Η Warner Bros κυκλοφόρησε teasers των δέκα πέντε δευτερολέπτων για τρία από τα μέλη της Justice League, Batman, Flash και Aquaman, δύο μέρες πριν το μεγάλο τρέιλερ. Μια μικρή ματιά λοιπόν στους ήρωες πριν το αποκαλυπτικό (όχι τόσο όσο εκείνο του Batman V Superman ελπίζω) μεγάλο τρέιλερ.
Τα βλέμματα είναι προφανώς στραμμένα στους δύο τελευταίους ήρωες καθώς είναι ουσιαστικά η πρώτη φορά που θα τους δούμε στη μεγάλη οθόνη, αφού ο Μπάτμαν του Μπεν Άφλεκ είχε και πέρσι την τιμητική του. Τόσο ο Flash, λοιπόν, όσο και ο Aquaman, μοιάζει να κάνουν δυναμική είσοδο. Περισσότερα στο αυριανό τρέιλερ!
ΥΠΟΘΕΣΗ:Ο Κρίστιαν Γουλφ είναι διάνοια στα μαθηματικά και πάσχει από αυτισμό. Έχει καταφέρει, όμως, να είναι πλήρως λειτουργικός, να διατηρεί ένα μικρό λογιστικό γραφείο ως βιτρίνα και να έχει επικίνδυνους πελάτες από τους οποίους βγάζει υπέρογκα ποσά. Ο Κρίστιαν Γουλφ είναι, όμως, και καταζητούμενος από το Υπουργείο Οικονομικών, το οποίο αναζητά έναν τύπο μπλεγμένο σε μεγάλες οικονομικές απάτες, γνωστός ως ο Λογιστής. Όταν ο Γουλφ προσλαμβάνεται από μια φαινομενικά "καθαρή" εταιρεία ρομποτικής για να ελέγξει μια λογιστική απόκλιση, την οποία και σύντομα αναλύει, βρίσκεται κυνηγημένος όχι μόνο από τους Ομοσπονδιακούς, που φαίνεται να πλησιάζουν στην αληθινή ταυτότητά του, αλλά και από έναν πληρωμένο εκτελεστή. Αυτό που δε γνωρίζουν όλοι όσοι τον κυνηγούν είναι ότι σχέση του Κρίστιαν με τη βία είναι το ίδιο καλή με τη σχέση του με τους αριθμούς.
ΑΠΟΨΗ:Ο Λογιστής είναι ένα από τα φιλμ που περίμενα με ενδιαφέρον να δω στους κινηματογράφους το 2016 αλλά δεν τα κατάφερα, οπότε αρκέστηκα σε προβολή στο σπίτι. Κύριος λόγος ήταν η παράξενη υπόθεση της ταινίας αλλά και ο Μπεν Άφλεκ, ο οποίος βγάζει μια ερμηνευτική ωριμότητα τα τελευταία χρόνια, η οποία με έχει κερδίσει. Αν υπάρχει κάτι στον Λογιστή που είναι καλό, μπορώ να αναφέρω με απόλυτη σιγουριά το όνομα του κυρίου Άφλεκ. Από εκεί και πέρα, τα πράγματα είναι λίγο παράξενα για το φιλμ του Γκάβιν Ο'Κόννορ.
