Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα indie. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα indie. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

7.3.19

Devil in The Dark (2017)

Είδος: Τρόμου, Θρίλερ, Δράμα

"Υπάρχει ατμόσφαιρα τρόμου και μεταφυσικού, ειδικά στο δεύτερο μισό του, ενώ οι καλές ερμηνείες είναι στα συν του. Ίσως αν στήριζε λίγο περισσότερο την προβληματική σχέση των δύο αδερφών και του πατέρα, να είχε περισσότερη ουσία το πρώτο κομμάτι, καθώς βλέπουμε το πρόβλημα μόνο σε μια συγκεκριμένη ηλικία των παιδιών και όλα τα άλλα τα κατανοούμε από αναφορές που γίνονται στους διαλόγους."


Σκηνοθεσία:Tim Brown
Σενάριο:Carey Dickson
Παίζουν:Robin Dunne,
Dan Payne,Daniel Cudmore
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
 Το κυνήγι έχει χρησιμοποιηθεί ουκ ολίγες φορές στον κινηματογράφο ως αφορμή για να εξετάσουμε ψυχολογικές καταστάσεις που έχουν να κάνουν με την παιδική ηλικία, τη σχέση με τον πατέρα, την ενηλικίωση και διάφορα άλλα πολιτισμικά ή κοινωνικά θέματα. Στην ταινία τρόμου, Devil in The Dark, δυο αδέρφια βρίσκονται στο επίκεντρο, με το κυνήγι, το δάσος, την προβληματική σχέση του ενός με τον πατέρα αλλά και κάτι αλλόκοτο που ζει στο βουνό να απασχολεί το μικρό αυτό ανεξάρτητο φιλμ.
  Ο Άνταμ είχε χαθεί για λίγο στο δάσος όταν ήταν παιδί κι ενώ βρίσκονταν για κυνήγι με τον πατέρα του και τον αδερφό του, Κλιντ. Εκεί φαίνεται να ήρθε σε επαφή με μια περίεργη οντότητα του δάσους, για την οποία δε μαθαίνουμε πολλά πράγματα ούτε στη συνέχεια της ταινίας. Μεταφερόμαστε χρόνια μετά και βλέπουμε τον Άνταμ να επιστρέφει για να περάσει λίγες μέρες με τον αδερφό του, να πάνε οι δυο τους για κυνήγι, περισσότερο γιατί ο Άνταμ προσπαθεί να ξορκίσει τα φαντάσματα του παρελθόντος, το πρόβλημα που υπήρχε στη σχέση με τον πατέρα του, την όχι και τόσο καλή σχέση με τον αδερφό του αλλά και την απέχθειά του στην ουσία για το κυνήγι. Οι δυο τους βρίσκονται σε μέρη που είχαν βρεθεί ξανά, συζητούν και θυμούνται τη ζωή με τους γονείς, ο Άνταμ όχι με τόση νοσταλγία καθώς ο αγαπημένος του μπαμπά ήταν πάντα ο Κλιντ, αλλά ένα ακόμα πρόβλημα εμφανίζεται καθώς φαίνεται ότι ένα πλάσμα τους ακολουθεί στη διαδρομή.
  Μικρού προϋπολογισμού, όπως είπαμε, φιλμ, Καναδικής παραγωγής, με διάθεση να δώσει κάτι έντιμο. Προσπαθεί να στηρίξει τους καλούς πρωταγωνιστές δίνοντάς του μερικές καλές αφορμές για ερμηνείες, καθώς στήνει όλο την πλοκή γύρω από τους δυο τους και τη σχέση με τον πατέρα κυρίως. Το δάσος, το κυνήγι, το πλάσμα που φαίνεται να τους ακολουθεί, μοιάζουν πιο πολύ ως αφορμή για να ειπωθεί μια αλληγορία κι έτσι προχωρά το φιλμ. Στην ουσία όμως βλέπουμε ότι τελικά το μόνο που ήθελε να πει ήταν μια ιστορία τρόμου, την οποία στήνει με πρόφαση το οικογενειακό δράμα.
  Οι Ρόμπιν Νταν και Νταν Πέιν είναι μια χαρά στους ρόλους τους, δίνοντας ο καθένας αυτό που περιμένεις να πάρεις. Όσο απομακρύνονται από τον πολιτισμό τα πάνε ακόμα καλύτερα, απλώς η πορεία του φιλμ δεν στηρίζει απόλυτα όσα έχουν στήσει οι δυο τους.
  Ωστόσο, δεν είναι κακή ταινία το Devil in The Dark. Υπάρχει ατμόσφαιρα τρόμου και μεταφυσικού, ειδικά στο δεύτερο μισό του, ενώ οι καλές ερμηνείες είναι στα συν του. Ίσως αν στήριζε λίγο περισσότερο την προβληματική σχέση των δύο αδερφών και του πατέρα, να είχε περισσότερη ουσία το πρώτο κομμάτι, καθώς βλέπουμε το πρόβλημα μόνο σε μια συγκεκριμένη ηλικία των παιδιών και όλα τα άλλα τα κατανοούμε από αναφορές που γίνονται στους διαλόγους. Η διάρκεια πάντως είναι μικρή και δεν προλαβαίνεις να βαρεθείς απλώς νιώθεις λίγο αποπροσανατολισμένος γιατί αναλώθηκε αρκετή ώρα στο πρώτο μισό για να καταλήξει σε κάτι που εν τέλει δεν είχε καμία σημασία. Το φινάλε, που είναι ξεκάθαρα φινάλε ταινίας τρόμου, θα μπορούσε να είναι το ίδιο ακόμα κι αν η σχέση μεταξύ αδερφών και πατέρα ήταν η καλύτερη. Οπότε, όχι απογοητευτικό, όπως φαίνεται από τη βαθμολογία του στο IMDB , αλλά ούτε κάτι ιδιαίτερο. Συμπαθές, που ακόμα κι αν το χάσεις, δε μπορώ να πω ότι έχεις "χάσει".



Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
PopCorn
IMDb



12.4.16

Terminus (2015)

Είδος: Επιστημονικής Φαντασίας

Σκηνοθεσία:Marc Furmie
Σενάριο:Marc Furmie,
Shiyan Zheng,Gabriel Dowrick
Παίζουν:Jai Koutrae,
Kendra Appleton,Todd Lasance
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο Ντέιβιντ Τσάμπερλεϊν επιστρέφει σπίτι του από το μπαρ και χάνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου του όταν ένας μετεωρίτης πέφτει λίγα μέτρα μπροστά του. Όταν ο Ντέιβιντ συνέρχεται, βρίσκεται δίπλα στον παράξενο μετεωρίτη και έκπληκτος ανακαλύπτει ότι δεν έχει ούτε μια γρατσουνιά πάνω του. Παίρνει το μετεωρίτη μαζί του για να ανακαλύψει σύντομα ότι η πέτρα από το διάστημα έχει περίεργες ιδιότητες και προσπαθεί να του αποκαλύψει κάτι για το μέλλον που έρχεται. 



ΑΠΟΨΗ: Χαμηλών τόνων, ανεξάρτητου αέρα επιστημονική φαντασία, όχι για το ευρύ κοινό αλλά για όσους είναι συνηθισμένοι στα αργά μοτίβα του ανεξάρτητου κινηματογράφου. Όχι βέβαια ότι κι αυτούς θα τους καλύψει, απλώς αυτοί μπορούν να το παρακολουθήσουν με μεγαλύτερη ευκολία.

  Το πρώτο μεγάλου μήκους φιλμ του Νοτιοαφρικανού, Μαρκ Φέρμι, είναι ο χαρακτηριστικός τύπος ταινίας αργής καύσης, που θέλει να σε προετοιμάσει σιγά-σιγά για ένα έντονο, αποκαλυπτικό φινάλε. Αυτός είναι και ο λόγος που μεγάλη μερίδα κοινού αρέσκεται στο να παρακολουθεί τέτοιου είδους ταινίες. Ελπίζοντας σε ένα συγκλονιστικό φινάλε, αφήνεις το φιλμ να κυλήσει αργά την πρώτη του ώρα, να σε υπνωτίσει, ώστε η αποκάλυψη να σε ξυπνήσει απότομα. Το Terminus, όμως, ενώ υπόσχεται, δε μπορεί να κρατήσει τις υποσχέσεις του, κάτι που μοιάζει φανερό αρκετή ώρα πριν το φινάλε αλλά που είσαι διατεθειμένος να του χαρίσεις λίγο χρόνο ακόμα, κυρίως λόγω της συμπάθειάς σου απέναντι στους ανεξάρτητους δημιουργούς. Το φινάλε του, όμως, ούτε συγκλονιστικό είναι, ούτε απρόβλεπτο. Αντιθέτως, ήταν τελείως αναμενόμενο.
  Έχει ωστόσο θετικά στοιχεία το φιλμ. Οι μετρημένες ερμηνείες της πλειοψηφίας των ηθοποιών είναι ένα από αυτά. Η προσπάθεια να κάνει ένα σχόλιο πάνω στην ανθρώπινη φύση, την επεκτατικότητα της Αμερικής και όλων των μεγάλων δυνάμεων και τα τραγικά αποτελέσματα του πολέμου, είναι ένα ακόμα θετικό. Από εκεί και πέρα, όμως, δεν καταφέρνει το φιλμ να αποτυπωθεί στο μυαλό σου μετά το τέλος του. Τίτλοι τέλους και το ξεχνάς με ευκολία.
  Η συγκεκριμένη εταιρεία παραγωγής (Storm Vision Entertainment) πειραματίζεται στο είδος της επιστημονικής φαντασίας το 2015, δίνοντας χώρο σε σκηνοθέτες με διαφορετική προσέγγιση του αντικειμένου. Τόσο το Terminus όσο και το Infini, ταινία της ίδιας εταιρείας, που παρακολούθησα λίγο καιρό πριν, δεν κατάφεραν να με κερδίσουν. Από το Terminus περιμένεις κάτι παραπάνω μετά από όλη αυτή την αργή αργή εξέλιξη και τα οράματα των πρωταγωνιστών, τον δήθεν στοχασμό και την επιστημονική ανάλυση του μετεωρίτη και του τί τελικά είναι, αλλά, όπως γράφω και παραπάνω, δεν παίρνεις αυτά που περιμένεις τελικά.




Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
PopCorn
Terminus (2015) on IMDb