Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα charlie sheen. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα charlie sheen. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

4.11.19

Scary Movie 3 (2003)

Είδος: Κωμωδία, Παρωδία

"Η διαφορά αισθητή σε σχέση με τα δύο προηγούμενα φιλμς και ειδικά με το δεύτερο. Οι ατάκες είναι γρήγορες και τα αστεία στο φόντο έρχονται με τον τρόπο που μας είχε μάθει ο Ζάκερ από τις προηγούμενες ταινίες του."

Σκηνοθεσία:David Zucker
Σενάριο:Craig Mazin,Pat Proft
Παίζουν:Anna Faris,
Charlie Sheen,Regina Hall
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
 Σήμερα θα γράψουμε δυο λόγια για το τρίτο μέρος του Scary Movie, το μέρος που προσωπικά διασκέδασα και γέλασα περισσότερο. Ο κύριος λόγος που η ταινία μοιάζει πιο διασκεδαστική στα μάτια μου, είναι ο Ντέβιντ Ζάκερ, ο οποίος αναλαμβάνει τη σκηνοθεσία και φέρνει έναν αέρα από τις δικές του κλασικές παρωδίες, κάτι που προσπαθούσαν τα αδέλφια Γουέιανς να κάνουν στα δύο πρώτα φιλμς αλλά ο τρόπος τους δεν κατάφερε να με κερδίσει ποτέ. Εδώ ο Ζάκερ φέρνει μαζί του και τον Πατ Προφτ, σεναριογράφο που συνεργάστηκαν αρκετές φορές στο παρελθόν (Police Squad!, Τρελές Σφαίρες, Τρέλες Σφαίρες 2½, Τρέλες Σφαίρες 33 1/3) ενώ ο ίδιος έχει στο ενεργητικό του αρκετές ακόμα επιτυχημένες κωμωδίες, όπως το πρώτο Police Academy (Η Μεγάλη Των Μπάτσων Σχολή) και το Στραβοί Πιλότοι σε F-16 (πρώτο και δεύτερο μέρος). Ο Προφτ βέβαια είχε στο ενεργητικό του κι αρκετές τρανταχτές αποτυχίες λίγο πριν το Scary Movie 3 αλλά φαίνεται ότι με τον Ζάκερ υπάρχει καλή χημεία.
  Η Άννα Φάρις επιστρέφει στο ρόλο της Σίντι Κάμπελ, η οποία είναι πλέον δημοσιογράφος. Η Σίντι λοιπόν ερευνά μια υπόθεση με περιέργα σχήματα που εμφανίζονται στους αγρούς και παράλληλα έχει να αντιμετωπίσει μια φονική βιντεοκασέτα που όποιος την παρακολουθήσει, μετά από μια εβδομάδα βρίσκεται νεκρός.
© 2003 Dimension Films. All Rights Reserved.
  Όπως καταλάβατε, στο επίκεντρο της παρωδίας βρίσκονται δύο ταινίες. Ο Οιωνός, του Σιάμαλαν, και το The Ring, που είχε κυκλοφορήσει λίγους μήνες πριν στην Αμερική. Από τη μία επιστημονική φαντασία και από την άλλη τρόμος, όπως συνηθίζει αυτή η σειρά ταινιών, χωρίς βέβαια να σταματά εκεί, αφού ασχολείται και με άλλες επιτυχημένες ταινίες της περιόδου. Η διαφορά αισθητή σε σχέση με τα δύο προηγούμενα φιλμς και ειδικά με το δεύτερο. Οι ατάκες είναι γρήγορες και τα αστεία στο φόντο έρχονται με τον τρόπο που μας είχε μάθει ο Ζάκερ από τις προηγούμενες ταινίες του. Δεν υπάρχει "νεκρός χρόνος" σχεδόν σε κανένα σημείο του φιλμ εκτός από το τελευταίο τέταρτο. Εκεί μοιάζουν όλα λίγο πιο πρόχειρα και βιαστικά και δυστυχώς η αίσθηση που μένει στο τέλος δεν είναι αυτή που περιμένεις όση ώρα παρακολουθείς το φιλμ. 
  Παρ'όλα αυτά η ταινία είναι διασκεδαστική. Η προσθήκη του Τσάρλι Σιν, που παρωδεί του Μελ Γκίμπσον στον Οιωνό, δίνει πόντους αφού ο Σιν είναι ένας ηθοποιός που ξέρει πως να αποδώσει την κωμωδία. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τον αγαπημένο Λέσλι Νίλσεν, που βλέπουμε στο ρόλο του Προέδρου της Αμερικής. Ο Νίλσεν δεν χρειάζεται να κάνει σχεδόν τίποτα στην οθόνη για να σε κάνει γελάσεις.
  Το Scary Movie 3 είναι λοιπόν μια από τις ταινίες της σειράς που κατάφερε να με κάνει να γελάσω αβίαστα. Δεν είναι από τις κορυφαίες στιγμές των συντελεστών της αλλά νιώθω ότι αισθητικά τουλάχιστον είναι καλύτερο από τις προηγούμενες δύο ταινίες της σειράς καθώς και από την πέμπτη. Την τέταρτη ομολογώ ότι δεν τη θυμάμαι καθόλου αλλά σύντομα θα την ξαναδώ και θα μιλήσουμε και γι αυτή.



Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn
IMDb


16.3.17

Mad Families (2017)

Είδος: Κωμωδία

Σκηνοθεσία:Fred Wolf
Σενάριο:Fred Wolf, David Spade
Παίζουν:Charlie Sheen,
Leah Remini,Naya Rivera
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
ΥΠΟΘΕΣΗ: Την παραμονή της 4ης Ιουλίου, τρεις οικογένειες νοικιάζουν από λάθος το ίδιο σημείο κάμπινγκ μέσα σε ένα πάρκο. Μετά από σύντομη διαμάχη αποφασίζουν να μοιραστούν το μέρος αλλά τα προβλήματα δεν τελειώνουν εκεί. Η συνύπαρξη φέρνει δυσκολίες και γκρίνιες και όλα θα λυθούν με ένα διαγωνισμό που θα αναδείξει ποια οικογένεια είναι η πιο δυναμική.


ΑΠΟΨΗ: Ως φανατικός φίλος του Τσάρλι αλλά και έχοντας μια τάση να συμπαθώ τους ανθρώπους που δε μπορούν να ελέγξουν τις αδυναμίες και τα πάθη τους, τα οποία τους κοστίζουν καριέρες και την ίδια τους τη ζωή πολλές φορές, παρακολουθώ τα βήματα του αγαπημένου Τσάρλι από την εποχή του Στραβοί Πιλότοι στα F-16 και μετά. Τα σκαμπανεβάσματα πολλά στην καριέρα του Τσάρλι κι εκεί που ήρθε το Two And A Half Men και φάνηκε ότι βρήκε την ηρεμία του, να σου ένα τελευταίο ξέσπασμα να τον παρασύρει ξανά στην κατηφόρα των τελευταίων χρόνων. Μια πρόταση λοιπόν για να πρωταγωνιστήσει σε μια κωμωδία όπως το Mad Families ήταν αναμενόμενη και ευπρόσδεκτη, για οικονομικούς λόγους, για τον Σιν, ο οποίος προφανώς δεν έχει την άνεση να λέει όχι και να επιλέγει σενάρια.
  Ο Φρεντ Γουλφ σκηνοθετεί και υπογράφει το σενάριο της ταινίας μαζί με τον Ντέιβιντ Σπέιντ. Γουλφ και Σπέιντ έχουν βρεθεί μαζί την εποχή του Saturday Night Live, με τον Γουλφ να υπογράφει αρκετά σκετσάκια. Ωστόσο, στη συγγραφή σεναρίων δεν είναι πολύ δυνατός ο Γουλφ. Προηγούμενες δουλειές του, για να πάρετε ένα δείγμα, είναι τα Black Sheep, Joe Dirt, Grown Ups, The House Bunny, Joe Dirt 2, με τα δύο τελευταία να φέρουν και την υπογραφή του ως σκηνοθέτη. Δε λέω, με αρκετές από τις παραπάνω ταινίες έχω γελάσει αλλά δε μπορώ να πω για καμία πως είναι μια καλή κωμωδία. Απλώς είχαν καλές στιγμές. Στο Mad Families υπάρχουν οι καλές στιγμές αλλά είναι πάρα πολύ λίγες και χαμένες μέσα στο πέλαγο του κακού χιούμορ και κυρίως του κακού κωμικού συγχρονισμού, κάτι που φαίνεται να οφείλεται κατά μεγαλύτερο βαθμό στο χειρισμό του Γουλφ.
 Δεν έχει νόημα να αναφερθούμε σε ερμηνείες καθώς τίποτα ιδιαίτερο δε βλέπουμε από κανέναν εκτός από μία- δύο στιγμές του Σιν, που αυτοσαρκάζεται με τα προβλήματα αλκοολισμού και προσφέρει μερικά αυθόρμητα χαμόγελα. Ακόμα και οι δύο cameo εμφανίσεις των Ντένις Κουείντ και Ντέιβιντ Σπέιντ δεν προκαλούν κανένα ενδιαφέρον.
  "Δυστυχώς, αποτύχαμε", θα έπρεπε να δηλώνει σε όλους τους συντελεστές στο τέλος των γυρισμάτων ο Γουλφ, σε μια κρίση ειλικρίνειας και αντικειμενικότητας. Ούτε για τηλεοπτικό προϊόν δεν δικαιολογείται η ύπαρξη του Mad Families. Ακόμα και το κακό χιούμορ μπορεί να "περάσει" στο θεατή, αν υπάρχει ενέργεια στο φιλμ, τόσο από το σκηνοθέτη όσο και από του ηθοποιούς. Εδώ όλα κινούνται σε μια ευθεία αδιάφορη γραμμή, που στην ιατρική μεταφράζεται σε απόδειξη θανάτου του ασθενή. Όπου ασθενής, βάλε τον τίτλο της ταινίας και έχεις το τελικό πόρισμα.




Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
IMDb