Δεν ξέρω αν σας έχει τύχει ποτέ να παρακολουθείτε ένα φιλμ που να το βρίσκετε την ίδια στιγμή βαρέτο αλλά και ενδιαφέρον. Από τη μία κάτι να σου λέει να σταματήσεις την προβολή, από την άλλη μια διαφορετική φωνή να ψιθυρίζει στο αυτί σου: "Μείνε! Περνάς καλά!". Τόσο περίεργη επίδραση είχε το The Accountant πάνω μου. Ο Άφλεκ είναι αυτός που σίγουρα με κέρδισε. Υποτονικός, άχρωμος, ένας άνθρωπος χαμένος στους αριθμούς αλλά και στο πρόβλημα αυτισμού, με το οποίο έχει μάθει ωστόσο να ζει και να το παλεύει. Υπάρχει, όμως, και η άλλη πλευρά του χαρακτήρα του. Η βίαιη, φονική του πλευρά και τότε ο Άφλεκ μεταμορφώνεται σε action hero, για λίγες μόνο στιγμές. Οι στιγμές δράσης γενικά είναι ελάχιστες. Δύο ή τρεις, αν δε με γελά η μνήμη μου, σε ολόκληρη την ταινία. Είναι πολύ καλές αλλά είναι μόνο αυτές. Μην δείτε το φιλμ περιμένοντας μια καθαρή ταινία δράσης. Αν θα έπρεπε να κατατάξω σε μια κατηγορία το Λογιστή, αυτό θα ήταν στα ψυχολογικά/ δραματικά θρίλερ. Ανάλυση χαρακτήρων, εξήγηση των γεγονότων της ζωής του λογιστή με φλας μπακ ικανοποιητικά, αρκετοί διάλογοι (κουραστικά μεγάλοι πολλές φορές) που θα μπορούσαν να τελειώνουν αρκετές προτάσεις πριν. Υπάρχει ακόμα και η κλασική σκηνή κοινών εξομολογήσεων, σε μια στιγμή ανάπαυλας, μεταξύ πρωταγωνιστή και πρωταγωνίστριας, που το μόνο που σκέφτεσαι εκείνη τη στιγμή είναι ότι πρέπει να βρουν πιο ενδιαφέροντες τρόπους εκεί στο Χόλιγουντ να παρουσιάζουν αυτές τις σκηνές. Συν του ότι η περίεργη σχέση Άφλεκ και Κέντρικ, δε μοιάζει να λειτουργεί ικανοποιητικά.
Στο οπτικό του κομμάτι και στα τεχνικά του μέρη, το φιλμ του Ο'Κόννορ είναι άρτιο. Καλό μοντάζ, καλός ήχος, καλή φωτογραφία. Οι ηθοποιοί επίσης είναι μια χαρά. Αυτό που μπερδεύει το θεατή είναι το ύφος του φιλμ. Εμφανίζεται ως ένα θρίλερ δράσης, το οποίο όμως κινείται με αρκετά διαφορετικούς ρυθμούς. Έχει ανατροπή, έχει σασπένς αλλά κινείται πολύ αργά. Αρχίζει με πολύ αργό βηματισμό, κάνει μία μικρή έκρηξη, ξανά ρίχνει ρυθμούς και ουσιαστικά ανεβάζει το τέμπο του ξανά στο φινάλε. Το περίεργο είναι ότι παρ' ολ' αυτά δε σε αφήνει απογοητευμένο. Είναι σαν να σε υπνωτίζει με κάποιο τρόπο και να σε κρατάει εκεί μέχρι το συμπαθητικό φινάλε του.
Ρίξτε του μια ματιά. Είναι από τις περίεργες ταινίες της χρονιάς. Δεν ξέρω αν θα την έβλεπα ξανά και τι επίδραση θα είχε μια δεύτερη προβολή πάνω μου, αυτή η πρώτη πάντως προβολή με άφησε με ανάμικτα και μπερδεμένα συναισθήματα. Μπορεί απλώς να μην το "έπιασα"! Ποιος ξέρει;
Όσοι από εσάς ήσασταν τυχεροί και δεν είχατε δει μέχρι σήμερα το τρέιλερ που κυκλοφόρησε πριν αρκετό καιρό για το Batman V Superman, μπορείτε άφοβα να παρακολουθήσετε το πρώτο διεθνές τρέιλερ. Αυτό είναι το τρέιλερ που θα έπρεπε να είχαν φτιάξει από την αρχή οι ιθύνοντες! Ένα τρέιλερ που δείχνει όσα πρέπει να δείξει, αφήνοντας αρκετά στη φαντασία του θεατή. Η μεγάλη συνάντηση και η σύγκρουση των δύο ηρώων, ο Λεξ Λούθορ, η Γουόντερ Γούμαν και τελικά μια μικρή γεύση του Doomsday! Μέσα σε ενάμιση λεπτό έχεις δει όσα χρειάζεται να δεις, για να σε "ψήσουν" να παρακολουθήσεις την ταινία. Ρίξτε λοιπόν μια ματιά στο πραγματικά καλό και μοναδικό τρέιλερ που θα έπρεπε να έχει κυκλοφορήσει από τη DC!
Όταν πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε το τελευταίο τρέιλερ του Star Wars είχα γράψει ότι έτσι πρέπει να είναι τα τρέιλερ. Το ίδιο συνέβη και με το τρέιλερ του Captain America : Civil War, που είδαμε λίγες μέρες πριν. Δεμένο, δυναμικό και χωρίς να αποκαλύπτει πολλά πράγματα για την ταινία. Και σήμερα, 3 Δεκέμβρη του 2015, έφτασε το τρέιλερ για το πολυαναμενόμενο Batman v Superman... Για δείτε το και συνεχίζουμε...
Δυστυχώς ένα μέτριο έως κακό τρέιλερ. Βαρετό αρχικά, με ένα διάλογο ανάμεσα σε Κλαρκ Κεντ και Μπρους Γουέην που ναι μεν τον περιμένεις μέσα στο φιλμ αλλά δεν υπήρχε λόγος να μπει σε τόσο εκτεταμένη μορφή στο τρέιλερ. Αμέσως μετά εμφανίζεται ο Λεξ Λούθορ με τη μορφή του Τζέσι Έιζενμπεργκ, ο οποίος εξακολουθεί να μη με πείθει για τον Λούθορ που θέλει να παρουσιάσει, ενώ το χειρότερο έρχεται προς το τέλος με την εμφάνιση του πλάσματος που λογικά είναι ο γνωστός από τα κόμιξ, Doomsday, το πλάσμα που σκότωσε μια φορά τον Σούπερμαν. Όχι και ο καλύτερος σχεδιασμός, αν πραγματικά μιλάμε για τον Doomsday.
Με λίγα λόγια, μοιάζει να μας αποκαλύφθηκε ολόκληρη η ταινία μέσα σε ένα τρίλεπτο μέτριο τρέιλερ, που δεν ένιωσα να λειτουργεί. Η λογική του τρέιλερ, ειδικά σε ταινίες που αναμένεται να γίνουν μπλοκμπάστερ, δεν πρέπει να είναι άλλη από την εξής: "δείχνουμε λίγα, θεαματικά, τοποθετούμε ένα voice over που να πικάρει το κοινό και προσπαθούμε να μην αποκαλύψουμε τα δυνατά χαρτιά μας, αλλά τα προβάλλουμε με το τρικ του teasing". Εδώ φαίνεται να έχει ξεχαστεί αυτή η λογική και αποφάσισαν να τα δείξουν όλα φόρα παρτίδα. Όλα αυτά τα λέμε βέβαια για ένα τρέιλερ, το οποίο μπορεί να αδικεί το φιλμ, αλλά ήθελα να γράψω μερικά πράγματα, μόνο και μόνο γιατί το συγκεκριμένο τρέιλερ σε σχέση με τα προηγούμενα που αναφέραμε παραπάνω αλλά και με τα δύο προηγούμενα του ίδιου φιλμ μοιάζει βγαλμένο από "προσεχώς" βιντεοταινίας του 1990. Ο στόχος του τρέιλερ είναι να αυξήσει τον ενθουσιασμό του κοινού για το φιλμ που έρχεται και σε προσωπικό επίπεδο αυτό που είδα σήμερα με κάνει να έχω λιγότερες προσδοκίες από το νέο φιλμ του Σνάιντερ. Μπορεί να πέφτω έξω... Μακάρι. Αναμονή μέχρι τον Μάρτιο του 2016!
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος Τέσσερα περίπου χρόνια μετά την εμφάνισή του στις σελίδες των κόμιξ, ο Μπάτμαν θα πρωταγωνιστήσει στην πρώτη του κινηματογραφική μεταφορά. Στο μικρό αφιέρωμα που ακολουθεί θα παρουσιάσουμε τους ηθοποιούς που υποδύθηκαν το σκοτεινό ιππότη όλα αυτά τα χρόνια. 1. Lewis G Wilson
Ο πρώτος και πιο αποτυχημένος (σε μικρή και μεγάλη οθόνη ) Μπάτμαν έμελε να είναι ο Lewis Wilson. Έπαιξε το ρόλο για 15 εικοσάλεπτα κινηματογραφικά επεισόδια και βρέθηκε αντιμέτωπος με έναν Ιάπωνα τρελό επιστήμονα, με το όνομα Τίτο Ντάκα. Ρατσισμός και φανερή προπαγάνδα στην κινηματογραφική μεταφορά του Μπάτμαν, καθώς βρισκόμαστε εν μέσω 2ου Παγκοσμίου Πολέμου και η αντιπαλότητα Αμερικάνων και Ιαπώνων είναι έντονη. Όσον αφορά τον Γουίλσον, οι κριτικές της εποχής ήταν αρνητικές σε όλα τα επίπεδα. Εμφανισιακά ο Γουίλσον θεωρήθηκε "λιγάκι εύσωμος" (αλα Οβελίξ ), για αυτό και η ζώνη της στολής κοντεύει να φτάσει στο στήθος του,ενώ το νεαρό της ηλικίας του (23) και απειρία του, δεν τον άφησαν να πείσει σαν σκοτεινός ιππότης, παρότι οι απαιτήσεις ήταν σαφώς λιγότερες το 1943.
