MCU: Phase One - Η Πρώτη Φάση του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Μάρβελ

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

Αφού ολοκληρώσαμε την πρώτη φάση του κινηματογραφικού σύμπαντος της Μάρβελ, σας προσφέρουμε όλα τα κείμενα συγκεντρωμένα σε αυτή την ανάρτηση! Ο σύνδεσμος στο τέλος κάθε κειμένου σας οδηγεί σε ολόκληρο το κείμενο που γράψαμε για την κάθε ταινία. Καλή ανάγνωση!

Ultimate Avengers 2 (2006) Mini Review

Είδος: Κινούμενα Σχέδια, Περιπέτεια, Κόμικ, Επιστημονικής Φαντασίας

"Η συνέχεια των Απόλυτων Εκδικητών είναι μια πιο δυναμική στο σύνολό της ταινία. Την σώζει το πιο ενδιαφέρον σενάριο αλλά τις κόβει πάρα πολλούς πόντους το πρόχειρο κινούμενο σχέδιο."

ΑΠΟΛΥΤΟΙ ΕΚΔΙΚΗΤΕΣ 2:
ΤΟ  ΞΥΠΝΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΘΗΡΑ

Σκηνοθεσία:Will Meugniot,
Dick Sebast,Bob Richardson

Σενάριο:Greg Johnson,Craig Kyle

Παίζουν:Justin Gross,
Grey Griffin,Michael Massee

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

Λίγες μέρες πριν μιλήσαμε για το Ultimate Avengers και αναφερθήκαμε σε ένα δεύτερο μέρος, που κυκλοφόρησε λίγο καιρό μετά. Σήμερα γράφουμε δυο λόγια για αυτό το δεύτερο μέρος, το οποίο στα σημεία είναι λίγο πιο ενδιαφέρον στο σύνολό του.

 Οι εξωγήινοι Τσιαταουρί επιστρέφουν και επιτίθενται στο κρατίδιο της Γουακάντα στην Αφρική, καθώς φαίνεται εκεί να υπάρχει κάτι που τους ενδιαφέρει. Φύλακας του κρατιδίου είναι όμως ο Μαύρος Πάνθηρας, τίτλος που φέρει ο εκάστοτε Βασιλιάς και που συνοδεύεται από υπερφυσικές δυνάμεις. Ο Τουτσάλα είναι ο νέος Βασιλιάς και Μαύρος Πάνθηρας, μετά το θάνατο του πατέρα του στη μάχη με τους Τσιταουρί. Ο νέος Πάνθηρας θα έχει τη βοήθεια των Εκδικητών στη μάχη εναντίον των εξωγήινων εισβολέων, μια βοήθεια που αρχικά δεν είναι καλοδεχούμενη.

 Η εισαγωγή του Μαύρου Πάνθηρα, η προσέγγιση στο χαρακτήρα του Κάπτεν Αμέρικα με τις δυσκολίες προσαρμογής στη νέα εποχή και η πιο ενδιαφέρουσα πλοκή και αφήγηση είναι τα καλά στοιχεία αυτής της περιπέτειας κινουμένων σχεδίων. Λίγο πιο βίαιο σε σχέση με το πρώτο, έχει προθέσεις να απευθυνθεί σε πιο μεγάλο ηλικιακά κοινό.

 Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκουμε τον Μαύρο Πάνθηρα (με την πολύ άσχημα σχεδιασμένη στολή του), τον Κάπτεν Αμέρικα, τη Μαύρη Χήρα, ενώ Τζάιαντ Μαν, Σφήκα, Άιρον Μαν, Μπρους Μπάνερ έρχονται σε δεύτερο πλάνο. Ενώ στο ζεύγος Τζάιαντ Μαν και Σφήκα δίνεται λίγο πιο ουσιαστικός ρόλος, αυτός που ξανά δεν αξιοποιείται είναι ο Θορ, ο οποίος ενώ φαίνεται σε κάποιο σημείο ότι θα παίξει βάσικο ρόλο, χάνεται κι επανέρχεται περίπου ένα τέταρτο πριν το φινάλε, μαζί με την εμφάνιση του Χαλκ.

 Το κυριότερο μειονέκτημα της ταινίας είναι το όχι και τόσο προσεγμένο σχέδιο. Είναι στιγμές (και είναι πολλές αυτές) που η παραγωγή μοιάζει πολύ φθηνή και το σχέδιο φαντάζει πιο πρόχειρο κι από τηλεοπτική σειρά.

 Συνολικά πάντως, η συνέχεια των Απόλυτων Εκδικητών είναι μια πιο δυναμική στο σύνολό της ταινία. Την σώζει το πιο ενδιαφέρον σενάριο αλλά τις κόβει πάρα πολλούς πόντους το πρόχειρο κινούμενο σχέδιο.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων

IMDb

Hulk (2003) Review

Είδος: Επιστημονικής Φαντασίας, Περιπέτεια, Κόμικ

"Ο Λι και οι τρεις σεναριογράφοι, Τέρμαν, Φρανς και Σέιμους ενδιαφέρονται κυρίως για την ανθρώπινη και ψυχολογική προέκταση που έχει η ιστορία του Χουλκ. Εμβαθύνουν στο προσωπικό δράμα του πρωταγωνιστή και την τραγική ιστορία της οικογένειάς του και δίνουν αρκετό χρόνο στον Μπρους και όσους βρίσκονται γύρω του πριν εμφανίσουν τον πράσινο γίγαντα και αρχίσουν να δουλεύουν τα ψηφιακά εφέ."

Σκηνοθεσία:Ang Lee

Σενάριο:John Turman,
Michael France,James Schamus

Παίζουν:Eric Bana,
Jennifer Connelly,Sam Elliott

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

  Βρισκόμαστε περίπου πέντε χρόνια πριν το Iron Man και την έναρξη του ενιαίου κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel και ο συνεχώς οργισμένος πράσινος γίγαντας των κόμικς βρίσκει το δρόμο για τη μεγάλη οθόνη, με μια από τις πιο ιδιαίτερες υπερηρωικές ταινίες. Ο Ανγκ Λι αναλαμβάνει να σκηνοθετήσει την πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση του Χαλκ αλλά η ανταπόκριση των φίλων του ήρωα δεν ήταν η αναμενόμενη καθώς ο Λι και οι σεναριογράφοι του φαίνεται ότι είχαν περισσότερα στο μυαλό τους κι όχι μόνο μια ταινία με πλούσια οπτικά εφέ και ασταμάτητη δράση. Πολλοί τη εκτίμησαν, αρκετοί την αγάπησαν, όμως οι περισσότεροι αδιαφόρησαν και το επικείμενο franchise σταμάτησε εκεί.

  Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή στην πλειοψηφία του κόσμου και στο φιλμ παρότι αλλάζουν μερικά πράγματα γύρω από την προέλευση του ήρωα, τα βασικά παραμένουν ίδια. Ο Μπρους Μπάνερ είναι ένας νεαρός επιστήμονας, γενετικός ερευνητής, ο οποίος δε γνωρίζει ότι κουβαλά μια μετάλλαξη, η οποία προέρχεται από πειράματα που έκανε ο πατέρας του στον εαυτό του. Αυτό που θα φέρει στην επιφάνεια τη μετάλλαξη είναι η έκθεση στην ακτινοβολία των ακτίνων Γάμμα, μέσα από ένα τυχαίο περιστατικό. Μετά από αυτό το συμβάν, ο Μπρους ανακαλύπτει ότι κάθε φορά που εκνευρίζεται και χάνει την ψυχραιμία του, μεταμορφώνεται σε ένα τεράστιο πράσινο πλάσμα, με απίστευτη δύναμη αλλά και γεμάτο οργή. Ο Μπρους και ο άλλος του εαυτός βρίσκονται πλέον κυνηγημένοι από το στρατό και τον στρατηγό Ρος, ο οποίος παρακολουθούσε τον πατέρα του Μπρους αλλά και τον ίδιο από νεαρή ηλικία, γνωρίζοντας τα παράνομα πειράματα του πατέρα Μπάνερ.

 

