλμ του Τρεβόροου ήταν αρκετά καλό! Παίρνοντας στοιχεία από τα δύο πρώτα φιλμ, ο Τρεβόροου μας δίνει μια γρήγορη περιπέτεια, με λίγο κόμικ χαρακτήρα, χωρίς να το παίρνει ιδιαίτερα σοβαρά το όλο θέμα της. Κάνει στην ουσία αυτό που δεν ήθελε να κάνει ο περσινός Γκοτζίλα. Δεν είναι σκοτεινό φιλμ. Έχει χιούμορ και αρκετές φορές θυμίζει το χιούμορ του Σπίλμπεργκ, παραπέμποντας έτσι στο αρχικό φιλμ των δεινοσαύρων. 

  Ο Τρεβόροου και οι υπόλοιποι συντελεστές φροντίζουν να φτιάξουν ένα φιλμ, που δείχνει τη σύνδεση του με την υπόλοιπη σειρά. Υπάρχουν αρκετά κρυμμένα δωράκια για τους φίλους του Τζουράσικ Παρκ, όπως π.χ. ένα βιβλίο του Ίαν Μάλκολμ που βλέπουμε δύο φόρες στην οθόνη μας. Το αυθεντικό μουσικό θέμα του Τζον Γουίλιαμς χρησιμοποιείτε κι εδώ ιδανικά εκεί που χρειάζεται, στο πρώτο εναέριο πλάνο του πάρκου. 

  Η σεναριακή ιδέα για ένα μεγαλύτερο, διαφορετικό δεινόσαυρο λειτουργεί ικανοποιητικά για το φιλμ, σε συνδυασμό με δύο κλασικούς πρωταγωνιστές τον παλιότερων ταινιών, τους οποίους επαναφέρουν εδώ ιδανικά οι συντελεστές του φιλμ. Τόσο ο Τυραννόσαυρος όσο και οι ράπτορες παίζουν κεντρικό ρόλο κι εδώ. Ιδιαίτερα οι δεύτεροι! Μπορεί η ιδέα με τους εκπαιδευμένους ράπτορες να μοιάζει αρχικά χαζή αλλά ομολογώ ότι στην ταινία δίνει έναν άλλο αέρα, όταν παίρνει για τα καλά μπροστά, στο δεύτερο μισό. Όλο αυτό λειτουργεί καλά, γιατί ξαναλέω ότι στο φιλμ υπάρχει μια γενικότερη κόμικ αισθητική. Η στιγμή της νυχτερινής εφόδου στο δάσος, με τον Πρατ στη μηχανή του και τους ράπτορες δίπλα του έχει κάτι από καρτούν των '80ς!

  Αυτό που με κούρασε ελαφρώς στο Jurassic World ήταν η χρήση των οπτικών εφέ. Υπερβολική χρήση ακόμα και σε στιγμές που δεν υπάρχουν δεινόσαυροι στην οθόνη. Δεν υπήρχε λόγος για τόσο μεγάλη χρήση CGI. Είναι στιγμές που το φιλμ φορτώνεται υπερβολικά και σε συνδυασμό με τη γρήγορη κίνηση της κάμερας, κάτι ακόμα που δε θεωρώ έξυπνο από τους νέους κινηματογραφιστές, κουράζει αρκετά το μάτι του θεατή. 

  Οι ανθρώπινοι χαρακτήρες δεν έχουν να πουν κάτι ιδιαίτερο αλλά τα πράγματα είναι καλά ερμηνευτικά. Για όλους εκτός από την Μπράις Ντάλας Χάουαρντ, η οποία έμοιαζε έξω από τα νερά της. Ο Πρατ ανετότατος, ο Βίνσεντ Ντ' Ονόφριο καλός παρότι παίζει τον κλισέ χαρακτήρα του στρατιωτικού που ... όσοι κατάλαβαν, κατάλαβαν. Εδώ που τα λέμε, τα ίδια λέγανε οι Έμπερτ και Σίσκελ 22 χρόνια πριν για το πρώτο φιλμ (ανύπαρκτοι χαρακτήρες κλπ), κάτι που ελάχιστα κόστισε σε εκείνο το φιλμ, ελάχιστα κοστίζει και σε αυτό. 

  Η μαγεία εκείνου του πρώτου φιλμ δεν είναι δυνατό να υπάρξει ξανά και είναι άδικη η υπερβολική σύγκριση των δύο φιλμ. Τότε το Τζουράσικ Παρκ ήταν μια ταινία επανάσταση για το χόρο των ψηφιακών εφέ και με αρκετά θετικά στοιχεία από πλευράς κλασικής κινηματογράφησης. Τώρα, το Jurassic World είναι μια θεαματική, διασκεδαστική περιπέτεια, που διατηρεί το ηθικό δίλημμα του αν έχει το δικαίωμα ο άνθρωπος να το παίζει Θεός, χωρίς να ξεφεύγει σε σοβαροφανή μονοπάτια. Αυτός ήταν και ο κυριότερος λόγος που το εκτίμησα.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

Jurassic Park Trilogy (1993-2001)

Ολοκληρώσαμε και την επαναπροβολή των τριών πρώτων ταινιών του Τζουράσικ Παρκ! Μια μέρα πριν την πρεμιέρα του Jurassic World σας έχω μια συγκεντρωτική ανάρτηση και των τριών ταινιών, έτσι για να μην παιδεύεστε...

1. Jurassic Park

ΤΖΟΥΡΑΣΙΚ ΠΑΡΚ
Σκηνοθεσία:Steven Spielberg
Σενάριο:Michael Crichton,
David Koepp
Παίζουν:Sam Neill,
Laura Dern,Jeff Goldblum

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο δισεκατομμυριούχος Τζον Χάμοντ έχει φτιάξει ένα θεματικό πάρκο σε ένα νησί κοντά στην Κόστα Ρίκα, με ζωντανούς δεινόσαυρους, τους οποίους δημιούργησε από το DNA που βρήκε στο αίμα κουνουπιού, παγιδευμένου σε απολιθωμένη ρητίνη! Εκεί θα μεταφέρει δύο παλαιοντολόγους, έναν μαθηματικό, ένα δικηγόρο αλλά και τα δύο εγγόνια του, ζητώντας την έγκριση των επιστημόνων για τη λειτουργία του πάρκου. Ο υπεύθυνος των ηλεκτρονικών συστημάτων του πάρκου χρηματίζεται από αντίπαλη εταιρεία γενετικής για να βγάλει τα έμβρυα των δεινοσαύρων από το νησί και προσπαθώντας να ξεφύγει κλείνει όλα τα συστήματα ασφαλείας του νησιού. Τώρα τίποτα δε μπορεί να ελέγξει τους δεινόσαυρους. 

ΑΠΟΨΗ: Ήταν Φθινόπωρο του 1993. Ψιλόβρεχε αλλά στα σκαλιά του κινηματογράφου Παλλάς στην Κέρκυρα, ήταν μαζεμένο ένα απίστευτο πλήθος κόσμου. Εκεί κι εγώ με το Σπύρο, τον κολλητό από εκείνα τα χρόνια, και με τη συνοδεία της μαμάς καθότι ήμασταν γύρω στα δέκα τότε, περιμένουμε στην ουρά ανυπόμονα για να πάρουμε το εισιτήριο γι αυτό το νέο θεματικό πάρκο που είχε ανοίξει τις πύλες του λίγο καιρό πριν και που όλοι μιλούσαν εκστασιασμένοι γι αυτό που είχαν παρακολουθήσει εκεί!

  Αργήσαμε αλλά μπήκαμε. Τα φώτα έσβησαν και αυτό ήταν. Λίγα λεπτά μετά και με την εμφάνιση των πρώτων δεινοσαύρων στην οθόνη, ολόκληρο το σινεμά έβγαζε επιφωνήματα θαυμασμού. Πολλοί αισθάνθηκαν το ίδιο δέος με αυτό του Δρος Γκραντ όταν τους αντίκρισε πρώτη φορά και ένιωσε να χάνει τη Γη κάτω από τα πόδια του ενώ πολλοί μιμήθηκαν τον Ίαν Μάλκολμ αναφωνώντας: "You did it. You crazy son of a bitch, you did it." Εγώ, απλώς δεν ξαναμίλησα μέχρι το τέλος του φιλμ.

  Είκοσι δύο χρόνια μετά, σίγουρα δε μπορώ να δω το δημιούργημα του τεράστιου Στίβεν Σπίλμπεργκ με τα ίδια μάτια καθώς, πρώτον δεν είμαι πια μικρό παιδί αλλά λίγο μεγαλύτερο παιδί και δεύτερον, από το 1993 μέχρι σήμερα είδα κι άλλους δεινόσαυρους στην οθόνη, είδα εξωγήινους να επιτίθενται στη Γη, είδα τη Γη να καταστρέφεται από μετεωρίτες, από παγετώνες, από σεισμούς. Σχεδόν καμία φορά βέβαια δεν είχε τη μαγεία που του Τζουράσικ Παρκ, όμως, δυστυχώς το μάτι μου εξοικειώθηκε στα οπτικά εφέ, τα οποία χρόνο με το χρόνο γίνονταν όλο και καλύτερα. Το φιλμ του Σπίλμπεργκ ήταν, όμως, για την εποχή του επαναστατικό. Έδειξε πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί η τεχνολογία κατάλληλα και να μεταφέρει το θεατή ολοκληρωτικά σε νέα μέρη. Αυτό που γνώριζε ο Σπίλμπεργκ αλλά ξέχασαν σύντομα οι επόμενοι, ήταν ότι δε δημιουργείς ένα φιλμ βασιζόμενος μόνο στα οπτικά εφέ. Πρέπει να υπάρχει μια καλή ιστορία να πεις. Πρέπει να σεβαστείς το θεατή και να μην ξεχάσεις τον πρωταρχικό κανόνα του κινηματογράφου. Μια καλή ιστορία. Από τα χρόνια του βωβού κινηματογράφου μέχρι σήμερα, εκεί κρύβεται η ουσία.... Συνέχεια εδώ.

2.The Lost World: Jurassic Park

Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ:

ΤΖΟΥΡΑΣΙΚ ΠΑΡΚ
Σκηνοθεσία:Steven Spielberg
Σενάριο:David Koepp,
Michael Crichton(novel)
Παίζουν:Jeff Goldblum,
Julianne Moore,Pete Postlethwaite

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια μετά τα γεγονότα στη νήσο Νούμπλα και ο Ίαν Μάλκολμ έρχεται ξανά σε επαφή με τον ιδρυτή του Τζουράσικ Παρκ, Τζον Χάμοντ. Ο Χάμοντ του αποκαλύπτει ότι υπάρχει και δεύτερο νησί στο οποίο μεγαλώνουν δεινόσαυροι και ζητάει από τον Μάλκολμ να το επισκεφθεί μαζί με μια ομάδα ειδικών και να αξιολογήσουν την κατάσταση των δεινοσαύρων. Ο Μάλκολμ αρχικά αρνείται αλλά αλλάζει γνώμη όταν ο Χάμοντ του αποκαλύπτει ότι στο νησί βρίσκεται ήδη εδώ και μερικές μέρες η αγαπημένη του, παλαιοντολόγος Σάρα Χάρντινγκ. Λίγες ώρες αργότερα βρίσκονται στο νησί μια ομάδα ειδικών με επικεφαλής τον Ίαν Μάλκολμ αλλά και μια ομάδα κυνηγών που θέλει να αιχμαλωτίσει δεινόσαυρους και να τους μεταφέρει στην Αμερική.

ΑΠΟΨΗ: Η επιτυχία του μυθιστορήματος Τζουράσικ Παρκ, του Μάικλ Κράιτον, ήταν τόσο μεγάλη, που υπήρξε κι ένα δεύτερο βιβλίο, με τον τίτλο The Lost World! Η επιτυχία του φιλμ Τζουράσικ Παρκ ήταν τόσο μεγάλη, που υπήρξε κι ένα δεύτερο φιλμ τέσσερα χρόνια μετά, με τον τίτλο The Lost World: Jurassic Park! Ο Σπίλμπεργκ κάθεται ξανά στην καρέκλα του σκηνοθέτη και το αποτέλεσμα είναι ένα ακόμα θεαματικό φιλμ, το οποίο υστερεί σε κάποια σημεία από το πρωτότυπο αλλά υπερτερεί σε κάποια άλλα.