2. Robert Lowrey
Το 1949 βρίσκει πρωταγωνιστή στα νέα κινηματογραφικά επεισόδια του Μπάτμαν τον Lowrey. Ο Lowrey τυγχάνει άλλης αντιμετώπισης από κοινό και κριτικούς καθώς είναι 36 ετών και έχει ήδη εμφανιστεί σε επιτυχημένες ταινίες. Εδώ ο Μπάτμαν και ο Ρόμπιν αντιμετωπίζουν έναν κακοποιό ονόματι Wizard. Δεν επιλέχθηκε κάποιος κακός από τα κόμιξ του Μπάτμαν ούτε και σε αυτή τη μεταφορά, οι υπόλοιποι βασικοί χαρακτήρες όμως είναι γνώριμοι σε όλους. Δεν έχουμε κάτι καλύτερο από άποψη σεναρίου, σκηνοθεσίας και ερμηνειών σε σύγκριση με το σήριαλ του '43. Η μόνη διαφορά είναι η πιο ώριμη απεικόνιση του Μπάτμαν-Μπρους Γουέην από τον Lowrey. Ωστόσο η παρακολούθησή του γίνεται πλέον μόνο για εγκυκλοπαιδικούς λόγους. 3. Adam West
Ο πρώτος ηθοποιός που συνδέθηκε με το ρόλο του Μπάτμαν, είναι ο Adam West. Ο West πήρε το ρόλο το 1966 στην cult τηλεοπτική σειρά, την οποία φαντάζομαι, ότι όσοι είστε 30 ετών και πάνω, θα έχετε παρακολουθήσει έστω και σποραδικά, είτε από τη συχνότητα του ΑΝΤ1, είτε από το NEW CHANNEL παλιότερα.Λίγους μήνες μετά ακολούθησε και μια κινηματογραφική ταινία με τους πρωταγωνιστές της τηλεοπτικής σειράς. Η σειρά ήταν απόλυτα επιτυχημένη, με υψηλή τηλεθέαση και απέσπασε μάλιστα αρκετά βραβεία EMMY. Ο West μετά το ρόλο του Μπατμαν έγινε σταρ πρώτου μεγέθους και ίσως αν είχε δεχθεί το ρόλο του James Bond στο Diamonds Are Forever, η αναγνώρισημότητά του να ήταν μεγαλύτερη. Το ζήτημα με τη σείρα του '66, είναι πως ήταν κωμική. Τα πάντα ήταν πολύχρωμα και οι πάντες ήταν χαρούμενοι, ενώ ατάκες του στυλ "Holy bill of rights, Batman!" και "Holy atomic pile, Batman!"(δια στόματος Ρόμπιν) μένουν κλασικές. Όλα αυτά όμως δεν είχαν σχέση με τον σκοτεινό ιππότη που οραματίζονταν οι αναγνώστες των κόμιξ και παρότι η σειρά αγαπήθηκε από πολλούς, πιτσιρικάδες κυρίως, οι περισσότεροι προσπαθούσαν να την αγνοήσουν περιμένοντας κάποιον να φέρθει στον Μπάτμαν με την αξιοπρέπεια που του αρμόζει. Η αναμονή τους θα διαρκούσε 23 χρόνια... 4. Michael Keaton
Το 1989 θα ήταν μεγάλη χρονιά, όχι μόνο για τους φίλους του Μπάτμαν αλλά και για το σινεμά του φανταστικού. Η ταινία Μπάτμαν του Tim Burton αποτελεί σταθμό και σημείο αναφοράς για τις ταινίες με σούπερ ήρωες καθώς καθιέρωσε τον τρόπο παρουσίασης των σούπερ ηρώων στο κοινό και μέχρι σήμερα βρίσκεις τις επιρροές του παντού ( ακόμα και στο Νολανικό Μπάτμαν). Όσο όμως η ταινία βρισκόταν στο στάδιο της παραγωγής, οι περισσότεροι δεν έβλεπαν