Ο Λι και οι τρεις σεναριογράφοι, Τέρμαν, Φρανς και Σέιμους ενδιαφέρονται κυρίως για την ανθρώπινη και ψυχολογική προέκταση που έχει η ιστορία του Χαλκ. Εμβαθύνουν στο προσωπικό δράμα του πρωταγωνιστή και την τραγική ιστορία της οικογένειάς του και δίνουν αρκετό χρόνο στον Μπρους και όσους βρίσκονται γύρω του πριν εμφανίσουν τον πράσινο γίγαντα και αρχίσουν να δουλεύουν τα ψηφιακά εφέ. Ακόμα και μετά την εμφάνιση του Χαλκ, η ταινία δεν επιχειρεί να βασιστεί στα εφέ και τον εύκολο εντυπωσιασμό αλλά συνεχίζει να ποντάρει στον ψυχισμό των ηρώων και ηθοποιοί και σκηνοθέτης φροντίζουν να κάνουν αρκετή δουλειά ώστε το φιλμ να είναι γεμάτο ψυχή και συναίσθημα. Μπορεί να υπάρχουν στιγμές που το φιλμ του Λι να είναι αργό (για υπερηρωική ταινία) αλλά δεν είναι ποτέ κενό. Έχει να πει πράγματα και τα λέει με θαρραλέο τρόπο, με αφήγηση που τονίζει την κόμικ καταγωγή όσων βλέπουμε στην οθόνη αλλά και με την ιστορία πάντα σε πρώτο πλάνο. Όπου ιστορία, βάλε την εσωτερική πάλη του καθενός με τα συναισθήματα και τη λογική, βάλε τη μάχη με την κατάθλιψη, βάλε τη μάχη με τις εξαρτήσεις, βάλε τη μάχη για την απόκτηση του ιδανικού, τον έρωτα, την αποδοχή ή την απελευθέρωση από την ανάγκη αποδοχής των γονιών. Αν δε θέλεις να δεις όλα αυτά, μπορείς να διακρίνεις εύκολα τις κλασικές επιρροές και αναφορές που έχει ούτως ή άλλως, από τη στιγμή της δημιουργίας του στα κόμικς, από τους Σταν Λι και Τζακ Κέρμπι, ο Χαλκ, με πρώτη και πιο εμφανή αυτή της ιστορίας του Δόκτορ Τζέκιλ και Κυρίου Χάιντ, ενώ ο Ανγκ Λι φροντίζει να κάνει αναφορές στον Φρανκενστάιν, στη Μνηστή του Φρανκενστάιν αλλά και τον Κινγκ Κονγκ.

  Ο Έρικ Μπάνα είναι πάντα συμπαθής και καλός στη δουλειά του, έτσι κι εδώ δίνει έναν καλό Μπρους Μπάνερ, με διακριτά τα τραύματα που κουβαλά από την παιδική του ηλικία. Η Τζένιφερ Κόνελι είναι μια θεσπέσια παρουσία και είναι σίγουρα η μορφή που μπορεί να φέρει γαλήνη στον οργισμένο πράσινο τύπο, μόνο με το βλέμμα της, ενώ υπάρχει καλή χημεία με τον Μπάνα. Ωστόσο, θεωρώ ότι την παράσταση κλέβουν οι δύο βετεράνοι, Νικ Νόλτε και Σαμ Έλιοτ, παίζοντας στα όρια της υπερβολής αλλά χωρίς ποτέ να τα ξεπεράσουν. Ο Νόλτε ως πατέρας του Μπρους, επιστήμονας, φυλακισμένος χρόνια, μπορεί να το τραβήξει λίγο παραπάνω και το γνωρίζει αυτό επενδύοντας όσο μπορεί περισσότερο στο χαρακτήρα και ο Ανγκ Λι του δίνει το χώρο να το κάνει χωρίς να φοβάται. Ο Έλιοτ από την άλλη, έχει ένα πιο συγκεκριμένο καλούπι να δουλέψει, καθότι στρατηγός, αλλά παράλληλα είναι και πατέρας της αγαπημένης του "τέρατος" και αυτό του επιτρέπει να αφήνει μικρές συναισθηματικές ματιές στην οθόνη.

  Το Hulk του Ανγκ Λι δεν ακολουθήθηκε από καμία συνέχεια. Λίγα χρόνια μετά η ιστορία ειπώθηκε με διαφορετικό τρόπο από τον Λουί Λετεριέ, με πρωταγωνιστή τον Έντουαρντ Νόρτον (The Incredible Hulk), στα πλαίσια του, φρέσκου τότε, κινηματογραφικού σύμπαντος της Μάρβελ. Ούτε ο Έντουαρντ Νόρτον όμως έμελλε να είναι ο Μπρους Μπάνερ/ Χαλκ των Εκδικητών και τη θέση πήρε ο Μαρκ Ράφαλο, ο οποίος εξακολουθεί να είναι μέχρι σήμερα στο ρόλο, αλλά χωρίς να έχει γυρίσει καμία προσωπική ταινία του πράσινου γίγαντα. Πλέον οι ιστορίες των υπερηρώων και δη αυτές τις Μάρβελ, έχουν εντελώς διαφορετική δομή και τρόπο αφήγησης, καλώς ή κακώς, με άμεσο στόχο την ένταξη του ήρωα στο ενιαίο σύμπαν, οπότε κάθε ταινία δεν απομακρύνεται πολύ από το στίγμα που θέλει να δώσει η εταιρεία, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν προσωπικές ταινίες, σφραγίδες σκηνοθετών. Ο Ανγκ Λι κατάφερε το 2003 να κάνει μια διαφορετική υπερηρωική ταινία, βάζοντας σε αρκετά μεγάλο βαθμό τη δική του υπογραφή (φαντάζομαι ότι αν τον άφηναν εντελώς ελεύθερο το πράγμα θα ξέφευγε περισσότερο). Μια ματιά πίσω στο χρόνο αξίζει το φιλμ του Ανγκ Λι, όχι τόσο για τους φίλους των κόμικς και των σημερινών ταινιών της Μάρβελ αλλά κυρίως για τους φίλους των ιστοριών με καταραμένους χαρακτήρες. Ένα φιλμ που ενδιαφέρεται ιδιαίτερα να αναλύσει τον εσωτερικό κόσμο των δυνατών και αδυνάτων αυτού του κόσμου, που θέλει να δει τι συμβαίνει στον άνθρωπο όταν θέτει τα όρια, όταν τα υπερβαίνει ή όταν αναγκάζεται να μην τα υπερβεί.