  Ο Χαμένος Κόσμος ήταν το απόλυτο μπλοκμπάστερ του καλοκαιριού του 1997. Το πρώτο φιλμ είχε προκαλέσει τόσο μεγάλη εντύπωση στο κοινό, που γέμισε τις αίθουσες και στη συνέχεια του Τζουράσικ Παρκ. Οι απαιτήσεις ήταν μεγάλες, από ένα κοινό που περίμενε να εντυπωσιαστεί και να μαγευτεί ξανά από τον μεγάλο παραμυθά του Χόλιγουντ. Ο Σπίλμπεργκ δε μπορώ να πω ότι μαγεύει το κοινό στο Χαμένο Κόσμο, του δίνει όμως άφθονη δράση και βάζει τους δεινόσαυρους περισσότερη ώρα στην οθόνη. Τα εφέ και τα ανιματρόνικς είναι και πάλι εκπληκτικά και ο Σπίλμπεργκ δεν παραφουσκώνει την ταινία του με αυτά αλλά τα χρησιμοποιεί "τόσο όσο".

  Στον Χαμένο Κόσμο έχω πάντα την αίσθηση ότι είναι φανερά δύο πράγματα: ο Σπίλμπεργκ βαριέται και ο Σπίλμπεργκ διασκεδάζει. Θα μου πείτε, πως γίνεται να συμβαίνουν και τα δύο. Δεν ξέρω, όμως αυτή την αίσθηση έχω όταν βλέπω ξανά το φιλμ. Το βασικό είναι ότι υπερισχύει το δεύτερο και βλέπουμε τον Αμερικανό σκηνοθέτη να δίνει αρκετό χιούμορ στην ταινία του, αρκετή δράση και αρκετές σινεφιλικές αναφορές. Τόσο ο Γκοτζίλα, όσο και ο Κινγκ Κονγκ, αναφέρονται από τον Σπίλμπεργκ διακριτά στην τελική σκηνή στο Σαν Ντιέγκο. Ο τυραννόσαυρος που περιφέρεται στους δρόμους της πόλης, δε μπορεί να μη σου φέρει στο μυαλό τα δύο διασημότερα κινηματογραφικά τέρατα. Επίσης, το όνομα του πλοίου που έφερε τον Κινγκ Κονγκ στην Αμερική στο φιλμ του 1933 είχε ακριβώς το ίδιο όνομα με αυτό που μετέφερε τον τυραννόσαυρο ενώ μια παρέα Ιαπώνων που τρέχει να σωθεί από την επίθεση του δεινοσαύρου ακούγεται να λέει στα Ιαπωνικά: "Φύγαμε από την Ιαπωνία για να γλυτώσουμε από αυτά". Γενικά ο Σπίλμπεργκ προτίμησε να πάρει αυτό το δεύτερο φιλμ του Τζουράσικ Παρκ λίγο πιο χαλαρά, με αρκετή διάθεση για πλάκα, κάτι που κρατάει την ταινία σε αρκετά καλά επίπεδα.... Συνέχεια εδώ.

3. Jurassic Park III

ΤΖΟΥΡΑΣΙΚ ΠΑΡΚ 3
Σκηνοθεσία:Joe Johnston
Σενάριο:Peter Buchman,
Alexander Payne,Jim Taylor
Παίζουν:Sam Neill,
William H. Macy,Téa Leoni

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο Δρ Άλαν Γκραντ ζει ξανά μια σχεδόν φυσιολογική ζωή ενός παλαιοντολόγου, κάνοντας ανασκαφές και αναζητώντας χρηματοδοτήσεις για τη συνέχεια των ερευνών του. Το πρόβλημα είναι όμως ότι όσοι τον πλησιάζουν και παρευρίσκονται στις διαλέξεις του, ενδιαφέρονται μόνο για την περιπέτεια του στο νησί των δεινοσαύρων. Για τον ίδιο λόγο θα τον πλησιάσει κι ένα αρκετά πλούσιο ζευγάρι, ζητώντας του να τους συνοδέψει σε μια από αέρος ξενάγηση στη νήσο Σόρνα, εκεί όπου βρίσκονται ακόμα ζωντανοί δεινόσαυροι. Η αμοιβή είναι μεγάλη κι ο Γκραντ δέχεται μετά και την πίεση του βοηθού του. Η εξέλιξη όμως είναι πολύ διαφορετική, καθώς το αεροπλάνο τους προσγειώνεται στο νησί και το ζευγάρι αποκαλύπτει ότι αναζητά το χαμένο γιο του, ο οποίος βρέθηκε κοντά στο νησί με τον πατριό του. Από εκεί κι έπειτα, ο Δρ Γκραντ βρίσκεται ξανά αντιμέτωπος με τα προϊστορικά πλάσματα.

ΑΠΟΨΗ: Το τρίτο μέρος μιας σειράς ταινιών αποτελούσε πάντα το πιο περίεργο μέρος. Είναι το σημείο που ή θα τελειώσουν τα πάντα (όχι φυσικά με ευχάριστο τρόπο, με τη λογική της ολοκλήρωσης μιας τριλογίας) ή που θα φανεί ότι το θέμα έχει λίγα ακόμα "ψωμιά" μπροστά του. Το τρίτο μέρος του Τζουράσικ Παρκ, κερδίζει μια θέση στην πρώτη κατηγορία.

