 |
| Τρόμου, Θρίλερ, Επιστημονικής Φαντασίας Διάρκεια: 91' |
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
Τι υπέροχη αφίσα που έχει το Demonwarp! Δεν είναι χάρμα οφθαλμού; Πάνω αριστερά βλέπουμε διαστημόπλοια που φαίνονται έτοιμα να επιτεθούν στη Γη ενώ στα δέξια δεσπόζει ένα τεράστιο τερατώδες πρόσωπο, που παραπέμπει στον Μεγαλοπόδαρο. Κάτω δεξιά μια άλλη τερατόμορφη μορφή διακρίνεται να κρύβεται στα δέντρα ενώ στο κέντρο ο Τζορτζ Κένεντι κρατώντας ένα τσεκούρι μοιάζει να ψάχνει αυτό το πλάσμα, μέσα σε ένα ατμοσφαιρικά ομιχλώδες τοπίο. Το αστείο είναι ότι όλα αυτά υπάρχουν μέσα στην ταινία αλλά δυστυχώς ο σκηνοθέτης και ο διευθυντής φωτογραφίας του δεν αποδεικνύονται το ίδιο ταλαντούχοι με τον άνθρωπο που δημιούργησε το πόστερ, ώστε να καταφέρουν να αποδώσουν όλα αυτά με τον ίδιο ατμοσφαιρικό τρόπο.
Το Demonwarp είναι "μπιμουβιά" από αυτές που γυρίζονταν με το τσουβάλι στη δεκαετία του 1980 και είναι οριακά αυτό που λέμε τόσο κακό που είναι καλό. Απίθανο σενάριο που μπλέκει εξωγήινους, τον Μεγαλοπόδαρο, ζόμπι, νέους σε καλύβα στο δάσος, αίμα και γυναικεία στήθη. Ό,τι δηλαδή ζήταγε η νεολαία εκείνη την εποχή! Σε αντίθεση λοιπόν με τη συνήθη διαδικασία, που κάπου εδώ με θέλει να περιγράφω με λίγα λόγια την υπόθεση της ταινίας, θα προχωρήσω σε μια γεμάτη "σπόιλερ" περιγραφή αυτής της απίθανης ιδέας!
Ένα διαστημόπλοιο πέφτει στη Γη κι ένας ιερέας που βρίσκεται για κάποιο λόγο στην περιοχή, πλησιάζει τα συντρίμμια του σκάφους και φαίνεται να βρίσκει εκεί κάτι τρομακτικό. Αμέσως μετά βλέπουμε τον υπέροχο Τζορτζ Κένεντι να παίζει επιτραπέζια με την κόρη του σε ένα σπίτι στο δάσος και ξαφνικά μια τεράστια φιγούρα γκρεμίζει την πόρτα, ρίχνει αναίσθητο τον Τζορτζ και απαγάγει την κόρη του. Στα καπάκια βλέπουμε μια παρέα νεαρών να φτάνει στο ίδιο μέρος, το οποίο βρίσκουν με διαλυμένη πόρτα και σημάδια πάλης στο εσωτερικό. Δεν πτοούνται όμως. Σύντομα εμφανίζεται ο φίλος μας ο Τζορτζ με καραμπίνα στα χέρια και κίτρινο καλοκαιρινό καπελάκι και τους ενημερώνει ότι ένα περίεργο πλάσμα τριγυρνά στο δάσος, άρπαξε την κόρη του και καλό θα ήταν και αυτοί να φύγουν γρήγορα. Δεν πτοούνται όμως και πάλι, ούτε από τον τρελό με το όπλο ούτε από την τρομακτική ιστορία που μόλις τους είπε. Το βράδυ έρχεται και μαζί έρχεται και η επίθεση του πλάσματος. Ένας από την παρέα εξαφανίζεται και ένας άλλος πέφτει νεκρός. Οι υπόλοιποι όμως, μαντέψτε! Δεν πτοούνται, παίρνουν ότι όπλο βρίσκει ο καθένας και πάνε να βρουν το πλάσμα και να του αλλάξουν τον αδόξαστο που πείραξε τους φίλους τους. Πάλι πέφτουν πάνω στον Τζορτζ που γυρνά με το εξαιρετικό καπελάκι του, το οποίο τους εξηγεί ότι το φορά για δώσει στόχο στο πλάσμα, το οποίο παρ' όλ' αυτά έχει σφάξει τους πάντες γύρω του αλλά όχι αυτόν οπότε μήπως να το δούμε και να αλλάξουμε τακτική, Τζορτζ, γιατί το κίτρινο καπελάκι μάλλον δεν αποδίδει. Κάπου εκεί εμφανίζονται ακόμα δύο κορίτσια που βγάζουν τα στήθια τους έξω για να κάνουν ηλιοθεραπεία στο δάσος, το τέρας προφανώς τις κυνηγά και λίγο παρακάτω εμφανίζεται ξανά ο ιερέας που είχαμε δει στην αρχή, ο οποίος βγάζει το ψωμί του πια ως αρχιερέας ενός εξωγήινου πλάσματος, που θυσιάζει ανθρώπους για πάρτη του, ενώ υπάρχει και μια στρατιά ζόμπι που μαζεύει κομμάτια από διάφορες συσκευές, ώστε να επισκευάσουν το διαλυμένο σκάφος του εξωγήινου άρχοντά τους. Κι αν για κάποιο λόγο αναρωτιέστε το πλάσμα που έμοιαζε με τον Μεγαλοπόδαρο από που προκύπτει, ο σεναριογράφος (κάποιος από τους τρεις) έχει την απάντηση. Ο αρχιερέας μεταμορφώνει τους ανθρώπους σε Μεγαλοπόδαρο για να φέρνουν θύματα για θυσίες. Αυτά... Δεν περιγράφω άλλο!
Ο κάτοχος Όσκαρ Β' ανδρικού ρόλου, με την τεράστια καριέρα, Τζορτζ Κένεντι, πήρε μια παχυλή αμοιβή για να παίξει στο Demonwarp και έβαλε ως όρο τη συμμετοχή της κόρης του στην ταινία, κάτι που πιστεύω ότι μετάνιωσε αμέσως μετά την κυκλοφορία της ταινίας. Ούτε ο Κένεντι όμως μπορεί να βοηθήσει την ταινία, καθώς έχει στην ουσία μικρή συμμετοχή αλλά εδώ που τα λέμε και μεγαλύτερη συμμετοχή να είχε, δεν θα άλλαζε και πολλά. Το Demonwarp είναι ένα τεράστιο μπάχαλο που πραγματικά αξίζει να το δεις για να εκτιμήσεις άλλες ταινίες που νόμιζες κακές μέχρι τώρα!
Από το σενάριο και τις ερμηνείες μέχρι το μοντάζ και τη σκηνοθεσία (δεν ξέρω αν έπρεπε κανείς να περιμένει πολλά από τον σκηνοθέτη των Tigershark, Three Way Weekend και Nine Deaths of The Ninja), μιλάμε για την απόλυτη μαγεία. Αν και για να μην είμαι απολύτως αρνητικός, σώζεται λίγο το τμήμα των πρακτικών εφέ και του μακιγιάζ, με τα ζόμπι και τον σχεδιασμό του εξωγήινου πλάσματος, που το βλέπουμε μόνο να κάθεται σε κάτι σαν θρόνο και να λέει κάτι δικά του. Αν μιλάμε για κινηματογραφικές ενοχές, το Demonwarp είναι γεμάτο από αυτές, οπότε ναι, μπορεί να διασκεδάσεις κατά την προβολή του, προφανώς για όλους τους λάθος λόγους! Εγώ πάντως ακόμα δεν μπορώ να ξεχάσω το κίτρινο καπελάκι του συμπαθέστατου Τζορτζ Κένεντι!
