Daddy's Home 2 (2017)

Είδος: Κωμωδία

"Δε μπορώ να πω ότι υπάρχει καμία ιδιαίτερη διαφορά σε αυτό το φιλμ σε σχέση με το πρώτο. Πάνω κάτω κινούμαστε στα ίδια. Ένα μέτριο αποτέλεσμα με μερικές αστείες σκηνές, που οφείλονται κυρίως στον Φερέλ και στους δύο παππούδες, Μελ Γκίμπσον και Τζον Λίθγκοου."

ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΕ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ

Σκηνοθεσία:Sean Anders

Σενάριο:Sean Anders,John Morris

Παίζουν:Will Ferrell,Mark Wahlberg,
Mel Gibson

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

 Το δεύτερο μέρος της όχι και τόσο αστείας αλλά επιτυχημένης στα ταμεία ταινίας του 2015, Γύρισε ο Μπαμπάς, έφτασε και μας βάζει στο κλίμα των Χριστουγεννιάτικων χολιγουντιανικών παραγωγών. Μόνο και μόνο από αυτή την πρώτη πρόταση μπορείτε να καταλάβετε μέσες- άκρες τι έχετε να περιμένετε. Εγώ απλώς θα περιμένω τον Γουίλ Φερέλ να παίξει σε κάτι πιο αξιόλογο, αντάξιο του κωμικού ταλέντου που διαθέτει και που τα τελευταία χρόνια, κινηματογραφικά φαίνεται να παραμένει στάσιμο και να αναλώνεται σε εντελώς συμβατικούς ρόλους.

  Συμπρωταγωνιστής κι εδώ του Φερέλ, είναι ο Μαρκ Γουόλμπεργκ και η χημεία τους είναι ξανά φανερή αλλά φέρνω στο μυαλό μου την ατάκα που άκουσα σε μια διαδικτυακή εκπομπή κινηματογραφικών κριτικών στο YouTube, στο ενδιαφέρον κανάλι What The Flick?!. Το σχόλιο ανήκει στον Αλόνσο Ντουράλντε, αν δε με απατά η μνήμη μου, ο οποίος αναφέρεται στο πρώτο φιλμ που είδαμε μαζί τους Φερέλ και Γουόλμπεργκ, The Other Guys, και λέει περίπου ότι σε ένα παράλληλο σύμπαν κινηματογραφικών συνεχειών, θα προτιμούσε να δει το σίκουελ του The Other Guys, της πραγματικά αστείας ταινίας των δύο ηθοποιών και όχι αυτό που δημιουργήθηκε. Δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο. Αυτό θα ήταν το σωστό σίκουελ! Τα λεφτά όμως που έφερε το Daddy's Home είχαν ως φυσικό επακόλουθο αυτή τη συνέχεια της ιστορίας των δύο μπαμπάδων. Αυτή η συνέχεια βάζει στο παιχνίδι και τους δύο παππούδες. Ο αλήτης, γυναικάς μπαμπάς του Ντάστι και ο γλυκός, πολυλογάς μπαμπάς του Μπραντ έρχονται να περάσουν τις γιορτές σε ένα σαλέ με τις οικογένειες των γιων τους. Ο Ντάστι δεν είχε ποτέ καλή σχέση με τον πατέρα του, σε αντίθεση με τον Μπραντ που η σχέση με τον γλυκό μπαμπά του ήταν πάντα άριστη. Μετά την είσοδο των παππούδων στο φιλμ ακολουθείται η πεπατημένη, με λίγο γλυκανάλατο οικογενειακό χιούμορ, μερικές αστείες σκηνές που κάπου έχουμε ξαναδεί, για να φτάσουμε στη στιγμή που οι σχέσεις θα κλονιστούν, μυστικά θα αποκαλυφθούν αλλά μην ανησυχείτε, γιατί έρχεται το γνωστό φινάλε συμφιλίωσης αυτών των ταινιών και όλοι τραγουδάμε αγκαλιασμένοι, αφήνοντας στην άκρη τις διαφορές μας, γιατί είναι Χριστούγεννα βρε αδερφέ!