με καλό μάτι ούτε τον σκηνοθέτη αλλά ούτε και τον πρωταγωνιστή. Αμφότεροι είχαν ασχοληθεί με το είδος της κωμωδίας στο κοντινό παρελθόν και οι φίλοι του Μπάτμαν φοβήθηκαν, ότι τα μάτια τους θα έβλεπαν ξανά μετά το 1966, μια κωμική εκδοχή του σκοτεινού ιππότη. Ο Keaton αποτέλεσε μάλιστα το λόγο, για τον οποίο στα γραφεία της Warner Bros έφτασαν 50.000 γράμματα διαμαρτυρίας(!) ενώ και ο Bob Kane, ο δημιουργός του Μπάτμαν, διαφωνούσε με την πρόσληψή του. Παρ' όλ' αυτά η πρεμιέρα της ταινίας άφησε τους πάντες άφωνους. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό. Ο Keaton έπεισε ως Μπάτμαν και μας παρέδωσε έναν Μπρους Γουέην διαφορετικό μεν, από αυτόν των κόμιξ, με έμφαση όμως στην ψυχολογία του ήρωα και παίζοντας πολύ με το βλέμμα του, δίνοντας τον κατάλληλο τόνο στον ψυχισμό του ήρωα. Σε αυτό που υστερούσε ο Keaton, ήταν στη σωματική διάπλαση καθώς ούτε πολύ γυμνασμένος ήταν αλλά ούτε όσο ψηλός ήθελαν τα κόμιξ των Μπάτμαν να είναι. Ωστόσο οι δύο ταινίες με πρωταγωνιστή τον Keaton είχαν τεράστια επιτυχία και ίσως, αν ο ίδιος δεν είχε απορρίψει το ρόλο στο Batman Forever, να ήταν ο ηθοποιός που θα είχε τις περισσότερες εμφανίσεις ως Μπάτμαν στον κινηματογράφο. 5. Val Kilmer
Μετά τα Batman και Batman Returns, οι Burton και Keaton αποσύρονται και δίνουν τη θέση τους στους Schumacher και Kilmer αντίστοιχα. Δύσκολα τα πράγματα... Ο Kilmer θεωρήθηκε μεν κατάλληλος για το ρόλο και είχε και την έγκριση του Bob Kane αλλά η ταινία ξέφυγε και άρχισε να θυμίζει κάτι από την σειρά του 1966. Πολύ περισσότερο χρώμα και ερμηνείες στα όρια της κωμωδίας, ακόμα και από τον Val Kilmer. Αυτοί που χάρηκαν με την άρνηση του Keaton να συνεχίσει στο ρόλο του Μπάτμαν, δεν ήξεραν τι τους περίμενε. Για πολλούς ο Val Kilmer ήταν ιδανικός για το ρόλο αυτό αλλά προσωπικά δε με έπεισε ποτέ, χωρίς όμως να θεωρώ ότι η ευθύνη ήταν αποκλειστικά δική του. Μεγάλο μερίδιο ανήκε και στο σκηνοθέτη, ο οποίος δύο χρόνια μετά θα θάψει ακόμα πιο βαθιά τον Άνθρωπο Νυχτερίδα. 6. George Clooney
Τι να πεις για τον Κλούνεϊ τώρα; Όλο το Batman and Robin ήταν ένα μάτσο χάλια. Σκηνοθεσία, ερμηνείες, σενάριο. Το απόλυτο κιτς δημιούργημα. Οπότε τί μπορείς να καταλογίσεις στον Κλούνεϊ; Είτε ήταν καλός, είτε κακός, δεν ασχολήθηκε κανείς. Μπορεί το physic να ταίριαζε αρκετά με αυτό του Μπρους Γουέην και μπορεί να είχε και το κατάλληλο πηγούνι, όπως έλεγε ο Σουμάχερ, για να ταιριάξει στη στολή του Μπάτμαν αλλά τι να το κάνεις... Πέρασε και δεν ακούμπησε ο φίλτατος George... 7. Christian Bale