  Ο Σπίλμπεργκ αφού έκανε την υπέρβαση και σκηνοθέτησε για πρώτη φορά στην καριέρα του το δεύτερο μέρος μιας ταινίας του, με το The Lost World: Jurassic Park, όπως ήταν αναμενόμενο δε θα επέστρεφε και για τρίτη φορά στην καρέκλα του σκηνοθέτη. Τη θέση του παίρνει ένας εκ των "προστατευομένων" του, ο Τζο Τζόνσον, σκηνοθέτης του The Rocketeer και του Jumanji αλλά και του πιο πρόσφατου Κάπτεν Αμέρικα: ο Πρώτος Εκδικητής! Ο Τζόνσον προσανατολίζεται σε ένα πιο περιπετειώδες μοτίβο, κάτι το οποίο έκανε και ο ίδιος ο Σπίλμπεργκ στο Χαμένο Κόσμο, βάζοντας σύντομα τους πρωταγωνιστές του απέναντι στους έτερους πρωταγωνιστές, τους δεινόσαυρους. Είναι φανερό ότι ο Τζόνσον θέλει να φτιάξει μια γρήγορη ταινία με στοιχεία αγωνίας, όμως δεν λειτουργούν όλα όπως θα ήθελε. Το φιλμ αντί για γρήγορο μοιάζει βιαστικό, με αποκορύφωμα το εντελώς απρόσμενο τέλος του, απρόσμενο όχι με τη λογική της έκπληξης αλλά με τη λογική του ότι χάνεται όποια αίσθηση κορύφωσης της δράσης πήγε να δημιουργηθεί.

  Ελαττωματικό είναι και το σενάριο των τριών διαδόχων του Κεπ και του Κράιτον. Τρεις άνθρωποι οι οποίοι δεν ασχολήθηκαν ποτέ ξανά αλλά ούτε είχαν ασχοληθεί πριν με το είδος της επιστημονικής φαντασίας και της περιπέτειας καλούνται να δώσουν το σενάριο του φιλμ. Ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Αλεξάντερ Πέιν (ναι, είναι ο Πέιν του Νεμπράσκα!), ο συνεργάτης του σε αρκετά σενάρια Τζιμ Τέιλορ και ο Πίτερ Μπάχμαν, ο σεναριογράφος του Έραγκον αλλά και του Che, είναι τα τρία ονόματα που συνεργάζονται στο σενάριο του φιλμ. Ούτε ο Κεπ αλλά ούτε κι ο ίδιος ο Κράιτον αναμειγνύονται αυτή τη φορά, με τον Κεπ να απέχει από την αρχή ενώ ο Κράιτον προσπάθησε να δώσει μερικές ιδέες για την ιστορία του φιλμ αλλά αποχώρησε καθώς δεν έβρισκε κάτι αξιόλογο. Ούτε όμως και το τρίο Πέιν-Τέιλορ-Μπάχμαν έδωσε κάτι ιδιαίτερο. Η ιστορία προχωρά χρησιμοποιώντας αρκετά κλισέ ενώ και το χιούμορ δε λειτουργεί με τον τρόπο που χρησιμοποιείται. Η ιδέα των πτεροδάκτυλων και του σπινόσαυρου ήταν καλή, θέλοντας να απομακρυνθούν από τον τυραννόσαυρο των προηγούμενων ταινιών αλλά εκεί τους προδίδουν η φαντασία του Τζόνσον και τα ψηφιακά εφέ... Συνέχεια εδώ.

Jurassic Park III (2001)

Είδος : Περιπέτεια, Επιστημονικής Φαντασίας

ΤΖΟΥΡΑΣΙΚ ΠΑΡΚ 3
Σκηνοθεσία:Joe Johnston
Σενάριο:Peter Buchman,
Alexander Payne,Jim Taylor
Παίζουν:Sam Neill,
William H. Macy,Téa Leoni

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο Δρ Άλαν Γκραντ ζει ξανά μια σχεδόν φυσιολογική ζωή ενός παλαιοντολόγου, κάνοντας ανασκαφές και αναζητώντας χρηματοδοτήσεις για τη συνέχεια των ερευνών του. Το πρόβλημα είναι όμως ότι όσοι τον πλησιάζουν και παρευρίσκονται στις διαλέξεις του, ενδιαφέρονται μόνο για την περιπέτεια του στο νησί των δεινοσαύρων. Για τον ίδιο λόγο θα τον πλησιάσει κι ένα αρκετά πλούσιο ζευγάρι, ζητώντας του να τους συνοδέψει σε μια από αέρος ξενάγηση στη νήσο Σόρνα, εκεί όπου βρίσκονται ακόμα ζωντανοί δεινόσαυροι. Η αμοιβή είναι μεγάλη κι ο Γκραντ δέχεται μετά και την πίεση του βοηθού του. Η εξέλιξη όμως είναι πολύ διαφορετική, καθώς το αεροπλάνο τους προσγειώνεται στο νησί και το ζευγάρι αποκαλύπτει ότι αναζητά το χαμένο γιο του, ο οποίος βρέθηκε κοντά στο νησί με τον πατριό του. Από εκεί κι έπειτα, ο Δρ Γκραντ βρίσκεται ξανά αντιμέτωπος με τα προϊστορικά πλάσματα.

ΑΠΟΨΗ: Το τρίτο μέρος μιας σειράς ταινιών αποτελούσε πάντα το πιο περίεργο μέρος. Είναι το σημείο που ή θα τελειώσουν τα πάντα (όχι φυσικά με ευχάριστο τρόπο, με τη λογική της ολοκλήρωσης μιας τριλογίας) ή που θα φανεί ότι το θέμα έχει λίγα ακόμα "ψωμιά" μπροστά του. Το τρίτο μέρος του Τζουράσικ Παρκ, κερδίζει μια θέση στην πρώτη κατηγορία.

  Ο Σπίλμπεργκ αφού έκανε την υπέρβαση και σκηνοθέτησε για πρώτη φορά στην καριέρα του το δεύτερο μέρος μιας ταινίας του, με το The Lost World: Jurassic Park, όπως ήταν αναμενόμενο δε θα επέστρεφε και για τρίτη φορά στην καρέκλα του σκηνοθέτη. Τη θέση του παίρνει ένας εκ των "προστατευομένων" του, ο Τζο Τζόνσον, σκηνοθέτης του The Rocketeer και του Jumanji αλλά και του πιο πρόσφατου Κάπτεν Αμέρικα: ο Πρώτος Εκδικητής! Ο Τζόνσον προσανατολίζεται σε ένα πιο περιπετειώδες μοτίβο, κάτι το οποίο έκανε και ο ίδιος ο Σπίλμπεργκ στο Χαμένο Κόσμο, βάζοντας σύντομα τους πρωταγωνιστές του απέναντι στους έτερους πρωταγωνιστές, τους δεινόσαυρους. Είναι φανερό ότι ο Τζόνσον θέλει να φτιάξει μια γρήγορη ταινία με στοιχεία αγωνίας, όμως δεν λειτουργούν όλα όπως θα ήθελε. Το φιλμ αντί για γρήγορο μοιάζει βιαστικό, με αποκορύφωμα το εντελώς απρόσμενο τέλος του, απρόσμενο όχι με τη λογική της έκπληξης αλλά με

τη λογική του ότι χάνεται όποια αίσθηση κορύφωσης της δράσης πήγε να δημιουργηθεί.