  Δε μπορώ να πω ότι υπάρχει καμία ιδιαίτερη διαφορά σε αυτό το φιλμ σε σχέση με το πρώτο. Πάνω κάτω κινούμαστε στα ίδια. Ένα μέτριο αποτέλεσμα με μερικές αστείες σκηνές, που οφείλονται κυρίως στον Φερέλ και στους δύο παππούδες, Μελ Γκίμπσον και Τζον Λίθγκοου. Ο Φερέλ εξακολουθεί να χρησιμοποιεί την κλασική μανιέρα του αθώου γκαφατζή ενώ ο Γκίμπσον αυτοπαρωδεί κάπως την κινηματογραφική του περσόνα.

  Γέλασα σε μία δύο σκηνές αλλά από εκεί και πέρα τα πάντα είναι πράγματα που έχουμε ξαναδεί και τα έχουμε δει καλύτερα. Για κατανάλωση στην τηλεόραση, την περίοδο των γιορτών, μπορείς να δεις το Daddy's Home 2 σχετικά ανώδυνα. Λίγο σλάπστικ κωμωδία από τον Φερέλ, λίγο τα χιονισμένα τοπία, λίγο η χαλαρή διάθεση, αν είσαι και αυτούς που λατρεύουν να στολίζουν το δέντρο τους από τις αρχές Νοέμβρη και να βλέπουν Χριστουγεννιάτικες ταινίες μέχρι το Γενάρη, δες το κι αυτό να ησυχάσεις. Τώρα και να μην προλάβεις να το δεις, μην τα βάψεις και μαύρα.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

IMDb

Πριν Το Τέλος...: Superstar (1999)

Είδος: Κωμωδία

"Τσάμπα οι αναφορές στην Κάρι, το θρυλικό φιλμ του Μπράιαν Ντε Πάλμα, και κρίμα το ταλέντο τόσο της Σάνον όσο και του συμπρωταγωνιστή της Γουίλ Φέρελ."

ΚΟΡΙΤΣΙ ΓΙΑ ΦΙΛΗΜΑ

Σκηνοθεσία:Bruce McCulloch

Σενάριο:Steve Koren

Παίζουν:Molly Shannon,
Will Ferrell,Elaine Hendrix

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

 Η Μόλι Σάνον υπήρξε μέλος της κωμικής ομάδας ηθοποιών του Saturday Night Live κατά τη δεκαετία του 1990. Ο πιο δημοφιλής χαρακτήρας που δημιούργησε η ηθοποιός ήταν η Μαίρη Κάθριν Γκάλαχερ, ένα όχι ιδιαίτερης ευφυίας καθολικής κατήχησης κορίτσι, το οποίο μπλέκονταν κυρίως σε οπτικά γκακγς και γκάφες. Η Σάνον έπαιζε με το κορμί της και , υποδυόμενη τη Μαίρη, μπλέκονταν σε καταστάσεις αμήχανες χρησιμοποιώντας αρκετά το χρονικό "άπλωμα" του αστείου, το οποίο συνήθως είχε να κάνει με την απροσεξία την ηρωίδας, η οποία ήταν αρκετά ατσούμπαλη και ντροπαλή. Τα σκετσάκια λοιπόν που είχαν πρωταγωνίστρια τη Μαίρη Κάθριν Γκάλαχερ ήταν συνήθως επιτυχημένα και το κοινό αγάπησε το χαρακτήρα.

  Το αμέσως επόμενο βήμα που ακολουθούσαν οι δημοφιλείς κωμικοί του SNL ήταν το πέρασμα στον κινηματογράφο. Από τον Μπιλ Μάρεϊ, τον Νταν Ακρόιντ και τον Έντι Μέρφι, μέχρι τον Άνταμ Σάντλερ και τον Γουίλ Φέρελ, τα παραδείγματα είναι αρκετά. Για τη Μόλι Σάνον όμως δε λειτούργησε επιτυχημένα αυτό το πέρασμα καθώς αποδείχτηκε λάθος η απόφαση να βασιστεί ένα ολόκληρο φιλμ στο χαρακτήρα της Μαίρη Κάθριν Γκάλαχερ.

