ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
Δεν σκόπευα να ασχοληθώ με τη σειρά ταινιών Watchers αλλά υπάρχει μια προσωπική ιστορία που δικαιολογεί εν μέρει την ενασχόληση με τις συγκεκριμένες ταινίες. Θα μου πεις, χρειάζεσαι δικαιολογία για να ασχοληθείς με οτιδήποτε στο ιστολόγιό σου; Όχι, είναι η αλήθεια, αλλά εδώ έχουμε μια πραγματικά κακή σειρά ταινιών, που νιώθω ότι για κάποιο λόγο πρέπει να δώσω μερικές εξηγήσεις πριν ξεκινήσω. Σας μεταφέρω λοιπόν πίσω στα μέσα της δεκαετίας του 1990, εκεί που ο μικρός Νίκος ρουφάει ταινίες με το τσουβάλι.
Έχοντας μια συμπάθεια ήδη στις ταινίες φαντασίας και τρόμου, οτιδήποτε έπεφτε στην αντίληψή μου από αυτά τα είδη, το παρακολουθούσα χωρίς δισταγμό. Εκείνη την περίοδο είχε αρχίσει να λειτουργεί στην Κέρκυρα ένας τοπικός τηλεοπτικός σταθμός (ΙΟΝΙΑΝ TV ή ΤΗΛΕΚΕΡΚΥΡΑ, δεν είμαι σίγουρος), ο οποίος για να γεμίζει τις ώρες τηλεοπτικού αέρα, έπαιζε σε άσχετες ώρες βιντεοκασέτες, ψιλοπαράνομα, όπως έχω αναφέρει ξανά σε παλιότερο κείμενο. Δεν υπήρχε κανένα φίλτρο ως προς το θέμα της ταινίας και την ώρα προβολής, οπότε πολύ συχνά έπαιζε πρωινές ώρες ταινίες τρόμου! Υπέροχες καταστάσεις για εμάς τους πιτσιρικάδες! Τότε λοιπόν έπαιζε αρκετά συχνά μια ταινία με ένα τέρας κι ένα σκύλο, που φαίνεται να είχαν κάποια ιδιαίτερη σχέση. Θυμάμαι ότι τότε η ταινία μου άρεσε ιδιαίτερα. Τα χρόνια πέρασαν και σε μεγαλύτερη ηλικία πια αλλά και με την άνθιση του διαδικτύου αρχίζω να αναζητώ την ταινία αλλά μάταια, καθώς δεν θυμόμουν ούτε τίτλο ούτε κάποιον από τους πρωταγωνιστές αλλά αμυδρά κάποιες σκηνές. Κάποια στιγμή πριν λίγο καιρό πέφτω πάνω στο Watchers, χαζεύοντας στην πλατφόρμα του Tubi. Κάτι μου θυμίζει η ιστορία της ταινίας και αμέσως σκέφτομαι "αυτή πρέπει να είναι η ταινία που έβλεπα πιτσιρικάς". Την παρακολουθώ λοιπόν αλλά σύντομα συνειδητοποιώ ότι δεν είναι αυτή η ταινία που πίστευα και επίσης δεν ήταν και πολύ διασκεδαστική. Να σου όμως που στις προτάσεις τις πλατφόρμας υπάρχουν και τα επόμενα δύο σίκουελ της ταινίας και σκάει η αφίσα του Watchers II και ξυπνάνε μνήμες βλέποντας τον Μαρκ Σίνγκερ με το καρό πουκάμισο, το όπλο στο χέρι κι ένα πλάσμα κρυμμένο στο βάθος. Εύρηκα! Να η ταινία που έβλεπα πιτσιρικάς! Ο ενθουσιασμός βέβαια δεν άργησε να εξατμιστεί καθώς η ταινία δεν είναι και το καλύτερο δείγμα b-movie, αλλά έτσι έχετε μια εξήγηση για τον λόγο που αποφάσισα να ρίξω μια ματιά τελικά και στις τέσσερις ταινίες των Watchers.