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn

IMDb

The Avengers (2012)

Είδος: Επιστημονικής Φαντασίας, Κόμικ

ΟΙ ΕΚΔΙΚΗΤΕΣ

Σκηνοθεσία:Josh Whedon

Σενάριο:Josh Whedon,

Zak Penn

Παίζουν:Robert Downey Jr.,

Chris Evans, 

Scarlett Johansson

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

ΥΠΟΘΕΣΗ : Μια ιστορική μέρα ξημερώνει για τον πλανήτη μας, όταν ένας αναπάντεχος εχθρός αρχίζει να σπέρνει την καταστροφή. Ο Νικ Φιούρι, διευθυντής του διεθνούς οργανισμού SHIELD, ο οποίος έχει ως αντικείμενο τη διατήρηση της ειρήνης και της ασφάλειας ανά την υφήλιο, συνειδητοποιεί πως προκειμένου να ανατραπεί η κρισιμότατη αυτή κατάσταση που έχει φέρει την ανθρωπότητα στο χείλος του γκρεμού, υπάρχει μόνο μία λύση: να συγκεντρώσει τους Εκδικητές. (Cine.gr)

ΑΠΟΨΗ : Όταν βγήκα από την προβολή των Εκδικητών ένιωθα σαν μικρό παιδί, που γυρίζει απ' το λούνα παρκ. Χρώματα, ιπτάμενοι άνθρωποι, τέρατα από άλλες διαστάσεις, διαστημόπλοια, όπλα λέϊζερ, κυνηγητά, χιούμορ... Τι άλλο θέλεις, για να χορτάσεις; Αν δεν είσαι όντως μικρό παιδί, θέλεις και προσεγμένο σενάριο με καλούς διαλόγους, φαντάζομαι. Τους έχεις και αυτούς λοιπόν. Ικανοποιημένος; Έαν όχι, τότε ή ψείρας είσαι και ψάχνεις τα ψεγάδια σε κάθε φιλμ που παρακολουθείς ή δε συμπαθείς τα κόμιξ (αν η δικαιολογία σου είναι αυτή τη δέχομαι αλλά δεν ξέρεις τι χάνεις) ή είσαι υπάλληλος της DC και σε τρελαίνει το επίτευγμα της MARVEL!

  Απ' τον Iron Man και μετά το είχε πάρει πολύ σοβαρά το θέμα Avengers η Marvel. Προσπάθησε προσεκτικά να ενώσει τις ιστορίες των ηρώων της στο ίδιο σύμπαν, δημιουργώντας από μια ταινία για τους σημαντικότερους εξ αυτών ( Iron man, Thor, Captain America, Hulk ), ούτως ώστε να κάνει γνωστή την ιστορία τους ακόμα και σε όσους δεν την ξέρουν. Αφού αυτό έγινε πετυχημένα καθώς όλες οι ταινίες ήταν από καλές έως πολύ καλές, ο δρόμος ήταν ανοιχτός για το μεγάλο στοίχημα.