  Τη σκηνοθεσία αναλαμβάνει ένας σκηνοθέτης που εργάζονταν εκείνη την εποχή στο SNL, ο Μπρους ΜακΚάλοχ, ενώ το σενάριο υπογράφει ο Στιβ Κόρεν, άλλο ένα μέλος της κωμικής τηλεοπτικής εκπομπής. Τα παράγματα όμως φαίνεται από την αρχή ότι δε θα πάνε καλά. Ούτε ο χαρακτήρας της Μαίρη λειτουργεί, ούτε τα διάφορα αστεία που σκαρφίζονται οι δημιουργοί, με αποτέλεσμα όλο το δημιούργημα να απογοητεύει. Ενοχλητικό, προσβλητικό και με αρκετές αμήχανες στιγμές καθώς το αστείο μπλέκεται με την "επίθεση" σε ομάδες ανθρώπων που ναι μεν δε θεωρώ ότι δεν πρέπει να σατιρίζονται ή να διακωμωδούνται αλλά πρέπει να υπάρχει προσεκτική προσέγγιση, έτσι ώστε να μη φτάνουμε σε καταστάσεις όπως αυτή εδώ. Το παν είναι ο τρόπος. Αν θέλεις να φτιάξεις ένα αστείο με πρωταγωνιστή έναν άνθρωπο χαμηλής ευφυίας, πρέπει να φτιάξεις ένα αστείο γύρω από αυτόν και όχι να κάνεις πλάκα μαζί του, ξευτελίζοντας τον ίδιο.

  Τσάμπα οι αναφορές στην Κάρι, το θρυλικό φιλμ του Μπράιαν Ντε Πάλμα, και κρίμα το ταλέντο τόσο της Σάνον όσο και του συμπρωταγωνιστή της Γουίλ Φέρελ. Δυστυχώς παραπάνω από είκοσι λεπτά δεν άντεξα στο φιλμ. Απαράδεκτη αντιμετώπιση ανθρώπων και κακή σάτιρα θρησκευτικών,πολιτικών και κοινωνικών προεκτάσεων. Ένα από τα χειρότερα φιλμ που προσπάθησα να δω.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
PopCorn

IMDb

Trailer : The House

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

Το The House είναι η νέα κωμωδία που πρωταγωνιστούν ο Γουίλ Φέρελ και η Έιμι Πέλερ. Οι δυο τους υποδύονται ένα ζευγάρι που έχει ξοδέψει τις αποταμιεύσεις που έκανε τα προηγούμενα χρόνια για τις σπουδές της κόρης τους. Όταν η μικρή περνά στο πανεπιστήμιο τα πράγματα ζορίζουν και τότε ως από μηχανής Θεός έρχεται ένας φίλος να τους δώσει τη λύση. Ένα καζίνο στο υπόγειο του σπιτιού τους! Το ζευγάρι βρίσκεται σε απόγνωση οπότε υιοθετεί την τρελή ιδέα, η οποία εκτός από "μαύρο" εισόδημα θα τους φέρει και αμέτρητους μπελάδες.

Τον Γουίλ Φέρελ τον ξέρουμε. Το ίδιο και την Έιμι Πέλερ, νομίζω. Άρα ξέρουμε τι να περιμένουμε, έστω και με τις ανά διαστήματα άστοχες επιλογές του πρώτου (Get Hard). Το τρέιλερ φανερώνει μια κλασική Αμερικανική κωμική συνταγή, με ότι μπορεί αυτό να συνεπάγεται. Η πρεμιέρα της ταινίας θα γίνει τον Ιούνιο, οπότε καλοκαιράκι και κωμωδία με Φέρελ, έστω και χωρίς να είναι κάτι ιδιαίτερο, δεν ακούγεται κι άσχημα.

Daddy's Home (2015)

Είδος: Κωμωδία

ΓΥΡΙΣΕ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ

Σκηνοθεσία:Sean Anders

Σενάριο:Brian Burns,Sean Anders,
John Morris

Παίζουν:Will Ferrell,Mark Wahlberg,
Linda Cardellini

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο Μπραντ είναι παντρεμένος με τη Σάρα και για μεγάλο χρονικό διάστημα προσπαθεί να βρει το κλειδί για να ξεκλειδώσει τη σχέση του με τα δύο ανήλικα παιδιά που έχει αποκτήσει η Σάρα από τον προηγούμενο γάμο της. Εκεί που ο Μπραντ φαίνεται να τα καταφέρνει και να κατακτά την εμπιστοσύνη των παιδιών, κάνει την εμφάνισή του ο "αληθινός" μπαμπάς τους και ξεκινά ένα παιχνίδι ανταγωνισμού ανάμεσα στους δύο.