  Ελαττωματικό είναι και το σενάριο των τριών διαδόχων του Κεπ και του Κράιτον. Τρεις άνθρωποι οι οποίοι δεν ασχολήθηκαν ποτέ ξανά αλλά ούτε είχαν ασχοληθεί πριν με το είδος της επιστημονικής φαντασίας και της περιπέτειας καλούνται να δώσουν το σενάριο του φιλμ. Ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Αλεξάντερ Πέιν (ναι, είναι ο Πέιν του Νεμπράσκα!), ο συνεργάτης του σε αρκετά σενάρια Τζιμ Τέιλορ και ο Πίτερ Μπάχμαν, ο σεναριογράφος του Έραγκον αλλά και του Che, είναι τα τρία ονόματα που συνεργάζονται στο σενάριο του φιλμ. Ούτε ο Κεπ αλλά ούτε κι ο ίδιος ο Κράιτον αναμειγνύονται αυτή τη φορά, με τον Κεπ να απέχει από την αρχή ενώ ο Κράιτον προσπάθησε να δώσει μερικές ιδέες για την ιστορία του φιλμ αλλά αποχώρησε καθώς δεν έβρισκε κάτι αξιόλογο. Ούτε όμως και το τρίο Πέιν-Τέιλορ-Μπάχμαν έδωσε κάτι ιδιαίτερο. Η ιστορία προχωρά χρησιμοποιώντας αρκετά κλισέ ενώ και το χιούμορ δε λειτουργεί με τον τρόπο που χρησιμοποιείται. Η ιδέα των πτεροδάκτυλων και του σπινόσαυρου ήταν καλή, θέλοντας να απομακρυνθούν από τον τυραννόσαυρο των προηγούμενων ταινιών αλλά εκεί τους προδίδουν η φαντασία του Τζόνσον και τα ψηφιακά εφέ.

  Τα animatronics που χρησιμοποιούνται εδώ είναι ακόμα αρκετά καλά σε αντίθεση με τα ψηφιακά εφέ. Ίσως αν θέλω να είμαι περισσότερο ακριβής θα έπρεπε να πω ότι ο Τζόνσον δεν χρησιμοποιεί το ίδιο έξυπνα με τον Σπίλμπεργκ τα εφέ. Η χρησιμοποίηση CGI στα κοντινά πλάνα δεν έχει το ίδιο αποτέλεσμα που έχει στα μεγάλα κάδρα και στην ολόσωμη απεικόνιση των δεινοσαύρων. Η τελευταία σκηνή του σπινόσαυρου είναι ίσως η καλύτερη του φιλμ καθώς και αγωνία διαθέτει αλλά κι ένα από τα μεγαλύτερα animatronics που έχουν χρησιμοποιηθεί ποτέ σε φιλμ, τον σπινόσαυρο σε πλήρη έκθεση και σωστά τοποθετημένο σε σκοτεινό περιβάλλον. Δεν αρκεί όμως αυτό. Περιμένεις περισσότερα σε αυτόν τον τομέα από μια σειρά ταινιών που είχε θέσει ψηλά στάνταρ από την αρχή.

  Η επιστροφή του Σαμ Νιλ στο ρόλο του Γκραντ είναι ένα θετικό στοιχείο για το φιλμ καθώς μαζί με τον πιτσιρικά που είναι παγιδευμένος στο νησί, αποτελούν τους πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Στους υπόλοιπους ρόλους βρίσκουμε καλούς ηθοποιούς, όπως τον Γουίλιαμ Χ. Μέισι, την Τία Λεόνι, τον Μάικλ Τζέιτερ και τον Τζον Ντιλ, χωρίς όμως καλογραμμένα μέρη. Ο πιο αδιάφορος και πιο άχρωμος χαρακτήρας του φιλμ, νομίζω είναι αυτός του Αλεσάντρο Νίβολα, με τον ίδιο τον Νίβολα να μην προσπαθεί ιδιαίτερα να βγάλει κάτι καλό στην οθόνη.

  Το τρίτο μέρος του Τζουράσικ Παρκ είναι (θέλω να το διατυπώσω αυτό χωρίς να φανώ "κακός" αλλά δεν είναι εύκολο) από εκείνες τις ταινίες που νιώθεις ότι βγήκαν στις κινηματογραφικές αίθουσες μόνο για να πάρουν τα λεφτά μας. Η μικρή διάρκειά του και η χωρίς ουσία εκμετάλλευση των εφέ νομίζω ότι συνηγορούν στο τελικό αυτό συμπέρασμα. Δεν το είχα διασκεδάσει ούτε όταν το πρωτοείδα στον κινηματογράφο, πίσω στο 2001, ούτε και σήμερα. 

  Ακόμα κι αν τα εφέ δεν είναι το ίδιο καλά με τις προηγούμενες δύο ταινίες, δεν είναι αυτό το πρόβλημα του Τζουράσικ Παρκ 3. Όπως έγραψα και παραπάνω, είναι μια "βιαστική" ταινία. 87' λεπτά έδωσε το στούντιο στον Τζόνσον, για να του φέρει μερικά εκατομμύρια ακόμη. Τα εκατομμύρια μπήκαν, το Τζουράσικ Παρκ όμως έκλεισε τις πόρτες του για δέκα τέσσερα χρόνια. Οι πόρτες του θρυλικού πάρκου ανοίγουν ξανά αυτή την Πέμπτη, 11 Ιουνίου, με τις πρώτες κριτικές του Jurassic World να είναι πολύ καλές. Εν αναμονή λοιπόν του νέου φιλμ, τελειώσαμε και με την επαναπροβολή των τριών πρώτων ταινιών της σειράς. Περιμένω και τις δικές σας γνώμες για τα τρία φιλμ. Τζουράσικ Παρκ, Ο Χαμένος Κόσμος : Τζουράσικ Παρκ ή Τζουράσικ Παρκ 3, είναι η δική σας προτίμηση για το καλύτερο φιλμ της σειράς; Τη δική μου γνώμη την ξέρετε ήδη.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