  Το σημείο που θα μπορούσαν να είχαν χαθεί τα πάντα, ήταν το σημείο επιλογής σκηνοθέτη. Ευτυχώς για όλους επιλέχτηκε ο εξαιρετικός Josh Whedon. Φίλος των κόμιξ, λάτρης της επιστημονικής φαντασίας και δημιουργός αξιόλογων projects, με πολλά από αυτά να μην έχουν τύχει της αναγνώρισης που θα τους έπρεπε. Η δουλειά του Whedon είναι εξαιρετική! Αποφάσισε να δώσει στην ταινία τη μορφή ενός πολυσέλιδου κόμικ, προσφέροντάς μας χρώμα, δράση, μάχες και χιούμορ σε χορταστικές δόσεις. Δεν του καίγεται καρφί να μας πείσει για το ρεαλισμό των όσων συμβαίνουν, όπως προσπαθούν τα τελευταία χρόνια να κάνουν οι ταινίες με υπερήρωες. Γιατί έχουν φαγωθεί με αυτό τον εξανθρωπισμό των κόμικ χαρακτήρων, δε θα το καταλάβω ποτέ. Ένας τύπος με πανοπλία που πετάει, ένας υπερφυσικά δυνατός στρατιώτης από το 1940, ένας θέος των Σκανδιναβικών χωρών, ένας επιστήμονας, που όταν θυμώνει, μεταμορφώνεται σε πράσινο γίγαντα, είναι πράγματα που ανήκουν σε φανταστικούς κόσμους και στους φανταστικούς κόσμους μπορούν να συμβούν τα πάντα και εμείς μπορούμε να τα δεχτούμε αδιαμαρτύρητα.

  Εξαιρετικός ο Whedon, πολύ καλά τα πράγματα και σεναριακά, φανταστικά τα οπτικοακουστικά εφφέ αλλά αν δεν υπήρχαν οι κατάλληλοι ηθοποιοί στους κατάλληλους ρόλους, το τελικό αποτέλεσμα ίσως να μην έφτανε σε τέτοια επίδεδα.

  Μπορεί για τους περισσότερους να ξεχωρίζει ο Robert Downey ως κύριος Τόνυ Σταρκ (συμφωνώ) αλλά και η διανομή των υπόλοιπων ρόλων είναι θεωρώ εύστοχη. Ο Chris Evans είναι πειστικότατος Captain America, βγάζοντας μας τη συμπαθητική πλευρά του όρου "αμερικανιές" ενώ ο Hemsworth κρατάει το σφυρί του Θορ με άνεση. Ακόμα και στην περίπτωση του Χαλκ και την αποχώρηση του Edward Norton από το ρόλο, η αντικατάσταση σου με το Mark Rufallo μάλλον καλό έκανε στο Μπρους Μπάνερ και στο alter ego του. Ο Rufallo εμφανίζεται ως ιδανικός Μπρους Μπάνερ με τη χαμηλών τόνων ερμηνεία του ενώ ο Hulk παρουσιάζεται κι αυτός πρώτη φορά στο πανί όπως τον ξέρουμε απ΄τις σελίδες των κόμιξ. Τα ίδια ισχύουν και για τους Samuel Jackson, Scarlett Johansson. Εντάξει... Άντε και για τον Renner σαν Hawkeye, παρότι μου είναι ιδιαίτερα αντιπαθής.

 Τελευταίο άφησα τον κακό, γιατί έχω μία ένσταση σε ότι έχει να κάνει με την κατάληξή του. Πάρα πολύ καλός ο Hiddleston σαν Λόκι. Επιβλητικός και με βλέμμα ραδιενεργό σε πείθει ως ο κακός της υπόθεσης. Η διαφωνία μου έχει να κάνει με την αντιμετώπισή του στο τέλος, από τους σεναριογράφους και το σκηνοθέτη. Ο Λόκι που μοιάζει σε όλη την ταινία μοχθηρός και πανούργος, καταλήγει παιχνιδάκι στα χέρια του Χαλκ, αλα Οβελίξ και Ρωμαίοι. Αστεία σκηνή σίγουρα αλλά νομίζω άξιζε μια πιο κλασική και αναμενόμενη σκηνή ανάμεσα ίσως στα δύο αδέρφια, Λόκι και Θορ. Θα μου πεις : "πόσες φορές να αναμετρηθεί πια ο Θορ με το Λόκι; Ήδη το κάνανε δύο φορές στη διάρκεια των Εκδικητών. Δε σου έφτασε; ". Δεκτό, γι αυτό και δεν επιμένω.

  Οι Εκδικητές είναι η πιο κόμικ ταινία που έχει περάσει μέχρι σήμερα από τις κινηματογραφικές οθόνες. Επικό, θεαματικό, με ασταμάτητη δράση, με ενδιαφέροντες χαρακτήρες και χωρίς φραγμούς αληθοφάνειας και σοβαροφάνειας. Με μια λέξη : ΧΟΡΤΑΣΤΙΚΟ!

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων:

Cine.gr