ΑΠΟΨΗ: Το δίδυμο Γουίλ Φερέλ- Μαρκ Γουόλμπεργκ επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη μετά την επιτυχημένη συνεργασία τους στο The Other Guys! Η χημεία τους είναι κι εδώ φανερή, όμως, το αποτέλεσμα δεν είναι το ίδιο αστείο.

  Ο Φερέλ είναι ένας από τους καλύτερους κωμικούς της γενιάς του και καταφέρνει να βγάλει γέλιο ακόμα και από μέτριες ή κακές κωμωδίες. Το πρόβλημα είναι ότι τελευταία δε μπορεί να ξεφύγει από τη μετριότητα των σεναρίων που επιλέγει, με αποτέλεσμα ο ίδιος να είναι το πιο αστείο "πράγμα" μέσα στις ταινίες του, όχι λόγω του σεναρίου που του δίνεται αλλά λόγω της κωμικής του ευφυίας. Το ίδιο συνέβη και στο προηγούμενο φιλμ του, το Get Hard, αλλά ακόμα και στο προ δύο ετών σίκουελ του Παρουσιαστή, η κωμωδία του Φερέλ δε μπόρεσε να πιάσει τα επίπεδα προηγούμενων δουλειών του. Το Daddy's Home δεν αποτελεί εξαίρεση δυστυχώς αλλά είναι σίγουρα καλύτερο από το Get Hard. Μιλάμε ωστόσο για μια συμβατική, προβλέψιμης εξέλιξης Αμερικανική κωμωδία, που δεν έχει να προσφέρει κάτι άλλο πέρα από πέντε με έξι στιγμές καλού γέλιου.

  Η χημεία του Φερέλ με τον Γουόλμπεργκ είναι το καλύτερο συστατικό της ταινίας του Σον Άντερς. Ο ανταγωνισμός τους και οι συνεχόμενες αντιπαραθέσεις κρατούν την κωμική φλόγα αναμμένη, έστω και σε χαμηλή φωτιά, ενώ αστείες είναι και οι σουρεαλιστικές συζητήσεις του Φερέλ με τον Χέιντεν Τσερτς, ο οποίος υποδύεται το αφεντικό του στο ραδιοφωνικό σταθμό.

  Χωρίς τον Άνταμ ΜακΚέη να τον σκηνοθετεί, ο Φερέλ μοιάζει να μη μπορεί να βρει τη διέξοδο, το φως στο τούνελ που θα τον οδηγήσει στην καλύτερη κωμωδία από αυτές που γυρίζει τα τελευταία χρόνια. Ναι μεν το Daddy's Home έχει τις στιγμές του αλλά το κωμικό ταλέντο του Φερέλ δεν αξιοποιείται κατάλληλα ούτε εδώ. Μπορεί να κάνει καλύτερα πράγματα από τις συμβατικές Αμερικανικές κωμωδίες και είναι κρίμα να τον βλέπεις να σπαταλάει το χάρισμά του συνεχώς σε παρόμοια φιλμ.

  Αν θέλετε να δείτε ένα φιλμ προβλέψιμο μεν, χαλαρό και με κάποιες αστείες στιγμές δε, χωρίς να περιμένετε κάτι παραπάνω, τότε μπορείτε να παρακολουθήσετε το Daddy's Home πολύ εύκολα. Αν αναμένατε περισσότερα από την συνεργασία Φερέλ-Γουόλμπεργκ τότε μάλλον θα απογοητευθείτε. Προσωπικά, θα περίμενα την κυκλοφορία σε DVD ή Blu-Ray ούτως ώστε να περάσω ένα χαλαρό απόγευμα Σαββάτου στο σπίτι. Για κινηματογραφική έξοδο, θα σας συμβούλευα να διαλέξετε κάτι άλλο.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

Get Hard (2015)

Είδος : Κωμωδία

ΘΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΑΝΤΡΑ
Σκηνοθεσία:Etan Cohen
Σενάριο:Etan Cohen,
Jay Martel,Ian Roberts
Παίζουν:Will Ferrell,
Kevin Hart,Alison Brie 

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο Τζέιμς Κινγκ είναι ένας πλούσιος τραπεζικός διευθυντής. Ο Νταρνέλ Λιούις είναι ένας έγχρωμος ιδιοκτήτης ενός μικρού πλυντηρίου αυτοκινήτων και πλένει το αυτοκίνητο του Τζέιμς σχεδόν κάθε μέρα εδώ και χρόνια. Όταν ο Τζέιμς θα κατηγορηθεί αδίκως για μια μεγάλη οικονομική απάτη και θα του επιβληθεί ποινή φυλάκισης δέκα ετών, θα στραφεί στον Νταρνέλ για βοήθεια. Αυτό που θέλει από τον Νταρνέλ είναι στον ένα μήνα που έχει μπροστά του πριν τη φυλάκιση, να τον προετοιμάσει κατάλληλα για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τον κόσμο της φυλακής, καθώς μετά από παρεξήγηση, ο Τζέιμς πιστεύει ότι ο Νταρνέλ έχει "κάνει" στη φυλακή. 