The Lost World: Jurassic Park (1997)

Είδος : Περιπέτεια, Επιστημονικής Φαντασίας

Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ:

ΤΖΟΥΡΑΣΙΚ ΠΑΡΚ
Σκηνοθεσία:Steven Spielberg
Σενάριο:David Koepp,
Michael Crichton(novel)
Παίζουν:Jeff Goldblum,
Julianne Moore,Pete Postlethwaite

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια μετά τα γεγονότα στη νήσο Νούμπλα και ο Ίαν Μάλκολμ έρχεται ξανά σε επαφή με τον ιδρυτή του Τζουράσικ Παρκ, Τζον Χάμοντ. Ο Χάμοντ του αποκαλύπτει ότι υπάρχει και δεύτερο νησί στο οποίο μεγαλώνουν δεινόσαυροι και ζητάει από τον Μάλκολμ να το επισκεφθεί μαζί με μια ομάδα ειδικών και να αξιολογήσουν την κατάσταση των δεινοσαύρων. Ο Μάλκολμ αρχικά αρνείται αλλά αλλάζει γνώμη όταν ο Χάμοντ του αποκαλύπτει ότι στο νησί βρίσκεται ήδη εδώ και μερικές μέρες η αγαπημένη του, παλαιοντολόγος Σάρα Χάρντινγκ. Λίγες ώρες αργότερα βρίσκονται στο νησί μια ομάδα ειδικών με επικεφαλής τον Ίαν Μάλκολμ αλλά και μια ομάδα κυνηγών που θέλει να αιχμαλωτίσει δεινόσαυρους και να τους μεταφέρει στην Αμερική.

ΑΠΟΨΗ: Η επιτυχία του μυθιστορήματος Τζουράσικ Παρκ, του Μάικλ Κράιτον, ήταν τόσο μεγάλη, που υπήρξε κι ένα δεύτερο βιβλίο, με τον τίτλο The Lost World! Η επιτυχία του φιλμ Τζουράσικ Παρκ ήταν τόσο μεγάλη, που υπήρξε κι ένα δεύτερο φιλμ τέσσερα χρόνια μετά, με τον τίτλο The Lost World: Jurassic Park! Ο Σπίλμπεργκ κάθεται ξανά στην καρέκλα του σκηνοθέτη και το αποτέλεσμα είναι ένα ακόμα θεαματικό φιλμ, το οποίο υστερεί σε κάποια σημεία από το πρωτότυπο αλλά υπερτερεί σε κάποια άλλα.

  Ο Χαμένος Κόσμος ήταν το απόλυτο μπλοκμπάστερ του καλοκαιριού του 1997. Το πρώτο φιλμ είχε προκαλέσει τόσο μεγάλη εντύπωση στο κοινό, που γέμισε τις αίθουσες και στη συνέχεια του Τζουράσικ Παρκ. Οι απαιτήσεις ήταν μεγάλες, από ένα κοινό που περίμενε να εντυπωσιαστεί και να μαγευτεί ξανά από τον μεγάλο παραμυθά του Χόλιγουντ. Ο Σπίλμπεργκ δε μπορώ να πω ότι μαγεύει το κοινό στο Χαμένο Κόσμο, του δίνει όμως άφθονη δράση και βάζει τους δεινόσαυρους περισσότερη ώρα στην οθόνη. Τα εφέ και τα ανιματρόνικς είναι και πάλι εκπληκτικά και ο Σπίλμπεργκ δεν παραφουσκώνει την ταινία του με αυτά αλλά τα χρησιμοποιεί "τόσο όσο".

  Στον Χαμένο Κόσμο έχω πάντα την αίσθηση ότι είναι φανερά δύο πράγματα: ο Σπίλμπεργκ βαριέται και ο Σπίλμπεργκ διασκεδάζει. Θα μου πείτε, πως γίνεται να συμβαίνουν και τα δύο. Δεν ξέρω, όμως αυτή την αίσθηση έχω όταν βλέπω ξανά το φιλμ. Το βασικό είναι ότι υπερισχύει το δεύτερο και βλέπουμε τον Αμερικανό σκηνοθέτη να δίνει αρκετό χιούμορ στην ταινία του, αρκετή δράση και αρκετές σινεφιλικές αναφορές. Τόσο ο Γκοτζίλα, όσο και ο Κινγκ Κονγκ, αναφέρονται από τον Σπίλμπεργκ διακριτά στην τελική σκηνή στο Σαν Ντιέγκο. Ο τυραννόσαυρος που περιφέρεται στους δρόμους της πόλης, δε μπορεί να μη σου φέρει στο μυαλό τα δύο διασημότερα

κινηματογραφικά τέρατα. Επίσης, το όνομα του πλοίου που έφερε τον Κινγκ Κονγκ στην Αμερική στο φιλμ του 1933 είχε ακριβώς το ίδιο όνομα με αυτό που μετέφερε τον τυραννόσαυρο ενώ μια παρέα Ιαπώνων που τρέχει να σωθεί από την επίθεση του δεινοσαύρου ακούγεται να λέει στα Ιαπωνικά: "Φύγαμε από την Ιαπωνία για να γλυτώσουμε από αυτά". Γενικά ο Σπίλμπεργκ προτίμησε να πάρει αυτό το δεύτερο φιλμ του Τζουράσικ Παρκ λίγο πιο χαλαρά, με αρκετή διάθεση για πλάκα, κάτι που κρατάει την ταινία σε αρκετά καλά επίπεδα.

