 |
| Δράσης, Θρίλερ Διάρκεια: One Shot 96' One More Shot 103' One Last Shot 98' |
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
Δεν πάει πολύς καιρός που χάζευα την τελευταία ταινία που πρωταγωνιστεί ο Σκοτ Άντκινς. Ως θαυμαστής του Βρετανού, παρακολουθώ τις ταινίες του έστω κι αν αρκετές φορές τελευταία δεν αποδεικνύονται οι περισσότερες ενδιαφέρουσες. Ωστόσο ο Άντκινς είναι πάντα καλός, όχι μόνο στο κομμάτι της δράσης αλλά και ερμηνευτικά. Η τελευταία ταινία του λοιπόν, για να επανέλθω, είχε τίτλο One Last Shot και παρότι δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε, μου κέντρισε το ενδιαφέρον κάτι που παρατήρησα στα είκοσι λεπτά προβολής περίπου. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η ταινία ήταν γυρισμένη σαν ένα μονοπλάνο και αυτό συνεχίστηκε μέχρι το τέλος. Δύσκολο εγχείρημα και ειδικά για ταινία δράσης αλλά ο σκηνοθέτης, Τζέιμς Ναν, τα κατάφερε αρκετά καλά! Υπήρχε όμως κάτι που φάνηκε να λείπει από την ιστορία κι ενώ αρχικά πίστευα ότι απλώς αποφασίζει να μην κάνεις καμία ιδιαίτερη εισαγωγή στον ήρωα και την κατάστασή του, ανακάλυψα μετά από σύντομη αναζήτηση ότι η συγκεκριμένη ταινία είναι το τελευταίο μέρος μιας τριλογίας και κάπως έτσι, για να μην τα πολυλογώ, μπήκα διαδικασία αναζήτησης και των πρώτων δύο ταινιών.
Πρωταγωνιστής σε αυτή την τριλογία είναι ο Τζέικ Χάρις, επίλεκτο στέλεχος των Ειδικών Δυνάμεων. Στην πρώτη ταινία, ο Χάρις και η ομάδα του πρέπει να μεταφέρουν έναν κρατούμενο, ύποπτο για τρομοκρατικές ενέργειες, από μια μυστική φυλακή στην Πολωνία, πίσω στην Αμερική. Το μέρος δέχεται επίθεση καθώς κάποιοι προσπαθούν να κάνουν δικό τους τον κρατούμενο ενώ παράλληλα αποκαλύπτεται ότι μια βόμβα έχει τοποθετηθεί στην Ουάσιγκτον. Ο Χάρις μπορεί να χάνει την ομάδα του, όμως ο κρατούμενος σώζεται από τον ίδιο και μεταφέρεται αεροπορικώς στην Αμερική. Με την προσγείωσή τους σε Αμερικανικά εδάφη, ένα αεροδρόμιο στη Βαλτιμόρη, ξεκινά η δεύτερη ταινία η οποία θα εξελιχθεί στους χώρους του αεροδρομίου κι εδώ θα αρχίσει να αποκαλύπτεται ένα μεγαλύτερο τρομοκρατικό σχέδιο, το οποίο γίνεται πραγματικότητα στην τρίτη ταινία, εκεί όπου ο Τζέικ Χάρις θα πρέπει να έρθει αντιμέτωπος με έναν παλιό του σύντροφο, που φαίνεται να είναι ο εγκέφαλος πίσω από μια μεγάλη συνωμοσία, που προσπαθεί να ρίξει το αμυντικό σύστημα των Ηνωμένων Πολιτειών, συγκεντρώνοντας όλους τους αξιωματούχους του Συμβουλίου Ασφαλείας σε ένα φαινομενικά ασφαλή χώρο.
Πραγματικά δύσκολο το έργο που αποφάσισε να ξεκινήσει ο Τζέιμς Ναν και παρά την όχι και τόσο εύκολη πάντα παρακολούθησή του, πρέπει να του αναγνωρίσεις ότι τα κατάφερε αρκετά καλά. Το μονοπλάνο έχει τα θετικά του, έχει και τα αρνητικά του, όταν μιλάμε για μιάμιση ολόκληρη ώρα μονοπλάνου κάθε φορά. Στα θετικά είναι σίγουρα η πιο άμεση συμμετοχή του θεατή στη δράση και η δημιουργία αγωνίας. Στα αρνητικά θα έβαζα το ότι το "μάτι" σου βρίσκεται για πάρα πολύ ώρα εγκλωβισμένο σε ένα πολύ συγκεκριμένο βάθος πεδίου, κάτι που ένιωσα να με κουράζει κάποιες στιγμές, ειδικά στην πρώτη και την τρίτη ταινία, που είναι και οι μικρότερες σε διάρκεια αλλά είναι αυτές που παίρνουν λίγο περισσότερο χρόνο για να στήσουν την ιστορία. Από την άλλη, η δεύτερη είναι αυτή που έχει την περισσότερη δράση και που την ενσωματώνει με πολύ καλύτερο τρόπο μέσα στην εξέλιξη της ιστορίας της.
Ο Άντκινς είναι κι εδώ πολύ καλός και στηρίζει απόλυτα την πορεία του χαρακτήρα του μέσα σε αυτές τις τρεις ταινίες, ξεκινώντας με αρκετή ενέργεια και φθάνοντας στην τρίτη ταινία πραγματικά καταρρακωμένος από αυτά που έχει περάσει τις προηγούμενες ώρες καθώς οι τρεις ταινίες εκτυλίσσονται σε πραγματικό χρόνο περίπου δύο ημερών. Εννοείται ότι κι εδώ ο Σκοτ έχει αρκετές μονομαχίες σώμα με σώμα, με καλύτερη ίσως αυτή στη δεύτερη ταινία, απέναντι στο Μάικλ Τζέι Γουάιτ αν και όλες οι μονομαχίες και οι χορογραφίες είναι εξαιρετικά στημένες, συνυπολογίζοντας πάντα και το βαθμό δυσκολίας του μονοπλάνου.
Γενικά η τριλογία του One Shot έχει το ενδιαφέρον της, αν και είπαμε ότι όλη αυτή η λογική του μονοπλάνου έχει θετικά και αρνητικά. Όσο εύκολα μπορεί να σε βάλει μέσα στη δράση τόσο εύκολα μπορεί να σε κουράσει κατά τη διάρκεια των διαλόγων. Στους φίλους της δράσης και του Σκοτ Άντκινς προτείνεται ανεπιφύλακτα, ενώ δεν θα άφηνα τελείως απέξω και αυτούς που ενδιαφέρονται για ένα πολιτικό και συνωμοσιολογικά θρίλερ.
(Η βαθμολογία που ακολουθεί είναι συνολική. Αν θα έπρεπε να δω ξεχωριστά την κάθε ταινία, θα έβαζα 2,5 αστεράκια στην πρώτη, 3 στη δεύτερη και 2 στην τρίτη.)