ΑΠΟΨΗ: Μήπως ο Κέβιν Χαρτ πρέπει να κάνει λίγο πίσω; Μήπως το έχει παρακάνει με τις κινηματογραφικές εμφανίσεις του την τελευταία χρονιά και θα καταφέρει να κάψει έτσι τον εαυτό του; Και μήπως ο Γουίλ Φέρελ πρέπει να αναζητήσει πιο προσεκτικά την επόμενη κίνησή του, γιατί μοιάζει να υπάρχει μια ελαφρώς "κατηφορική στασιμότητα" στην καριέρα του;

  Πριν λίγες μέρες γράφοντας ένα κείμενο για το The Wedding Ringers, μίλαγα ξανά για την περίπτωση Χαρτ και ότι είναι, δικαιολογημένα θεωρώ, περιζήτητος αυτή τη στιγμή στο Χόλιγουντ. Όταν όμως μέσα σε δύο τρία χρόνια έχεις 11 συμμετοχές, τις περισσότερες ως πρωταγωνιστής, σε διάφορες χολιγουντιανές κωμωδίες, παίζοντας περίπου την ίδια περσόνα, τότε έχω την αίσθηση ότι πρέπει να αποτραβηχτείς για λίγο. Προσωπικά με έχει ήδη κουράσει! Τον θεωρώ ταλαντούχο αλλά έχοντας παρακολουθήσει μόλις τέσσερα από όλα αυτά τα φιλμ που έχει συμμετάσχει, άρχισα να κουράζομαι, βλέποντας τον να επαναλαμβάνεται. 

  Ο Γουίλ Φέρελ απ' την άλλη είναι ένας κωμικός που θαυμάζω απεριόριστα τα τελευταία χρόνια. Έκρυβα πάντοτε έναν ιδιαίτερο θαυμασμό για τους ανθρώπους που μπορούν να προκαλούν το γέλιο αβίαστα. Ο Φέρελ είναι ένας από αυτούς τους ανθρώπους∙ ίσως ο κορυφαίος κωμικός της γενιάς του. Έλα, όμως, που κι αυτός τα τελευταία χρόνια δείχνει να μην κάνει πολύ καλές επιλογές. Ούτε το Anchorman 2 ήταν αυτό που περιμέναμε, ούτε Οι Υποψήφιοι, με συμπρωταγωνιστή τον Ζακ Γαλιφιανάκη, έφτασαν στα επίπεδα σάτιρας και ερμηνειών που περιμέναμε, ενώ και το πρωτότυπο Casa de mi Padre δεν είχε μεγάλη απήχηση. Πρέπει να πάμε πίσω στο 2010 για να βρούμε καλές ταινίες του Φέρελ, τότε που γύρισε το Megamind, το The Other Guys και το Everything Must Go.