  Στους βασικούς ρόλους έχουμε δύο βασικές απώλειες, αυτές του ζεύγους των παλαιοντολόγων, Άλαν Γκραντ και Έλι Σάτλερ. Ο πιο ενδιαφέροντας χαρακτήρας, αυτός του Ίαν Μάλκολμ, με τη μορφή του Τζεφ Γκόλντμπλουμ, επιστρέφει και είναι ξανά απολαυστικός. Οι προσθήκες της Τζούλιαν Μουρ και του Βινς Βον, βοηθούν αρκετά, ενώ οι χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες των Πίτερ Στόρμεϊρ και Πιτ Πόσθλγουέιτ αποτυπώνονται εύκολα στη μνήμη μας. Όλο το καστ δείχνει να το διασκεδάζει, με το Σπίλμπεργκ να δίνει σε όλους τις "στιγμές" τους.

  Θεωρώ το Χαμένο Κόσμο μια ταινία που λειτουργεί μέχρι σήμερα πολύ καλά, σε διαφορετικό επίπεδο βέβαια από το Τζουράσικ Παρκ. Ο Χαμένος Κόσμος είναι μια ταινία δράσης. Δε σε αφήνει στην αναμονή για τους δεινόσαυρους αλλά σου τους χαρίζει απλόχερα αυτή τη φορά, δημιουργώντας μερικές πολύ θεαματικές σκηνές. Το χιούμορ, η δράση και η διάθεση του Σπίλμπεργκ να αποτίσει το δικό του φόρο τιμής στα γιγάντια τέρατα της μεγάλης οθόνης πιάνουν τόπο. Χάνεται ελαφρώς η αφηγηματική παραμυθένια διάθεση που υπήρχε στο πρώτο φιλμ. Αξίζει ωστόσο τον κόπο να παρακολουθήσετε το Χαμένο Κόσμο έστω και μια φορά αν ανήκετε σε αυτούς που δεν το έχουν κάνει μέχρι σήμερα.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

Jurassic Park (1993)

Είδος : Περιπέτεια, Επιστημονικής Φαντασίας

ΤΖΟΥΡΑΣΙΚ ΠΑΡΚ
Σκηνοθεσία:Steven Spielberg
Σενάριο:Michael Crichton,
David Koepp
Παίζουν:Sam Neill,
Laura Dern,Jeff Goldblum

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο δισεκατομμυριούχος Τζον Χάμοντ έχει φτιάξει ένα θεματικό πάρκο σε ένα νησί κοντά στην Κόστα Ρίκα, με ζωντανούς δεινόσαυρους, τους οποίους δημιούργησε από το DNA που βρήκε στο αίμα κουνουπιού, παγιδευμένου σε απολιθωμένη ρητίνη! Εκεί θα μεταφέρει δύο παλαιοντολόγους, έναν μαθηματικό, ένα δικηγόρο αλλά και τα δύο εγγόνια του, ζητώντας την έγκριση των επιστημόνων για τη λειτουργία του πάρκου. Ο υπεύθυνος των ηλεκτρονικών συστημάτων του πάρκου χρηματίζεται από αντίπαλη εταιρεία γενετικής για να βγάλει τα έμβρυα των δεινοσαύρων από το νησί και προσπαθώντας να ξεφύγει κλείνει όλα τα συστήματα ασφαλείας του νησιού. Τώρα τίποτα δε μπορεί να ελέγξει τους δεινόσαυρους. 

ΑΠΟΨΗ: Ήταν Φθινόπωρο του 1993. Ψιλόβρεχε αλλά στα σκαλιά του κινηματογράφου Παλλάς στην Κέρκυρα, ήταν μαζεμένο ένα απίστευτο πλήθος κόσμου. Εκεί κι εγώ με το Σπύρο, τον κολλητό από εκείνα τα χρόνια, και με τη συνοδεία της μαμάς καθότι ήμασταν γύρω στα δέκα τότε, περιμένουμε στην ουρά ανυπόμονα για να πάρουμε το εισιτήριο γι αυτό το νέο θεματικό πάρκο που είχε ανοίξει τις πύλες του λίγο καιρό πριν και που όλοι μιλούσαν εκστασιασμένοι γι αυτό που είχαν παρακολουθήσει εκεί!

  Αργήσαμε αλλά μπήκαμε. Τα φώτα έσβησαν και αυτό ήταν. Λίγα λεπτά μετά και με την εμφάνιση των πρώτων δεινοσαύρων στην οθόνη, ολόκληρο το σινεμά έβγαζε επιφωνήματα θαυμασμού. Πολλοί αισθάνθηκαν το ίδιο δέος με αυτό του Δρος Γκραντ όταν τους αντίκρισε πρώτη φορά και ένιωσε να χάνει τη Γη κάτω από τα πόδια του ενώ πολλοί μιμήθηκαν τον Ίαν Μάλκολμ αναφωνώντας: "You did it. You crazy son of a bitch, you did it." Εγώ, απλώς δεν ξαναμίλησα μέχρι το τέλος του φιλμ.

  Είκοσι δύο χρόνια μετά, σίγουρα δε μπορώ να δω το δημιούργημα του τεράστιου Στίβεν Σπίλμπεργκ με τα ίδια μάτια καθώς, πρώτον δεν είμαι πια μικρό παιδί αλλά λίγο μεγαλύτερο παιδί και δεύτερον, από το 1993 μέχρι σήμερα είδα κι άλλους δεινόσαυρους στην οθόνη, είδα εξωγήινους να επιτίθενται στη Γη, είδα τη Γη να καταστρέφεται από μετεωρίτες, από παγετώνες, από σεισμούς. Σχεδόν καμία φορά βέβαια δεν είχε τη μαγεία που του Τζουράσικ Παρκ, όμως, δυστυχώς το μάτι μου εξοικειώθηκε στα οπτικά εφέ, τα οποία χρόνο με το χρόνο γίνονταν όλο και καλύτερα. Το φιλμ του Σπίλμπεργκ ήταν, όμως, για την εποχή του επαναστατικό. Έδειξε πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί η τεχνολογία κατάλληλα και να μεταφέρει το θεατή ολοκληρωτικά σε νέα μέρη. Αυτό που γνώριζε ο Σπίλμπεργκ αλλά ξέχασαν σύντομα οι επόμενοι, ήταν ότι δε δημιουργείς ένα φιλμ βασιζόμενος μόνο στα οπτικά εφέ. Πρέπει να υπάρχει μια καλή ιστορία να πεις. Πρέπει να σεβαστείς το θεατή και να μην ξεχάσεις τον πρωταρχικό κανόνα του κινηματογράφου. Μια καλή ιστορία. Από τα χρόνια του βωβού κινηματογράφου μέχρι σήμερα, εκεί κρύβεται η ουσία.