Οχτώ χρόνια πέρασαν μέχρι να ασχοληθεί ξανά κάποιος με τον Σκοτεινό Ιππότη, μετά το φιάσκο του Batman And Robin. Το 2005 ο Μπάτμαν επανέρχεται δυναμικά στις οθόνες και η τριλογία του Νόλαν, με τον Μπέιλι στον πρωταγωνιστικό ρόλο, θα σαρώσει τα πάντα και θα δημιούργησει το δικό της μύθο. Κοινό, κριτικοί και φανατικοί μπατμανόφιλοι βλέπουν στο πρόσωπο του Μπέιλι την απόλυτη ενσάρκωση του Ανθρώπου Νυχτερίδα. Ο Μπέιλι ταιριάζει απόλυτα στην περιγραφή του Μπάτμαν σε αναλογίες ενώ η ερμηνεία του και η απόδοση του ψυχισμού του Μπρους Γουέην - Μπάτμαν, θεωρείται ιδανική. Ο Μπέιλι πρωταγωνίστησε σε ολόκληρη την τριλογία και παρέδωσε ένα Μπάτμαν αψεγάδιαστο. Χρυσό τον έκαναν οι ιθύνοντες της Warner, για να συνεχίσει το ρόλο του και στο σίκουελ του Man Of Steel αλλά τελικά ο ρόλος πέρασε στον Ben Affleck. 8. Ben Affleck Δε θέλω να ασχοληθώ με το αν ο Άφλεκ θα κάνει έναν καλό Μπάτμαν ή όχι και δε νομίζω ότι όλο αυτό έχει ουσία. Για να κρίνουμε τον Άφλεκ, καλό είναι να περιμένουμε. Το ζήτημα, όπως έχω γράψει και παλιότερα, είναι οι βιαστικές και άστοχες κινήσεις της Warner, πάνω στην προσπάθειά της να προλάβει τη Marvel και το πολύ οργανωμένο σχέδιο που ακολουθεί εδώ και χρόνια. Το δυνατό χαρτί της Marvel, ήταν ο Iron Man και ο Robert Downey Jr. και το εκμεταλεύτηκε στο έπακρο για να μεταφέρει σιγά-σιγά το χάρτινο σύμπαν της στην οθόνη. Το δυνατό χαρτί της DC και κατ' επέκταση της Warner, ήταν ο Μπάτμαν και ο Christian Bale και το έκαψαν τελευταία στιγμή. Τώρα πρέπει να το πάρουν απ' την αρχή, βασιζόμενοι στις όχι και τόσο δυνατές πλάτες του καλοκαιρινού Man Of Steel.
"I am Batman" μπορεί να βροντοφωνάζει από χτες ο Ben Affleck.
Η είδηση επιβεβαιώθηκε από τον πρόεδρο της Warner Bros, Greg Silverman. "Ξέραμε ότι χρειαζόμασταν έναν έκτακτο ηθοποιό, για να αναλάβει έναν από τους πιο δημοφιλής σούπερ ήρωες της DC Comics και ο Affleck ταιριάζει απόλυτα σε αυτό που ζητάμε".
Μετά τους Γουίλσον ( λείπει απ' τη φωτογραφία ), Λόουερυ, Γουέστ, Κίτον, Βαλ Κίλμερ, Κλούνεϊ και Μπέιλι, ο Άφλεκ γίνεται ο όγδοος ηθοποιός που θα φορέσει τη στολή του σκοτεινού ιππότη. Τώρα το κατα πόσο θα ταιριάζει στη στολή ή κατα πόσο η στολή θα ταιριάζει στον Άφλεκ, είναι άλλο θέμα.
Τις επόμενες μέρες θα κάνουμε ένα μικρό αφιέρωμα σε όλους τους ηθοποιούς που πέρασαν από τη σπηλιά της νυχτερίδας και θα γράψουμε τις σκέψεις μας και για την περίπτωση Άφλεκ.