  Επανερχόμαστε όμως στο 2015 και το Get Hard, για να δούμε τι κατάφερε να μας προσφέρει. Όχι πολλά, απαντώ, χωρίς δεύτερη σκέψη. Η έξυπνη κεντρική ιδέα των Μακ Κέι, Μάρτελ και Ρόμπερτς δεν αποδίδεται εύστοχα στο σενάριο των δύο τελευταίων, σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη Ιτάν Κοέν. Το κινηματογραφικό πάντρεμα των Φέρελ-Χαρτ ενώ θα έπρεπε να είναι εκρηκτικό αποδίδει ελάχιστα και αυτό μόνο σε κάποιες στιγμές που μοιάζει να είναι αποτέλεσμα αυτοσχεδιασμού των δύο. Οι ατάκες που τους δίνονται και τα πράγματα που μπαίνουν στη διαδικασία να κάνουν στο φιλμ είναι απερίγραπτα. Τα ρατσιστικά (ήθελα να γράψω "ρατσιστικά με την καλή έννοια" αλλά δεν ξέρω πως μπορεί να το εκλάβετε... Ας δεχτούμε όμως την καλή και την κακή πρόθεση του χιούμορ) αστεία ενώ φαντάζομαι ότι δεν γίνονται με κακή διάθεση αλλά περισσότερο με διάθεση πειράγματος, καταφέρνουν ωστόσο να σε ενοχλήσουν μερικές στιγμές. Το ρατσιστικό αστείο ίσως είχε καλύτερη τύχη σε μια πιο έξυπνη ταινία, με τον τρόπο όμως που γίνεται στο Get Hard είναι κάποιες στιγμές ενοχλητικό, αλλά η αλήθεια είναι ότι ο Φερέλ "τιμωρείται" για το άτοπο χιούμορ του φιλμ επί της οθόνης, εισπράττοντας ένα χαστούκι από... ένα ανδρικό μόριο! Ελπίζω όταν ο Φέρελ είδε τον εαυτό του στην οθόνη να κατάλαβε το λάθος δρόμο που πήρε το φιλμ. Το αστείο για τον μαύρο, για τον Μεξικανό, για τον Κινέζο, για τη φυλακή και τις αντίξοες συνθήκες που επικρατούν εκεί, τα αστεία για τους ομοφυλόφιλους, είναι όλα πολύ εύκολο να θεωρηθούν ρατσιστικά (εδώ υπάρχει κακή πρόθεση...), προσβλητικά, ομοφοβικά. Η συνεχής χρησιμοποίηση τους καταντάει κουραστική και δεν τιμά τους εξαιρετικούς αυτούς κωμικούς.

  Η αλήθεια είναι ότι αν το Get Hard δεν είχε τους Φέρελ και Χαρτ, δε νομίζω να είχε καλές στιγμές. Ακόμα και μέσα σε όλο αυτό το απαράδεκτο σενάριο, ακόμα και με τη φαινομενικά πιο υποτονική ερμηνεία του Φέρελ, υπάρχουν κάποιες στιγμές που θα γελάσεις, όμως, είναι λίγες. Το όλο εγχείρημα μοιάζει για φθηνή παραγωγή, σαν παλιά βιντεοταινία του 1980. Ελπίζω το χαστούκι από το πέος να συνεφέρει τον Φέρελ και να ξαναπάρει μπροστά για λίγο καιρό, δίνοντας κάτι καλύτερο. Ο Χαρτ απ' την άλλη πολύ φοβάμαι για το κατά πόσο θα καταφέρει να διατηρήσει την καριέρα ψηλά για πολύ καιρό ακόμα.  

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

Νέα Trailers για το θεότρελο Anchorman 2

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

Ανακάλυψα τον Will Ferrell το 2004, παρακολουθώντας το Anchorman : The Legend Of Ron Burgundy ,το οποίο βρήκα τότε αλλοπρόσαλλο, απίστευτα φρέσκο, διαφορετικό, ξεκαρδιστικό. Ο Ferrell έχει ένα τελείως δικό του χιούμορ κι έναν ιδιαίτερο τρόπο να το περνάει στο κοινό είτε διακωμωδώντας τον George Bush στο Saturday Night Live είτε μέσα από χαρακτηριστικά cameos σε επιτυχημένες κωμωδίες από τη δεκαετία του '90 μέχρι σήμερα. Όταν ο Ferrell άρχισε να παίρνει πρωταγωνιστικούς ρόλους και να σηκώνει ταινίες στην πλάτη του, έδειξε ότι μπορεί να είναι ο πιο αστείος άνθρωπος στον κόσμο (προσωπική άποψη : αυτή τη στιγμή, είναι...) αλλά μπορεί όταν του ζητηθεί να ερμηνεύσει απαιτητικούς ρόλους με επιτυχία ( Everything Must Go, Stranger Than Fiction ).

Ξεχάστηκα... Δεν είναι αφιέρωμα στον Ferrell αλλά ανήκω στους θαυμαστές του και ξέφυγα λίγο. Συμπαθάτε με... Εσείς δείτε τα trailers που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο για το Anchorman 2 και για τον Ferrell, τα λέμε άλλη φορά. Νομίζω ότι η πιο cult κωμωδία της προηγούμενης δεκαετίας θα έχει ανάλογη συνέχεια.