  Ο Σπίλμπεργκ λοιπόν παίρνει το βιβλίο του "πατέρα" των τεχνολογικών θρίλερ, Μάικλ Κράιτον (Κονγκό), και φτιάχνει ένα ακόμα παραμύθι με επιστημονικό περιτύλιγμα. Ο ίδιος ο Κράιτον και ο Ντέιβιντ Κεπ γράφουν το σενάριο, ενώ ο Σπίλμπεργκ βάζει τις δικές του πινελιές μαύρου χιούμορ. Αρκετοί χαρακτήρες στο παιχνίδι, ενδιαφέροντες οι περισσότεροι ενώ άλλοι λιγότερο ανεπτυγμένοι, σασπένς, κυνηγητά και φιλικοί και εξαγριωμένοι δεινόσαυροι, άλλοτε CGI και άλλοτε animatronics, συνθέτουν το τελικό αποτέλεσμα!

  Ο πιο ενδιαφέροντας χαρακτήρας του φιλμ είναι ο μαθηματικός Ίαν Μάλκολμ, τον οποίο ερμηνεύει με απίστευτη άνεση ο πάντα συμπαθής Τζεφ Γκόλντμπλουμ. Οι καλύτερες ατάκες του φιλμ ακούγονται από το στόμα του Μάλκολμ, με κορυφαία θεωρώ την απόκριση στα λόγια του Τζον Χάμοντ, ιδρυτή του πάρκου. Ο Χάμοντ λέει στον Μάλκολμ ότι όλα τα θεματικά πάρκα είχαν προβλήματα όταν ξεκίνησαν να λειτουργούν κι ότι ακόμα και στη Ντίσνεϊλαντ την πρώτη μέρα λειτουργίας της, δε λειτούργησε τίποτα. "Ναι αλλά αν οι Πειρατές της Καραϊβικής χαλάσουν, δεν πρόκειται να φάνε τους τουρίστες", απαντά ο Χάμοντ, τη στιγμή που οι δεινόσαυροι κινούνται ανεξέλεγκτα μέσα στο πάρκο.

  Ο Σαμ Νιλ και η Λόρα Ντερν παίζουν το ... περίπου... ζεύγος παλαιοντολόγων ενώ ο Ρίτσαρντ Ατένμπορο υποδύεται τον ιδρυτή του πάρκου, πολυεκατομμυριούχο, Τζον Χάμοντ, συμπληρώνοντας το καστ των πιο αναπτυγμένων χαρακτήρων, μαζί ίσως με τα δύο πιτσιρίκια. 

  Βλέποντας το Τζουράσικ Παρκ σήμερα, δε μπορείς να μην αναγνωρίσεις τη δύναμη που έχει ακόμα. Τόσο το οπτικό κομμάτι του φιλμ, με τα τεχνικά στοιχεία,τα οποία θεωρώ άρτια, όσο και η δουλειά του Σπίλμπεργκ στο θέμα της δημιουργίας σασπένς, αποδίδουν καρπούς ακόμα και σήμερα. Η δουλειά που έχει γίνει στα οπτικά εφέ ήταν εξαιρετική και εξακολουθούν να λειτουργούν ικανοποιητικά, σε μια εποχή που το σινεμά "γεμίζει" τις ταινίες του εφέ.

  Το φιλμ που γέννησε εκατοντάδες νέους παλαιοντολόγους, έχει κερδίσει σήμερα τη δική του θέση στην ιστορία του κινηματογράφου. Ήταν ένα μπλοκμπάστερ που δεν αρκέστηκε στο να "θαμπώσει" το θεατή με οπτικά εφέ αλλά ήθελε να του δώσει κάτι καινούριο. Τον έβαλε σε ένα κόσμο που δε θα μπορούσε να επισκεφτεί ποτέ. Ένας από τους λόγους που ο άνθρωπος χρειάζεται τον κινηματογράφο.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

Το Jurassic Park 4 έχει επίσημα τον τίτλο Jurassic World

  Ανακοινώθηκε από τη Universal ο επίσημος τίτλος του τέταρτου Jurassic Park. Το τέταρτο μέρος λοιπόν του franchise που δημιούργησε ο Steven Spielberg, με βάση τα μυθιστορήματα του Michael Crichton, έχει τον τίτλο Jurassic World και η ημερομηνία διανομής του είναι 21 Ιουνίου 2015. Επίσης, σε πρόσφατο συνέδριο Star Wars στη Γερμανία, προβλήθηκε κάτι σαν trailer (δεν πρόκειται για υλικό από την ταινία αλλά για μια ιδέα του τι να περιμένουμε), το οποίο μπορείτε να δείτε στο τέλος το κειμένου ενώ η εικόνα που βλέπετε είναι το επίσημο λογότυπο της ταινίας. Λέμε "κάτι σαν trailer", γιατί . Δύσκολο καλοκάιρι επέλεξαν πάντως οι υπεύθυνοι της Universal καθώς το ίδιο καλοκαίρι έρχονται τα οι συνέχειες των Avengers, Man Of Steel, Star Wars και οι πέμπτοι Πειρατές Της Καραϊβικής. Ωστόσο το Jurassic Park είναι ένα franchise που έχει τους δικούς του φανατικούς φίλους, οπότε φαίνεται να μην ανησυχούν εκεί στη Universal. 

  Σκηνοθέτης της ταινίας θα είναι ο Colin Trevorrow, πιο γνωστή δουλειά του οποίου είναι το πρόσφατο Safe Not Guaranteed, ενώ στο σενάριο βρίσκουμε τον Derek Connolly, το ζεύγος σεναριογράφων Rick Jaffa, Amanda Silver ( αν υπάρχει ελπίδα για κάτι καλό, τη βασίζω κυρίως σε αυτούς τους δύο λόγω της καλής δουλειάς τους στον τομέα της φαντασίας με τα Relic και Rise Of The Planet Of The Apes) και τον ίδιο το σκηνοθέτη.