Το πρώτο φιλμ είναι ίσως το πιο εύκολο να παρακολουθήσει κάποιος. Δεν παρουσιάζει τίποτα το ιδιαίτερο αλλά έχει καλούς ηθοποιούς και μια '80s αισθητική που ταιριάζει με την υπόθεση. Σκύλος με αναπτυγμένη νοημοσύνη, πείραμα μιας εταιρείας, το σκάει από τις εγκαταστάσεις αλλά στο κατόπι του βρίσκονται πράκτορες της εταιρείας κι ένα ακόμα πλάσμα που αφήνει πτώματα στο διάβα του, και που δε θα σταματήσει αν δεν βρει το σκύλο. Ο σκύλος βρίσκει τον κατάλληλο σύντροφο στο πλευρό του Κόρεϊ Χάιμ και μαζί προσπαθούν να βρουν τρόπο να αντιμετωπίσουν τους κυνηγούς τους.
Ο ταλαντούχος Κόρεϊ Χάιμ, ο Μάικλ Άιρονσαϊντ και ο συμπαθής σκυλάκος δίνουν πόντους σε μια ταινία που δεν έχει πολλά να πει. Ούτε ιδιαιτέρως διασκεδαστική γίνεται ποτέ, ούτε ατμόσφαιρα καταφέρνει να έχει, ούτε τα πρακτικά εφέ και ο σχεδιασμός του πλάσματος είναι αρκετά ευφάνταστος. Γενικά η ταινία δεν είχε πάει καλά στην εποχή της αλλά ούτε μπορώ να πω ότι έχει δημιουργήσει κάποιο κοινό με το πέρασμα των χρόνων ώστε να μπει στον κανόνα του καλτ.
Δύο χρόνια μετά όμως ο παραγωγός τόσο της πρώτης ταινίας αλλά και τον επόμενων τριών συνεχειών, Ρότζερ Κόρμαν, φροντίζει να δώσει την πρώτη από αυτές τις συνέχειες. Το Watchers II έχει πρωταγωνιστή τον θρύλο των b movies, Μαρκ Σίνγκερ, και είναι ίσως η πιο τίμια από τις τέσσερις ταινίες. Ξεκάθαρη b movie αισθητική σε όλα τα επίπεδα, με σενάριο γραμμένο στο πόδι, κακές ερμηνείες, υπερβολικές ερμηνείες και φυσικά γυμνό χωρίς λόγο. Κι όμως αυτή η ταινία κυλάει πιο ευχάριστα από την πρώτη, ίσως γιατί δέχεται από πολύ νωρίς αυτό που είναι!
Από εδώ και κάτω, οι ταινίες είναι πραγματικά κακές ακόμα και για b movies. Το Watchers III μεταφέρει τη δράση στη ζούγκλα και προσπαθεί να αντιγράψει το Predator, ρίχνοντας ένα μάτσο μισθοφόρους στη δράση με τον Γουίνγκς Χάουζερ να ηγείται και να είναι ίσως το μόνο πράγμα που κρατάς από την ταινία, καθώς ερμηνευτικά παρά είναι καλός για το είδος.
Η τελευταία ταινία της σειράς, Watchers: Reborn, ήρθε το 1998, τέσσερα χρόνια μετά το τρίτο μέρος. Εδώ έρχεται ο Μαρκ Χάμιλ να πρωταγωνιστήσει, πολύ μακριά από την εποχή της τεράστιας φήμης που του χάρισε το Star Wars. Ένα μάτσο χάλια και αυτή η ταινία, με ακόμα χειρότερες ερμηνείες, με κακή σκηνοθεσία, κάκιστους διαλόγους. Το σενάριο ήθελε να δώσει ένα πιο τραγικό χαρακτήρα στο πλάσμα που κυνηγά ξανά το σκύλο, όπως σε όλες τις προηγούμενες ταινίες, αλλά η ταινία δεν βλέπεται.
Ξεφεύγοντας αρκετά από το περιεχόμενο του βιβλίου που έγραψε ο Ντιν Κουντζ, με τον ίδιο τίτλο, τα Watchers ανήκουν σε εκείνη την μοναδική κατηγορία ταινιών που ξεκίνησαν ένα franchise από μια μέτρια ταινία και στην πορεία τα πήγαν πραγματικά χειρότερα. Παρ' ολ' αυτά ο Ρότζερ Κόρμαν κατάφερε να φτιάξει τέσσερις από αυτές και να βγάλει φαντάζομαι και κάποια χρήματα, βάζοντας ελάχιστα στην παραγωγή τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου